پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

درود جناب جدیدی، خسته نباشید، چند سال از درس دور بودم. الان تنها 9 فصل زیست رو خوندم البته با کیفیت بالا (درصد بین 90 تا 100 تو آزمونای قلم چی).. از هیچ کتاب دیگه ای هیچ مطلبی یادم نیست، حتی اون اول ک شروع کردم زیست بخونم انگار اسم مثلا لیزوزیم رو هیچ وقت نشنیده بودم.. به نظر شما من این فرصت رو دارم که برای کنکور 1400 برای تک رقمی شدن بخونم؟ اهل کم کاری هم نیستم.. خیلی ممنون بابت پاسخ گویی تون

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. هیچ فرمولی در جهان وجود ندارد که شرایط افراد را در آن فرمول قرار داد و بعد فهمید که این فرد چه جایگاهی پیدا می کند. کاش چنین فرمولی وجود داشت و صد البته هرگز چنین فرمولی در علم به وجود نخواهد آمد که بتواند تعیین کند انسان ها چه موقع به هدفشان می رسند. بنابراین شما اگر مو به مو روزهای زندگی خود را هم تعریف کنید باز هم در علم فرمولی وجود ندارد که بتواند زمان رسیدن یک فرد به خواسته اش را مشخص کنید.
شاید بگویید بر اساس تجربه بگویم و اینکه آیا قبلا کسی بوده که اینطوری بوده باشد؟ همین امروز همین جا برای همیشه عبارت های «تجربه» و «کسی بوده…» را برای هدف کنار بگذارید. اینکه کسی توانسته به هدفش برسد هیچ چیزی را در مورد دیگری اثبات نمی کند. بنابراین اینکه تجربه در مورد رسیدن به هدف چه می گوید را از ذهن خود خارج کنید وگرنه دچار خطای ذهنی می شوید که چنین می گوید:
فرد در این خطا به دنبال دخالت دادن اطلاعاتی در طرز تفکر خویش است که تاثیری بر تحلیل نهایی ندارد ولی او گمان می کند که دارد در نتیجه موجب ایجاد یک خطای فکری عجیب و غریب می شود. خلاصه اینکه هیچ علمی وجود ندارد که بتوانیم از آن استفاده کنیم و بفهمیم انسان چه موقع به هدفش می رسد و دوم اینکه بقیه چیکار کرده اند و چطور موفق شده اند چیزی را در مورد شخص بعدی اثبات نمی کند. ان شالله همه این مطالب با جزییات کامل در دوره هدف گذاری که چند ماه بعد، منتشر می کنم، مورد بررسی قرار می گیرند. موفق ترین باشید.

سلام آقای جدیدی من حدود چهارسال فشار روحی زیادی بهم وارد شده کسی به سرم ضربه وارد کرده در این جریان بعضی مواقع موقع حرف زدن چشم هایم چندبارپشت سرهم پلک میزنه اطرافیانم میگن سفیدی چشم هام دیده میشه خیلی رنج می برم لطفا راهنمایی کنید
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. پاسخ شما به جعبه یادگیری «اعمال غیر ارادی» منتقل شد. موفق ترین باشید.

سلام خسته نباشید، این شرح زندگی کنکوری من هست، اگر میشه بخونید و بهم راهکار بدید. من خیلی درسخون بودم، جزو شاگرد های برتر بودم،با وجود اینکه برای نمره درس نمیخوندم و میگفتم نمرم هرچی شد شد مهم اینه که درس رو یاد بگیرم و ضعف نداشته باشم،همیشه جزو نفرات برتر بودم، تا سوم دبیرستان معدلم زیر19/5 نبود، پیش دانشگاهی مشاورم میگفت بعضی روزها نرو سر کلاس و تو خونه بخون و باعث شد معدلم برسه به 16/90)
به باهوش بودن معروف بودم، به بااراده و سخت کوش بودن معروف بودم،ساعت مطالعم خیلی بالا بود، عملا غیر از درس خوندن کار دیگه ای نمیکردم،حتی پیش اومد که از امروز صبح تا فردا صبح 19ساعتو20دقیقه درس بخونم،و اصلا شب نخوابم… تمام روز ها غیر جمعه5صبح (بعضی اوقات هم4) بیدار میشدم و درس میخوندم، چهار شنبه ها، صبح ساعت 5 بیدار میشدم درس میخوندم، میرفتم مدرسه، از مدرسه تند تند تا خونه میرفتم تو یه ربع کتابامو برمیداشتم و غذا میخوردم و میرفتم کلاس توی یه شهر دیگه،تا ساعت 8 شب سرکلاس بودم که یک ساعت آخر اونقدر سر درد و کمر درد و پادرد میگرفتم که حس میکردم بدنم دیگه داره متلاشی میشه و سرم منفجر.. ،
ساعت 8 شب توی برف وبارون با مینی بوس من میرسیدم خونه و ی کم استراحت میکردم و بازم درس میخوندم و فرداش که پنج شنبه بود، صبح بازم 4بیدار میشدم میخوندم و 6 راه می افتادم میرفتم کلاس تو همون شهر و  11 برمیگشتم، بعضی وقتا از سرما واقعا گریه میکردم چون استان ما سرد ترین نقطه کشوره زمستونا،باز میرسیدم خونه فقط و فقط درس میخوندم،در طول هفته چون کند خوان بودم نمیرسیدم درسای برنامه مشاورم رو تموم کنم برای همین 5 بیدار میشدم،هر روز در طول هفته غیر ممکن بود بعد از 5 باشه و من خواب باشم،حسرت به دل بودم یک بار تا 6 بتونم بخوابم مثل همه.. تا تو مدرسه خسته نباشم…
این خسته بودنم باعث میشد همه بگن تو همیشه خوابالو و خسته هستی اما شخصیت من این طور نبود، به خاطر کم خوابیدن بود که تو مدرسه انرژیم کم میشد و اونها جزو شخصیتم تعریفش میکردن یک مشاور داشتم و برای اولین بار(پیش دانشگاهی)تو آزمون قلمچی شرکت کردم و ترازهام کم میشد چون اصلا قبلش هیچ وقت آزمون نرفته بودم و مهارت کافی رو نداشتم وهنوز روش مطالعه هر درس رو خوب بلد نبودم،یک اشتباه داشتم که زیاد درسنامه میخوندم و تست کمتر میزدم،البته به خاطر روش اشتباهی بود که ایشون به من یاد داده بودن برای درسنامه خوندن و خوندن کتاب درسی، که میگفتن یک پاراگراف رو بخون،حاشیه گذاری و خلاصه نویسی کن برای خودت از حفظ تعریف کن،پاراگراف بعدی رو بخون، حاشیه گذاری و خلاصه نویسی کن، حالا هر دو پاراگراف رو از حفظ تعریف کن، تاآخر صفحه به همین صورت….. و باعث میشد درس خوندنم خیلی خیلی طولانی بشه،
در صورتی که توی تند خوانی ما باید حواسمون باشه که چشممون به عقب هم برنگرده…. و این روششون کل وقت من رو میگرفت برای زیست و شیمی و دینی این کار رو انجام میدادم و وقت برای تست زدن نمی موند،(مثلا هر صفحه ی کتاب درسی زیست زیر 20،یا 25طول نمیکشید در صورتی که من الان توی 3تا 5 دقیقه یک صفحه رو میخونم) با وجود ساعت مطالعه بالا و اینکه گفتم صبح 5 بیدار میشدم، تازه من اون موقع کند خوان هم بودم…. البته تست میزدم اما باید بیشتر میشد، و ترازهام کم میشد و ایشون باور نمیکردن که من درس میخونم، و هر بار میگفتم من میخونم و چرا ترازم کم میشه، ایشون دست پیش رو میگرفتن و از من تلبکار میشدن که تو اصلا درس نمیخونی و داری به من دروغ میگی!
من به این که یک فرد رک و شجاع هستم و اینکه از هیشکی نمیترسم و دروغ نمیگم معروف بودم، و برام سنگین بود که زل میزد توی چشمم و میگفت تو داری دروغ میگی، چون بهم این حس رو القا میکرد که تو یک آدم ضعیف و ترسو هستی که درس نخوندی و داری دروغ میگی که من درس میخونم….. و من رو در قالب شخصیتی تعریف میکرد که اولا: من اون شخصیت رو  نداشتم، دوما: اگر توی یک شخص دیگه هم اون ویژگی ها رو میدیدم،ازشون منزجر میشدم که چرا اینا درس نمیخونن و تنبل بازی در میارن مگه هدف ندارن، چرا بعضیا ترسو هستن،چرا بعضیا دروغ میگن و چقدر زشته این رفتار ها)و حالا خودم رو داشت این طوری تعریف میکرد،و برام سنگین بود.
هر کار کردم بگم من اینی که میگی نیستم باور نکرد….نمیخواست باور کنه…و واقعا من هیچ کس رو ندیده بودم بین دوستام که اینقدر سختی درس خوندن و صبح زود بیدار شدن و…..رو به جون بخره و همه میگفتن چطور این کارو میکنی؟و وقتی بهم میگفت:فلانی تو اصلا دررررسسسس نمیخونیییییی و دلم میخواست اونجا خودمو به در و دیوار بزنم که من دروغگو نیستم، و مدام من رو تحقیر میکرد به بهانه های مختلف و انگار کاملا باور کرده بود که من درس نمیخونم و بارها جلوی بقیه من رو تحقیر کرد، من که احترام داشتم پیش بقیه از نظر درسی، انگار من رو جلوی همه شکست و من نمیدونستم چرا داره این کار رو میکنه و هنوز هم نمیدونم چرا این کارو با من کرد،و هنوز نمیدونن که من چرا در مقابل این تحقیر ها سکوت کردم.
شاید دلیلش این بود که :من خودم هم از ترازهام ناراحت بودم و از خودم عصبانی بودم که،دختر تو چت شده، تو که این همه درس میخونی تو که همیشه عالی بودی، چی تو رو به اینجا کشونده و اون من رو تحقیر میکرد و من هیچی نمیگفتم و میگفتم اشکال نداره بذار بهم تلنگر بزنه که من به خودم بیام و برم اونقدر تلاش کنم و تغییر کنم تا بلاخره موفق بشم، من اشتباه کردم، نباید باهاش همراه میشدم و خودمو تحقیر میکردم و نباید به اون اجازه میدادم که من رو تحقیر کنه و اون همه زحمت من رو زیر سوال ببره. خودم نباید این کار رو باخودم میکردم، ایشون اونقدر من رو تحقیر کرد جلوی همه و میگفت که: بعضیا خودشون درس نمیخونن، به من میگن برنامت بده که من هم باورم شده بود من یک آدم ضعیف و بی اراده و تنبل هستم و دیگه درس نمیخوندم و میگفتم من چم شده!!
چرا درس نمیخونم و حرف هاش به من هم القا شده بود و من هم باور کرده بودم اون سال دیگه تبدیل شدم به همون چیزی که اون میگفت،چون میگفتم من که اسم درس نخون و دروغگو روم هست پس بذار نخونم دیگه، وقتی هرچی میخونم میگن نمیخونی و باور نمیکنن پس چرا بخونم؟تبدیل شدم به  یه آدم تنبل که اصلا درس نمیخوند،و رتبه ی وحشتناکی اوردم، سال بعدش از اون مشاور جدا شدم و مشاور دیگه ای گرفتم، وبرای انتقام از اون مشاورم درس خوندم و جبران کردم و حجم خیلی زیادی از رتبم رو جبران کردم، 500‪00تا رتبه ی کشوریم از سال اولش بهتر شد، اما باز هم به پزشکی نرسید،
امسال باز هم دارم میخونم با مشاور پارسالم، و ایشون خودشون هم با وجود اینکه برام وقت میذاشت( اون اوایل که ترازم بالا بود فقط)اما خودشون هم مزید بر علت شدند، و مدام برای روحیه دادن به افراد ضعیف و تعریف برنامه هاشون، من رو اینطوری تعریف میکنن که:ایشون یک دانش آموز ضعیف بوده که اومده پیش من، با صبر وحوصله برنامه رو اجرا کرده، باور کرده که میتونه تغییر کنه و پیشرفت کرده پس من به ضعیف ها هم اهمیت میدم و براشون وقت میذارم و دانش آموزی که ضعیف هم باشه اما تلاشش رو بکنه برای من خیلی مهمه!!!!اما ایشون تا قبل از اینکه بدونه رتبه ی من در سال قبلش چند بوده، اصلا حتی یک بار هم با من صحبت نکرده بود و از گذشته ی من خبر نداشتو حتی من هنوزم بهش نگفتم که من از اولش ضعیف نبودم و پیش دانشگاهی دچار افت معدل و افت تحصیلی شدم و دلیلش چی بوده و مدام من رو ضعیف خطاب میکنه تا به خودم و بقیه روحیه بده!!!!!! و دلسوزی های مسخره برام میکنه
مثلا ایشون با من مثل بچه ها حرف میزنه و میگه تو امسال به آرزوت میرسی!و تو قراره الگوی خیلی ها بشی(همون ضعیفا که میخوان تغییر کنن)حالا چند وقته(سه چهار ماهه) که دوباره اون افکار مثل :من ضعیفم،من باید تغییر کنم چون ضعیفم پس منم میخوام مثل بقیه قوی بشم(درصورتی که من ذاتا همون ویژگی هایی که میخوام رو دارم)،من تنبل و بی اراده ام، مشاور امسالم داره به من لطف میکنه و منو نجات داده… بقیه عالی ان،من بدم،بقیه وقتی درس میخونن میفهمن ولی من نمیفهمم)(اصلا همچین چیزی نیست) و…که حاصل القای این دو مشاورم هست به صورت من یک نقاب از بی ارادگی، ناتوانی، تنبلی،وابستگی،ضعیف بودن،تحقیر پذیر بودن، و تمام این دروغ ها زده
اما من دیگه نمیخوام اینها من رو زندانی کنن در تعریف هایی که از من ساختن و لقب ضعیف بودن بهم داده  بشه، من میخوام خودم باشم، من دیگه نمیخوام برده ی بی چون و چرای دیگران باشم، من همون دختر قبلی رو میخوام، من میخوام دست از این وانمود کردن بردار، میشه راهنماییم کنید که به حقیقت وجودی و ذاتی خودم برگردم؟ من دیگه نمیخوام یک آدم تلف شده باشم، من الان مدام خودم رو سرکوب میکنم، مدام خودم خودم رو تحقیر میکنم، مدام با خودم کشمکش دارم چون من میدونم که بااراده ام اما دارم ادای یک فرد ضعیف و بی اراده رو در میارم که محتاج کمکه ولی اینطور نیست….
میشه به من کمک کنید به حقیقت وجودیم برگردم؟ من به برنامه ی اون مشاور نیاز دارم، برنامه هاشونم خیلی خوبه، اما فقط نگاهش به من که میگه تو ضعیف بودی، اذیتم میکنه، امسال، اوایل سال ترازم خوب بود خیلی برام وقت میذاشت و از وقتی این افکار(و به خصوص نگاه خودشون به من به عنوان یک فرد ضعیف)دوباره من رو متوقف کردن، و افت کردم دوباره و درس رو کنار گذاشتم باز مثل پارسال برام وقت میذارن و غیر از دادن برنامه هیچ پیگیری دیگه ای نمیکنن و کلا انگار باور کردن که قرار نیست جزو رتبه برتر های امسالشون باشم…. من میخوام خودم رو پیدا کنم……
من میخوام برچسب ضعیف بودن رو از خودم بردارم چون داره آزارم میده، چون من رو زنجیر میکنه و من حس اسارت دارم…. من نمیخوام برده ی دیگران باشم… میخوام آزاد باشم، من یک هدف از کنکور دارم و این زندگی شخصی خودمه نمیخوام زندگیم یک نمایش باشه برای دیگران و نمیخوام توسط تعریف های دیگران و نگاه هاشون من هم احساسم به خودم تغییر کنه.
من میخوام این دیدگاه ضعیف بودن از بین بره چون من رو محدود کرده و دست و پای من رو بسته…. میخوام آزاد باشم، درس نخوندن الانم هم به خاطر اینه که من رو آزاد میکنه از افکار اونها و حس قدرت بهم میده که مثلا من دارم اثبات میکنم که اگر خودم نخوام، درس نمیخونم، پس من آزادم، دچار این لجبازی اشتباه شدم، اما این طوری من دارم به خودم ظلم میکنم چطور حس آزادیم برگرده و درس هم بخونم؟ من واقعا عاشق درس خوندنم اما از نگاه های بقیه روی زندگیم بیزارم… لطفا راهنماییم کنید
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. خیلی ممنون که شرح کاملی از اتفاقات نوشته اید و این کمک می کند تا بهتر بتوانم پیرامون نکات موجود در پیام شما تحلیل ارایه دهم. آنچه در پیام شما موجود است را با شماره گذاری تشریح می کنم: 1- آنچه به عنوان چالش در دانش آموزان درس خوان مشاهده می شود این است که هرگز ذهن آن ها برای شکست، افت و زمین خوردن آماده نمی شود.
محصلین اهل مطالعه گویا سوار بر قطاری شده اند که قرار است همیشه پر سرعت، بدون افت و توقف، به مسیر خود ادامه دهند. در حالیکه مسیر موفقیت در کنکور شبیه کوهنوردی نیست که هر روز بالاتر باشیم، بلکه افت کردن در مسیر موفقیت، کاملا در زیست بوم افراد موفق رخ می دهد و امری طبیعی است اما ذهنی که آماده افت نیست قطعا بحران سازی می کند.
2- شما در اتمسفری رشد کرده اید که «مغز بازخوردی» پیدا کرده اید. این اصطلاح به چه معناست؟ وقتی فردی در محیط پیرامون خویش، دایما مورد تشویق قرار می گیرد، لقب هایی برایش می تراشند، فکر او را مزه دار می کنند و صفت های خوبی به او نسبت می دهند، آنگاه این فرد، کم کم برای بازخورد گرفتن از دیگران دست به فعالیت می زند.
در اینجا شما مقصر نیستید بلکه آموزشی دریافت نکرده بودید که به شما بگویند «تشویق خطرناک تر از تنبیه می تواند باشد». کسی که سال ها بازخوردی زندگی کرده است در معرض این خطر است که هر لحظه و هرکجا بازخوردی منفی دریافت کند. ذهنی که تا دیروز با هر برداشت و لقب سازی مثبت، ساعت ها باعث ترغیب شما به درس خواندن می شد، با یک بازخورد منفی، نیز تخریب می شود.
به این جمله دقت کنید: «این افت تحصیلی که برایتان رخ داده مقصرش شما نیستید بلکه مقصرش آموزش ندادن شماست و کسی به شما نیاموخته که با بازخورد زندگی نکن و روی خودت متمرکز باش و کسی آماده تان نکرده که مسیر موفقیت را با افت هایش تماشا کنید». برای من خیلی مهم است که بدانید، وقتی برای چیزی آموزش ندیده اید، پس حق سرزنش کردن خود را هم ندارید.
چه بسا اگر شرح اتفاقات را نمی نوشتید، همین حالا هم متوجه این نقصان نمی شدید و باز هم با بازخوردها زندگی می کردید. بنابراین آنچه تا به اینجا متوجه شدیم دو نیاز در درون شماست: الف) مسیر موفقیت به صورت کوهنوردی نیست، ب) روی خودتان متمرکز شوید و سواد خود را به قبولی برسانید نه اینکه روی بازخورد دیگران متمرکز شوید.
3- چون دقیقا مشخص نکرده اید که بر چه اصول و اساسی به کلاس های کنکور رفته اید و آیا واقعا نیازتان بوده یا خیر برای همین نظری در مورد سختی هایی که برای کلاس کنکور و رفت آمد ها کشیده اید، نمی توانم داشته باشم. 4- وقتی فردی به مانند شما که اینقدر حرفه ای و درجه یک می تواند وضعیت خود را تحلیل کند پس چرا تحت تاثیر کلام دیگران نظرش در مورد خودش تغییر می کند؟
به طور مثال در مورد افت در آزمون آزمایشی، اینقدر تمیز و درست ریشه یابی کرده اید که من متعجب شدم که چقدر عمیق خودتان را می شناسید و چه نگاه دقیقی به کنکور دارید اما چرا تحت تاثیر تحلیل غلط دیگران قرار گرفتید؟ پاسخ روشن است بخاطر اینکه «ذهنیت بازخوردی» برایتان ساخته شده و این ذهنیت می گوید هر چیزی دیگران می گویند باید روی روند زندگی تان اثر بگذارد. یک مشت خاطره مثبت که در طول زندگی همیشه این «احساس خوب» را ایجاد می کرده است و اگر می خواهید این ذهنیت بازخوردی را کنار بگذارید باید پرونده خاطرات برایتان بسته شود.
لطفا مطالب «مغز شناسی»،«احساس شناسی» و «خاطره شناسی» را منوی بالای سایت بخوانید، تا ابتدا بدانید مغزتان از این خاطرات سوء استفاده می کند و سپس پیوند احساس و خاطره را متوجه شوید و آنگاه پرونده این خاطرات بازخوردی را با برگزاری دادگاه ببندید و به شخصیتی تحلیل محور تبدیل شوید که صد البته توانایی های تحلیلی خود را به خوبی نشان داده اید.
5- تمایل دارم از این پس وقتی در مورد خود صحبت می کنید و قرار است ویژگی های خود را بر شمارید، از خودتان مایه بگذارید نه قضاوت و نظر دیگران. این یک تمرین عملی برای شماست که برای معرفی خودتان به جای آنکه بگویید: «معروفم به شجاع بودن» چنین بگویید: «فردی شجاع هستم». همین تمرین کلامی باعث می شود تا یادآور شوید که قضاوت دیگران می تواند مثبت یا منفی باشد ولی آنچه هستم را خودم باید درک کرده و از زبان خودم بیان کنم نه آنکه دنبال شخصیت خودم در کلام بقیه باشم. لطفا این تمرین را از همین امروز شروع کنید. آنچه در مورد خودتان است را از بیان خود مطرح نکنید نه کلام بقیه. .
6- یک جمله نادرستی که بیان می کنید که باز هم در فرهنگ کشور ما این جمله زبان به زبان می چرخد این است که «هرکسی درس نمی خواند تنبل بازی در می آورد». درس نخواندن ممکن است هزاران دلیل روحی و فکری داشته باشد و اصلا ربطی به تنبلی ندارد. هرکسی درس نمی خواند مشکل یا مشکلاتی دارد و تنبل و بی لیاقت و بی درد نیست. او درد دارد و راه حلش را نمی داند نه آنکه زندگی برایش مهم نباشد.
می دانید برای من بسیار اهمیت دارد که زیرلایه های تفکری مان درست شکل بگیرد. شاید این جمله ساده را هرکسی بیان کند و بگویند همه در جامعه اینطوری حرف می زنند ولی همین جمله ساده می تواند دستاویز مغز قرار بگیرد و با تحقیر شخصیت مان مانع از درس خواندن مان شود. وقتی کسی درس نمی خواند مشکلی دارد او را با سنگ تنبلی نزنیم. 7- شما برای انتقام یا ثابت کردن چیزی به دنیا نیامده اید. یکی از مبحث هایی که «تداوم و انگیزه» را از ما می گیرد این است که می خواهیم چیزی را به کسی اثبات کنیم.
درس خواندن شما برای برطرف کردن نیازهای خودتان است نه اینکه به فردی اثبات کنید که توانایی دارید. انرژی ذهنی که برای این فکر از شما گرفته می شود آنقدر وحشتناک است که اول خودتان را خسته می کند و دوم روی نتیجه تان اثر منفی می گذارد. روی نیازهای تان متمرکز شوید نه ثابت کردن شخصیت خود به بقیه. 8- یکی از مواردی که نیاز است در مورد آن آموزش ببینید این است که دیگران شما را نه بر اساس آنچه هستید بلکه بر اساس خاطرات خویش، قضاوت می کنند به طوری که نظر دیگران در مورد شما اعتباری ندارد حتی اگر نظر مثبتی باشد بازهم مهم نیست.
لطفا به مطلب «ترس شناسی» بروید و در جعبه «ترس رایج اول: ترس از حرف مردم» را بخوانید و فیلم های درون آن را تماشا کنید. این مطلب شنبه هفته بعد کامل هم می شود و کاملا نیاز دارید این تفکر را هم بیاموزید. شما فرد توانمندی هستید ولی چون آموزش های روحی نداشته اید، از این بال ضربه خورده اید، بنابراین باید این بال خود را نیز تقویت کنید. البته این مسئله را نه فقط شما که اگر بگویم همه ما با فقدان آموزش زندگی کرده ایم و ضربه هایش را هم خوردیم پر بی راه نگفته ام.
اما خوب است که می خواهید رشد کنید و بال روحی خود را تقویت کنید و تصمیم دارید به فرد بهتری برای زندگی خویش تبدیل شوید. چند جمله آخر پیام شما به من اثبات می کند که به خوبی دانسته اید که مشکل شما در آموزش نداشتن برای مسایل فکری و دغدغه هاست. این درک ظریف شما باعث روان شدن سرعت رشدتان خواهد شد.
9- حقیقت وجودی شما در این جملات خلاصه می شود: الف) فردی که توانایی یادگیری مناسبی برای دست یابی به هدفش دارد، ب) فردی که ذهنیت بازخوردی برایش ساخته اند پس باید این ذهنیت را با روشی که تشریح کردم حل کند همین ذهن بازخوردی باعث شده تا: ا) فردی بشوید که تحلیل های خود را به کار نمی بندد، 2) شخصی که صفات و توانایی های خود را از کلام بقیه جست و جو می کند، 3) کسی که قرار است خود را به دیگران ثابت کند.
بنابراین با درست کردن همان «ذهن بازخوردی» یک خانه تکانی اساسی در تفکرات شما ایجاد خواهد شد و بال فکری تان اصلاح می شود. موفق ترین باشید.

سلام خدمت جناب آقای جدیدی…چند روز پیش بهتون پیام دادم و عرض کردم که برادرم فوت کرده و درمورد کنکور پرسیدم و شما فرمودین که فعلا نمیشه تصمیم گرفت …الان از فوت برادرم بیشتر از دوهفته ست که میگذره …حال روحیم اصلا خوب نیست استرس کنکور و آینده هم به این حال بد اضافه شده من چهار سال پشت کنکورم امسال تصمیم جدی گرفته بودم که هر طور شده برای کنکور بخونم که این اتفاق افتاد با اینکه از لحاظ روحی اصلا خوب نیستم ولی نمیخوام کنکور ۱۴۰۰رو از دست بدم من سنم زیاده نمیخوام بازم یه سال دیگه هم عقب بیفتم و پشت کنکور بمونم از طرفی باید به زودی برای ساخت و ساز خونه اسباب کشی کنیم اینم یه نگرانی دیگست نمیدونم تا یک تیر بتونیم تو خونه جدید مستقر بشیم یا نه بنظر شما تصمیم من درسته که باید برای ۱۴۰۰بخونم ؟؟یا تصمیم درستی نیست و عجولانست؟؟؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. خداوند برادر شما را رحمت کند. در صحبت شما کلید واژه هایی دیدم که خیلی می تواند در روزهای مطالعه باعث فشارهای مغزتان شود. به نظر می رسد، مغزتان این کلیدواژه ها را به خوبی برایتان جا انداخته و مانند پدال ترمز هرگاه بخواهد فشار می دهد و متوقف تان می کند. این کلیدواژه ها چیستند؟ 1- حال روحی، 2- استرس، 3- چهار سال پشت کنکور بودن، 4- تصمیم جدی گرفتن و مصادف شدن با یک رخداد غم انگیز، 5- نباید کنکور 1400 را از دست داد، 6- سن و سال زیاد، 7- عقب افتادن، 8- شک در تصمیم گیری.
این کلید واژه ها برای متوقف کردن هر کنکوری کافی است. حالا در این شرایط وظیفه شما دو چیز است: 1- خیلی سریع برای کنکور شروع کنید، 2- به صورت موازی با درس خواندن، تک به تک این کلیدواژه ها را باید حل کنید وگرنه دایما مغز حیوانی فشار می آورد و مانع درس خواندن تان می شود. موفق ترین باشید.

سلام اقای جدیدی وقتتون بخیرونیکی خیلی خوشحالم که اتفاقی باسایت شما آشنا شدم وقت زیادی نیست که سایت شماروپیدا کردم ودیدم چقدر اینجا با بقیه فرق داره واقعاجاداره یه تشکرجانانه ازشما بکنم چون معلومه هم علم دارید هم زحمت زیادمیکشید..سوال من در مورد هدف گذاریه من هدفم پزشکیه ولی استادازانتخاب شهرموردنظر برای پزشکی خیلی سردرگمم واین اذیتم میکنه تمرکزموبهم میزنه استادمن شهرخودمون سنندجه تمام معیارها به من میگه که پزشکی سنندج بخونم وفقط یه معیاره که اذیتم میکنه که نمیذاره به طورقطع بگم پزشکی سنندج میخونم واین معیار برام خیلی مهمه بیشترازهمه ی معیارهام اونم اینه که آیا بین مدرک پزشکی عمومی دانشگاه سنندج باپزشکی مثلاداتشگاه شهیدبهشتی فرقی هستش و درهنگام بازار کار فرق هست یا خیر میدونم ازلحاظ امکانات وسطح دلنشگاه فرق هست ولی استاد ایا واقعا درهنگام بازارکار تفاوتی ایجاد میکنه که مثلااولیت بااونایی باشه که مدرکشون از دانشگاه سطح بالاتری گرفتن یاخیر درهنگام سرکاررفتن سطح ونوع دانشگاه مطرح نیست باجواب این سوال از سردرگمی درمیام خیلی ممنون از پاسخگوییتون

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. ممنون لطف دارید. شهر محل قبولی روی بازار کار موثر نیست. موفق ترین باشید.