مدیریت زمان برای درس خواندن بیشتر + [تکنیک های کاربردی]

اگر یک برنامه درسی استاندارد و اصولی دارید ولی در آرزوی بیشتر بودن ساعات یک روز یا افزایش روزهای هفته هستید تا به فعالیت‌های برنامه درسی خویش برسید و وقت کم نیاورید آنگاه مطمئن باشید که مشکل «مدیریت زمان» دارید و لازم است که این مطلب را بخوانید و آموزش‌های آن را به کار بگیرید. 

در واقع زمان مثل چمدان‌های هم شکل و هم اندازه‌ای است که در اختیار همه انسان‌ها قرار داده شده است. چون هر روز معادل ۲۴ ساعت می‌باشد که ۷ ساعت از آن را خواب هستیم و بقیه را به عنوان زمان بیداری در اختیار داریم و این مدت زمان بیداری، در واقع همان فضای خالی داخل چمدان است که باید بتوانیم به بهینه‌ترین شکل ممکن از این چمدان برای چیدن وسایل بهره ببریم. خیلی‌ها به دلیل بد چیدن وسایل، جاهای خالی زیادی در داخل چمدان ایجاد می‌کنند و نمی‌توانند از حجم درون آن برای چیدن وسایل بیشتر، استفاده کنند. 

برخی هم هستند که با تمرین و کسب مهارت، توانسته‌اند به خوبی فضاهای خالی را به حداقل برسانند و بیشترین وسایل را وارد این چمدان کنند. با این تشبیه، می‌خواهم این را بگویم که چون نمی‌توانیم حجم چمدان (۲۴ ساعت یک روز) را بزرگ‌تر کنیم، پس تا وقتی که با وجود یک برنامه استاندارد و منطقی، دچار کمبود وقت می‌شویم، یعنی در چیدن وسایل در این چمدان، به صورت حرفه‌ای عمل نمی‌کنیم و رفتارهای نادرستی داریم که باید کشف و اصلاح شوند. درنتیجه برای دست‌یابی به این مهارت لازم است که تکنیک‌های مدیریت زمان را بیاموزیم زیرا هدف از آن، دقیقا از بین بردن رفتارهای ناسالمی است که منجر به کشته شدن زمان می‌شود. 

از سوی دیگر، به این موضوع توجه کنید که زمان در حال خرج شدن است و این یک چالش خاص برای ما انسان‌ها به حساب می‌آید. تصور کنید یک زمین کشاورزی دارید که در کنار آن یک رود کم آب در حال عبور می‌باشد. قبول دارم که مقدار آب موجود در این رود بسیار ناچیز است ولی همواره در حال عبور از کنار زمین شماست. چگونه از این آب کم که ساکن هم نیست به نفع زمین کشاورزی خود می‌خواهید استفاده کنید؟ قطعاً رهاسازی آب در کل زمین، نتیجه نخواهد داد چون مقدار آب، کم است و نمی‌تواند کل زمین را پوشش دهد. 

اینجاست که مدیریت آب به عنوان ابزار کمکی به کار می‌آید و کمک می‌کند که از همین آب کم، برای سیراب کردن زمین خویش، استفاده کنید. زمان هم دقیقاً ناچیز و در حال عبور است، یعنی هرچند مقدار زمان در دسترس ما کم است ولی همین مقدار هم ساکن نیست و به ما فرصت نمی‌دهد که در آن رها باشیم و هر طور که خواستیم از آن استفاده کنیم. بنابراین یادگرفتن تکنیک‌های مدیریت زمان یک اقدام شیک به حساب نمی‌آید بلکه مهارتی است که به دو دلیل کمبود و در حال عبور بودن زمان، مجبوریم بیاموزیم تا به زمان خویش جهت دهیم و متناسب با نیازهای خویش، زمان را به فعالیت‌های خاص هدایت کنیم. 

وقتی صحبت از مدیریت زمان (Time Management) برای درس خواندن بیشتر می‌شود یک دنیا صحبت‌های تئوری و غیرکاربردی ارائه می‌گردد که دانش آموزان و داوطلبان کنکور، معمولاً توان اجرای آن را ندارند. در این بخش، تمام راهکارهای عملی و انجام شدنی که به بهبود مدیریت زمان دانش آموزان و داوطلبان کنکور کمک می‌کند، خواهم پرداخت. چک لیست‌های زیر همگی تکنیک‌های ساده و کاربردی هستند که در زندگی خود بتوانید اجرا کنید تا باعث بهبود عملکرد شما در استفاده از زمان برای مطالعه و یادگیری شود. 

در تهیه فهرست کاربردی مدیریت زمان کلبه مشاوره، به این نکته توجه کرده‌ام که آن کار در یک بازه زمانی طولانی مدت چقدر وقت از ما می‌گیرد، یعنی هرگز نگاهم کوتاه مدت نبوده است، بلکه دایما به این فکر می‌کنم که این رفتار اضافه یا اشتباه اگر برای مدت طولانی یک سال انجام شود، چقدر زمان برایش مصرف می‌شود و با این نگاه، سعی در معرفی این رفتارهای نادرست داشته‌ام تا از زندگی خویش حذف کنید. اما لازم است قبل از ورود به جزییات تکنیک‌های مدیریت زمان به «دخالت مغز حیوانی برای جلوگیری از ایجاد رفتارهای صحیح برای مدیریت زمان» اشاره کنم. 

در مورد هر مسئله‌ای، می‌توانیم کلک‌های مغز حیوانی را بررسی کرده و رد پای آن را در افکار مخالف و دل سرد کننده پیدا کنیم. بی‌شک، فشارهای مغز حیوانی برای مدیریت زمان، در بالاترین حد خودش، روی خواهد داد؛ زیرا تکنیک‌های مدیریت زمان باعث اصلاح رفتارهای نادرست شده که در نهایت باعث بیشتر درس خواندن و بهتر استفاده کردن از زمان می‌شود و این‌ها به معنای بیشتر مصرف شدن انرژی است که مغز حیوانی، مخالف آن است. 

بنابراین اگر در حین یادگیری و اجرای تکنیک‌های مدیریت زمان، افکار و احساسات منفی داشتید، بایستی آگاه باشید که چنین اندیشه‌هایی ناشی از مخالفت مغز حیوانی با مصرف انرژی است و او تمایل ندارد که بیشتر و بهتر از زمان استفاده کرده و به مدت زمان درس خواندن خویش اضافه کنید. 

یکی از مشهورترین فشارهای مغز حیوانی به این صورت که تلقین می‌کند: «تو که آدم آهنی نیستی. مگر می‌شود این همه به زمان حساس شد و مراقب بود تا هدر نرود». بنابراین با تکرار چنین جملاتی، سعی می‌کرد آن دانش آموز یا داوطلب کنکور را از ادامه دادن به مدیریت زمان، نا امید کند و هر طور شده جلوی بهتر شدن استفاده از وقت را بگیرد. در حالی که یادتان باشد، مدیرت زمان فقط به رفتارهای اشتباه شما توجه می‌کند و هرگز قرار نیست شما را به آدم آهنی تبدیل کند. اتفاقاً تکنیک‌های آموزش داده شده در مدیریت زمان، باعث می‌شود که تبدیل به انسان کاراتر، بهینه‌تر و با ارزش‌تر شوید. 

اصلاً قرار نیست کار سختی را اجرا کنید بلکه قرار است رفتارهای نادرست و اضافاتی که طی سال‌های زندگی خویش دارید را اصلاح و هَرس کنید. آنچه مغز تلقین می‌کند این است که وجود این رفتارها باعث زندگی انسانی و خوشبختی شما می‌شود و اگر این‌ها را کنار بگذارید آنگاه آدم آهنی می‌شوید در حالی که وجود این رفتارها از شما یک انسان سطح پایین می‌سازد که در بسیاری از موارد حتی از چشم بقیه هم می‌افتید و اعتبار اجتماعی پایینی خواهید داشت. 

در یکی از روش‌های دیگر، مغز حیوانی سعی می‌کند با ترساندن دانش آموز یا داوطلب کنکور از «وسواسی شدن روی ساعت و زمان»، او را از آموختن تکنیک‌های مدیریت زمان، نَهی کند و چنین وانمود کند که آموزش این تکنیک‌ها به تو استرس و وسواس خواهد داد و پیگیر این آموزش‌ها نباش. این هم یک دروغ بزرگ است که مغز حیوانی به دلیل جلوگیری از مصرف انرژی به ما می‌گوید و متاسفانه اکثر ما نیز چون تسلیم او هستیم، به راحتی باور می‌کنیم. شما با آموختن اینکه چه رفتارهایی اشتباه و زائد هستند و تلاش برای بهبود آن‌ها، وسواس و استرسی نخواهید شد، بلکه به مرور زمان تبدیل به فردی با مهارت کنترل بر روی اقدامات خویش خواهید شد که با فشار مناسب می‌تواند از وقت خودش به بهترین شکل ممکن، برای تحقق اهدافش کمک بگیرد. 

شلختگی، هدر دادن زمان‌های مفید، بی‌توجهی به قدرت زمان‌های ریز و کوچکی که خیلی راحت از دست می‌دهید، بی‌تفاوتی نسبت به اهمیت زمان و حس آزادی از اینکه اگر بی‌خیال باشی بهتر درس می‌خوانی، فقط خواسته مغز حیوانی است که با روکش‌هایی از منطق و با تکرار و تلقین، آن‌ها را به خورد ما می‌دهد و باعث می‌شود تا دنبال بهینه زندگی کردن نباشیم. تکنیک‌های مدیریت زمان فقط علف‌های هَرز باغ زندگی شما را از بین می‌برد، رفتارهای نادرست شما را گوشزد می‌کند تا آن‌ها را هَرس کنید که در نهایت، باغ زندگی خودتان پُر بارتر و مطلوب‌تر باشد. هیچ باغبانی از چیدن علف‌های هَرز، بریدن شاخه‌های اضافی درختان احساس وسواس و استرس نمی‌کند؛ بلکه آن را لازمه بهینه‌تر شدن باغ خودش می‌داند. 

ما هم فقط می‌خواهیم اخلاق‌های نادرس خود را شناسایی و آن را حذف کنیم و چنین موضوعی باعث استرس و وسواس نخواهد شد بلکه در نهایت باعث بیشتر درس خواندن و درست بهره گرفتن از زمان می‌شود. یکی دیگر از کلک‌های مغز در ارتباط با آموزش مدیریت زمان، تلقین احساس ناامیدی و ناتوانی است. 

در واقع مغز حیوانی با به رُخ کشیدن زمان‌هایی که از دست داده‌اید یا ندیدن رفتار نادرستی که باعث اتلاف وقتتان شده، سعی می‌کند احساس ناتوانی را در شما تلقین کند و بگوید: «تو قدرت مدیریت کردن زمان خودت را نداری و برای همین یا باید بی‌تفاوت به زمان مثل قبل درس بخوانی که حساس و استرسی نشوی یا اینکه کلاً چون مدیریت زمان بلد نیستی یک عالمه وقت از دست می‌دهی و قبول نمی‌شوی». لازم است اشاره کنم که هیچ انسانی، تاکید می‌کنم هیچ انسانی را نخواهید یافت که وقت تلف شده نداشته باشد. 

همه ما انسان‌ها، هرچقدر هم مدیریت زمان بلد باشیم در انتهای روز، مقداری را تلف کرده‌ایم. بنابراین هیچ گاه مدت زمان تلف شده ما به عدد صِفر نخواهد رسید و فقط با این تکنیک‌های مدیریت زمان، قصد داریم که وقت تلف شده خود را به حداقل برسانیم. همچنین باید به خاطر داشته باشید که «آموزش تکنیک‌های مدیریت زمان و بهینه استفاده کردن از وقت برای بیشتر درس خواندن»، یک مهارت است. وقتی می‌گویم مهارت، یعنی اولاً نیاز به زمان دارد تا به خوبی اجرا شود و اینطور نیست از همان روز اول بتوانید همه تکنیک‌ها را به طور کامل اجرا کنید و صبوری و وقت دادن به خودتان و به دنبال اصلاح در بلند مدت بودن را می‌طلبد. 

دوما مثل هر مهارت دیگری، گاهی فراموش می‌کنیم که چه باید می‌کردیم، دقیقاً مثل مهارت رانندگی که گاهی یک یا چند اقدام مرتبط با آن را فراموش می‌کنیم یا مثل حل کردن مسئله ریاضی که گاهی بخشی یا همه فرمول را فراموش می‌کنیم. پس هیچ ایرادی ندارد که بارها و بارها فراموش کنید یا بخشی از زمانتان به دلیل رعایت نکردن یک نکته مدیریت زمانی از دست برود. از اینکه اشتباه کنید، شکست بخورید و لازم باشد بارها و بارها این تکنیک‌ها را تکرار کنید، ناراحت نباشید چون مسیر هر مهارتی دقیقاً همین گونه است. 

یکی دیگر از کلک‌های مغز حیوانی این است که می‌گوید: «انجام دادن تکنیک‌های مدیریت زمان مساوی با این است که دیگر نفس هم نکشیم و فقط باید درس بخوانیم. اینطور که معلوم است، در حمام و دستشویی یا در ورزش و پیاده روی، از هر لحظه‌ای باید برای درس خواندن استفاده کنیم». 

مغز حیوانی ادامه می‌دهد: «قطعاً اگر قرار باشد از همه زمان‌ها اینطوری استفاده کنیم که خیلی زود خسته می‌شویم و کم می‌آوریم و دیگر درس خواندن را کنار می‌گذاریم. ما که نمی‌خواهیم خودکشی کنیم. درس خواندن را فقط در محدوده مشخصی انجام می‌دهیم و برای بقیه روز، برنامه تفریحی و گشت و گزار می‌چینیم. مدیریت زمان با این همه سخت گیری‌ها، فقط باعث زدگی از درس و برنامه می‌شود. اصلاً وقتی اسم مدیریت زمان می‌آید، من از درس خواندن زده می‌شوم». 

مغز حیوانی از خاطرات سعی می‌کند به نفع خودش استفاده کرده و بگوید: «هر وقت بی‌توجه به مدت زمانی که طول می‌کشد تا یک کتاب را تمام کنم، درس خوانده‌ام، هم آرمش بیشتری داشته‌ام و هم بیشتر درس خوانده‌ام. من نباید با تکنیک‌های مدیریت زمان، خودم را خفه کنم و بترسم که نکند چند لحظه هدر شود». وقتی این صحبت‌ها را می‌خوانید، کاملاً منطقی به نظر می‌رسند و حتی اگر مغز را نشناسیم خیلی سریع می‌توانیم طرفدار این سخن‌ها شویم و بگوییم: «بله واقعاً همینطور است». 

اما واقعیت این است که وقتی قرار است هدفی داشته باشید پس هزینه هدفمندی را هم لازم است پرداخت کنید. در مقدمه سایت کلبه مشاوره (برای مطالعه می‌توانید روی علامت * بزنید)، اشاره کردم که یکی از هزینه‌های موفقیت، پرداخت هزینه هدفمندی است. انسان هدفمند به طور کامل روی کار خودش تمرکز می‌کند و زمان بندی‌ها را به نفع هدفش تمام می‌کند. سال‌ها پیش، وقتی دانشجو بودم، شانس این را داشتم که به واسطه یکی از همکلاسی‌هایم، چند شب را بین گَله داران چند هزار راسی باشم. 

آن‌ها به معنای واقعی هزینه هدفمندی را پرداخت کرده بودند. آن‌ها به صورت شبانه روزی با گله‌های بزرگ خود در دامنه کوه‌ها، حضور داشتند. آن‌ها همین روش را اجرا می‌کردند که از گله‌های بسیار کوچک به گله‌های چند هزار راسی رسیده بودند. شاید بگویید این که نشد زندگی. تعریف زندگی از دید شما با آن گَله دار فرق دارد. او زندگی را افزایش گله‌اش تعریف می‌کند و هدفش ارتقای کسب و کار از این طریق است؛ پس در مسیر درست زندگی خودش حرکت می‌کند. صد البته تعریف زندگی برای هر فردی متناسب با هدفش تعیین می‌شود ولی هدفتان هرچه که هست چاره‌ای ندارید به جز اینکه وقت خود را به سود هدف، خرج کنید. 

برخی از کنکوری‌ها در این روزها، همیشه از شغل «بلاگری» به عنوان یک شغل تفریحی و لذت بخش یاد می‌کنند. آن‌ها می‌گویند مثلاً یک انسان به بلاگر تست غذا تبدیل شده و همه زندگی خودش را مشغول غذا خوردن و تفریح است و تکنیک مدیریت زمان نیاز ندارد و خیلی هم از زندگی خودش لذت می‌برد. اما واقعیت چیست؟ همین «بلاگری» که از نظر اکثر افراد بسیار ساده به نظر می‌رسد دارای پیچیدگی‌های فراوان است. به طور مثال، تا به حال تلاش کرده‌اید یه پُست تهیه کنید؟ کپی کردن نه، بلکه تولید کردن منظورم است. یعنی تصاویر و متن را به زحمت خودتان آماده کرده باشید؟ 

اگر تجربه‌اش را داشته باشید متوجه خواهید شد که تهیه یک پُست که برای مخاطب در حدود یک دقیقه خوانده شده و عکس‌هایش دیده می‌شود، برای تولید کننده آن، گاهی تا چند ساعت زمان می‌برد. تهیه یک فیلم یا فایل صوتی، بسیار بیشتر از تهیه یک پُست زمان می‌برد. ما وقتی به عنوان مخاطب و از بیرون داریم یک بلاگر را تماشا می‌کنیم، از نظر ما او هیچ رفتار پیچیده‌ای انجام نمی‌دهد، همه زندگی‌اش مشغول تفریح و لذت بردن است و همینطور پولدار می‌شود. اما وقتی پُشت صحنه زندگی او را ببینید آنگاه متوجه خواهید شد که حتی حریم شخصی و خصوصی هم ندارند و اگر چند ساعتی، غیبت داشته باشند با تعداد زیادی دایرکت مواجه می‌شوند و بایستی توضیح دهند که چرا چند ساعت را حضور نداشته‌اند. همیشه باید باشند، مداوم باید دیده شوند، کارهای متنوع تولید کنند، از قدرت تخیل و خلاقیت خویش بهره بگیرند. تکراری نشوند، همیشه متفاوت به نظر برسند و مدت زمان زیادی را در اختیار بقیه باشند. 

آنچه که از نظر مخاطب یک تفریح و فان به حساب می‌آید برای آن بلاگر، یک فشار روحی مضاعف به حساب خواهد آمد. بلاگر شدن دقیقاً مثل کارمند بودن زیر دوربین‌های مدار بسته است که همه حرکات شما توسط مدیرتان، ضبط و ثبت می‌شود. این موضوع را توضیح دادم که ذهنیت زندگی بلاگری یعنی خوش گذرانی و بیخودی پولدار شدن را کنار بگذارید. مسیر موفقیت در هر شغلی که باشید، به هیچ وجه ساده و کوتاه نیست. باید برای آنچه هدفش می‌نامید وقت بگذارید و تلاش کنید. شبیه این صحبت‌ها را برای مشاغلی مثل «آرایشگری و درآمد میلیونی در ماه» یا «طراحی لباس و درآمد چند میلیونی در ماه» هم می‌شنویم. 

وقتی از بیرون گود به این ماجرا نگاه می‌کنیم، اینطور به نظر می‌رسد که آرایشگرها با کمترین زحمت به درآمدهای چند ده میلیونی در ماه می‌رسند و به این هم توجه نمی‌کنیم که اولاً اکثر آرایشگرها متاسفانه درآمد بالایی ندارد و آن چند ویترینی هم که از اینور و آنور می‌شنوید، برای مهارت‌های خودش وقت گذاشته‌اند. آن‌ها برای یادگیری هر مِتُد یا روشی، کلی هزینه مادی و زمانی کرده‌اند. برای دیدن دوره‌ها گاهی از کشور خارج شده و به کشور دیگری می‌روند. علم خود را بروز نگه می‌دارند و مجبورند وقت زیادی را صرف کنند تا دایما در دید مخاطب باشند و این‌ها همگی یعنی اکثر زندگی خودشان را روی شغل خویش متمرکز کرده‌اند. شبیه این حرف‌ها را برای «فوتبالیست‌ها» هم خواهید شد. 

اکثر مردم فکر می‌کنند که یک فوتبالیست روزی ۲ ساعت ورزش می‌کند و هم بدنش سالم می‌ماند و هم درآمد میلیاردی دارد. ولی آنچه ما نمی‌بینیم این است که این فوتبالیست، سال‌های سال شاید از ابتدای نوجوانی خودش، در سالن‌های مختلف و حتی در کوچه و خیابان، فوتبال بازی کرده است. رژیم‌های سنگین غذایی را تحمل کرده و دوره‌های خاص بدنسازی و تمرین‌های مرتبط با ورزش فوتبال را انجام داده است. در اردوهای شبانه روزی و برای مدت‌های طولانی دور از خانواده بوده است و بارها و بارها تحقیر، توهین و نه شنیدن را از سر گذرانده است و توانسته بعد از حدود ۱۰ الی ۱۲ سال دیده نشدن، با تداوم و پیگیری‌ها خودش را به موفقیت برساند و اینطور هم نیست که بعد از موفقیت روزی ۲ ساعت ورزش کند بلکه او تازه بعد از مطرح شدن باید رژیم، تمرین‌های بدنسازی و تمرین‌های مرتبط با فوتبال را با جدیت بیشتری دنبال کند و حتی ساعت خوابیدن خودش را همیشه بایستی منظم نگاه دارد به طوری که یک فوتبالیست حرفه‌ای معمولاً قبل از ۱۱ شب می‌خوابد. 

همیشه وقتی صحبت از درس خواندن می‌شود، وقت گذاشتن برایش و مدیریت زمان آموختن مساوی با افسردگی، گوشه گیری و ترسناک شدن است. در حالی که همه آن‌هایی که موفق می‌دانید، اکثر زمان‌های خود را برای موفقیت در رشته مورد نظرشان گذاشته‌اند. تکنیک‌های مدیریت زمانی، یک زمانی فقط به مدیران و صاحبان کسب و کار تعلق داشت و کم کم جای خودش را بین دانش آموزان و دانشجویان باز کرد و بعد به دنیای حرفه‌ای‌ها (بازیگران، ورزشکاران و…) راه یافت و امروزه، هرکسی در هر زمینه‌ای که بخواهد موفق شود، اول از همه از او خواسته می‌شود که مدیریت زمان را بیاموزد تا بتواند در طول یک روز، با حذف فعالیت‌های نادرست و اضافه، وقت بیشتری برای رسیدن به هدف خودش به دست آورد. 

لازم است یادآوری کنم، این تصور که درس خواندن و استفاده بهینه از زمان باعث افسردگی می‌شود یکی از کلک‌های پرتکرار مغز است که در قسمت شانزدهم تا بیستم دوره «کلک‌های مشترک مغز» به آن پرداخته‌ام که در صورت لزوم، فایل‌های صوتی مربوطه را گوش دهید تا دیدگاه درستی نسبت به هدف خویش بیابید. 

یکی دیگر از کلک‌هایی که مغز حیوانی در مورد «مدیریت زمان» می‌تواند بزند، ایجاد «تَب مدیریت زمان داشتن» است؛ به این صورت که برای مدتی خیلی با شور و اشتیاق فراوان به دنبال آموزش تکنیک‌های مدیریت زمان باشید و با نصب انواع برنامه‌های مدیریت زمان، به دنبال استفاده حداکثری از زمان باشید ولی بعد از یک دوره کوتاه مدت، در شما زدگی ایجاد کند و با گفتن جملاتی مثل «اینطور زندگی کردن برای طولانی مدت امکان‌پذیر نیست»، «داری با این کارها خودت را وسواس می‌کنی»، «وقت برای نفس کشیدن نداری»، «زندگی را نباید سخت گرفت» و… شما را نسبت به بهینه استفاده کردن از زمان، دلسرد کند. 

کافی است به خاطر داشته باشید که صبر کلید پایداری بر روی رفتارها است و هرگز قرار نیست در یک مدت زمان کوتاه به تکنیک‌های مدیریت زمان مسلط شوید و همه چیز تمام شود. بلکه بایستی به خودتان زمان بدهید تا رفته رفته بتوانید بر شرایط مسلط شوید و تجربه‌های شخصی برای مدیریت زمان کسب کنید و تکنیک‌ها را در زندگی خودتان شخصی‌سازی کنید و با هر بار شکست خوردن در مدیریت زمان، یک تجربه جدید بیاموزید و با دید بهتر نسبت به قبل، خود را برای استفاده بهینه‌تر از زمان آماده سازید. 

احساسی برخورد کردن در بلندمدت جواب نمی‌دهد و فقط کافی است به این نکته توجه کنید که رفتارهای انسانی مثل مدیریت زمان، هرگز به عادت تبدیل نمی‌شوند و قطعاً در طول روزهای آینده، تعداد زیادی بار در بهینه استفاده کردن از زمان شکست خواهید خورد و هر بار یاد خواهید گرفت که چگونه بهتر از قبل از وقت خویش بهره ببرید. فرصت آزمون و خطا، اشتباه و شکست خوردن را به خودتان بدهید و اصلاً دنبال یک موج موقت نباشید. 

همیشه می‌گویم «تکنیک‌های مدیریت زمان» مثل «نوک زدن جوجه کاکایی» است که در لحظات اول پس از تولد اصلاً دقیق نیست و کلی خطا دارد ولی جوجه کاکایی با تمرین و صرف زمان، به مرور بهتر می‌شود به طوری که نوک زدن‌های او از روز دوم به بعد، با دقت بالاتری نسبت به لحظات اول، انجم می‌شود. مهارت‌ها نیاز به فرصت دارند تا رفته رفته بهتر شوند و قرار نیست با چند بار اشتباه و شکست، سرخورده شویم. 

دنبال جَو و تَب نباشید که اینطوری فقط به صورت کوتاه مدت یک رفتار را دنبال می‌کنید و سپس نسبت به آن زده می‌شوید. اجازه دهید در طول زمان، به مرور رفتارهای خود را اصلاح کنید. حتی من معتقدم هر روز فقط یک رفتار خویش را اصلاح کنیم کافی است و ما برای مدیریت زمان بهترین اقدام را انجام داده‌ایم. هیچ عجله‌ای نداریم و با اصلاح رفتار به رفتار در طول روزهای آینده، به اوضاع بهتری در مدیریت زمان می‌رسیم. 

اجازه ندهید که مغز حیوانی با کلک‌ها و دروغ‌های خودش، شما را از بهینه استفاده کردن از وقتتان بترساند. روش‌های دیگری هم توسط مغز حیوانی برای جلوگیری از آموختن تکنیک‌های مدیریت زمان مورد استفاده واقع می‌شود از جمله «پیچیده نشان دادن مدیریت زمان»، «استرس گرفتن از فراموش کردن آن‌ها»، «ترساندن از افسردگی و دور شدن از بقیه» و… که لازم است با تحلیل دقیقی که از مغز حیوانی در دوره «مغز شناسی» آموخته‌اید، این کلک‌ها را خُنثی نمایید.