پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

سلام وقتی به این سوال رسیدم که اگر زودتر یاد می گرفتم چگونه خودم رو اولویت قرار بدم الان کجا بودم قلبم درد گرفت من خیلی انسان ها رو دوست دارم همیشه فکرم این بود که هیچ انسان کاملا بدی وجود نداره و انسانها رو به دو دسته که خوبی هاشون کمتره یا بیشتره تقسیم میکردم و بخاطر همین نگاهم به همه احترام میذارم واقعا دوست شون دارم وقتی برام از موفقیت هاشون صحبت میکنن لذت میبرم دوست دارم قشنگترین لحظات شون رو ثبت کنمو جشن بگیرم دوست دارم همه مون باهم نجیب و دانا باشیم تاحالا همیشه تلاشم این بود که به کسی آسیبی نرسونم مهربون باشم همیشه بخندم بحث و شکایت نکنم و بدی ها و ناملایمات رو خودم حل کنم یا نادیده بگیرم.
بعضی وقتا با اینکه شدید با کلمات و رفتار و … حمله قلبی و ذهنی بهم وارد میکنن هم خودمو کنترل میکنم و با بهترین مهر واژه هایی که بلدم جواب شونو میدم یعنی میخوام بگم همیشه حواسم هست که یه وقت قضاوت یا صفت بد به عزیزانم نچسبونم ولی با این وجود الان که یادم افتادمیبینم حتی سطح بالاترین و عزیز ترین عزیزانمم حداقل یه بار بهم گفتن شیطون آخه چرا ؟
برای من نجابت خیلی مهمه شیطونی با نجابت هم خونی نداره چرا راحت بهم میگن شیطون وقتی تا حالا بهشون بی ادبی یا بی احترامی نکردم چون همیشه ساده و زیاد میگم دوستشون دارم؟ چون همیشه میخندم؟چون سعی میکنم خوشحالشون کنم؟ چون وقتی میبینم شون انقد خوشحال میشم که در پوست خودم نمیگنجم چون مواظب شون هستم آب تو دلشون تکون نخوره چون برام مهمن…
فکر کردن بهش خیلی ناراحتم میکنه مگه من چیکار کردم ، که با این همه تحصیلات بالا و شکوه فراوان و وجود نجیب و با ارزش شون منو میتونن شیطون ببینن واقعا قلبم درد میکنه با این کلمه من چیکار کنم دیگه شیطون نباشم برای عزیزانم ممنون میشم بتونید راهنماییم کنید انقد اشکم سرازیر شده بود ، مجبور شدم برم صورتمو بشورمو ادامه متن رو بنویسم چندین روز بود داشتم به شدت مچاله میشدم الان خیلی حس بهتری دارم انگار بخاطر اینک هیچوقت خودمو اولویت قرار ندادم و مشکلم شاید این باشه که باید مهر واژه ها و مهر رفتار های خودمو باید کنترل کنم.
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. من صورت مسئله‌ای که برایم تعریف کرده‌اید را به نوع دیگری درکش می‌کنم. آنچه برداشت کردم این است که شما «تأیید شدن توسط دیگران» و «نگرانی از قضاوت مردم» دارید. لطفاً مطلب ترس شناسی جعبه «موضوع ترس: ترس از حرف و قضاوت مردم» را مطالعه کنید تا ایده بگیرید و بتوانید مشکل یا مشکلات خود را دقیق‌تر مطرح کنید که راه‌حل بهتری دریافت نمایید. موفق‌ترین باشید.

سلام من نمیتونم بین استفاده آموزشی از گوشیم و اینترنت و آهنگ تعادل برقرار کنم کتاب های درسیم pdf هستن تست های آموزشیم به صورت کلیپ هستند و اتفاقا چون میتونم تو دور تند بزارم و سریع پرونده شونو ببندم یا در هر شرایطی بدون تشریفات نورو صندلی و… ازشون استفاده کنم بنابرین گوشی برای من خیلی مفیده ولی فقط نمیتونم از ش بهینه استفاده کنم هر کاری میکنم باز ناخوداگاه میام اینترنت رو باز میکنم فقط میچرخم توش در صورتی که واقعا الان هیچ نیازی ندارم به جاش بهتره درس های کنکورمو بخونم نمیدونم چه جوری اینو به خودم بفهمونم.
من قبلا اتاق و خونه رو نظافت میکردم باخانواده زیاد صحبت میکردم tv میدیدم اخبارو دنبال میکردم چت میکردم بازی میکردم فیلم سینمایی نگاه می کردم سعی میکردم به همه کمک کنم ولی تونستم همه اینارو ترک کنم چون فهمیدم من جز تسلط روی کتاب های کنکورم به هیچ چیز دیگری نیاز ندارم الان یهو احساس خلا شدید کردم انگار بیشتر با خودم رو به رو شدم من فقط میخوام کتاب های کنکورم رو بخونم و به تسلط شون برسم
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. برای شکل‌گیری یک تصویر روشن از آنچه در مغزتان می‌گذرد نیاز است که مثالی بزنم:
فرض کنید دوستی دارید که همیشه دیر می‌کند و هیچ‌گاه به موقع به قرارهایش نمی‌رسد. حالا با دیدن این دوست، چه مفاهیمی در ذهنتان نقش می‌بندد؟
بله مفاهیمی مثل «بد قول بودن»، «اهمیت قائل نشدن برای قول و قرار»، «بی‌خیال بودن» و… . حالا فرض کنید روزی در تاکسی نشسته‌اید و از رادیو در مورد «اهمیت قول و قرار» می‌شنوید، بلافاصله یاد چه کسی می‌افتید؟ دقیقاً یاد دوستتان می‌افتید. پس هرگاه دوستتان را ببینید یاد بدقولی می‌افتید و هر وقت کلمه بدقولی را بشنوید یاد دوستتان خواهید افتاد.
این قاعده را پیوند زنی می‌گوییم؛ یعنی مغز بین دو پدیده ارتباط برقرار کرده و پیوند می‌زند به طوری که هرگاه یکی اتفاق بیفتد، دیگری هم به دلیل پیوندی که دارد، به یادمان خواهد آمد. مثلاً وقتی دوستتان یادتان بیاید، مفهوم بدقولی هم زنده می‌شود و برعکس.
در این بُرشی که از زندگی‌تان برایم توضیح داده‌اید، می‌توان گفت که سه کلیدواژه با هم پیوند دارند: 1- گوشی موبایل، 2- فعالیت‌های درسی با گوشی موبایل، 3- فعالیت‌های اینترنتی و تفریحی با گوشی موبایل. حالا هر وقت یاد گوشی بیفتید یا آن را دست بگیرید دو مفهوم در ذهنتان شکل می‌گیرد: الف) فعالیت‌های درسی، ب) تفریح و سرگرمی.
این اتفاق هر بار که گوشی را دست بگیرید تکرار می‌شود چون پیوند دارند؛ بنابراین کاملاً طبیعی است که وقتی گوشی را بر می‌دارید که درس بخوانید، آن یکی پیوند هم روشن شود و به یادتان بیاید که اینترنتی هم هست که می‌توانید در آن بچرخید.
با این حساب حتی اگر من یا یک دانش‌آموز دیگر هم جای شما باشیم، دقیقاً همین پیوند را می‌سازیم و هر بار با دست گرفتن گوشی، آن یکی‌ها هم یادمان می‌آید. حالا نکته ریز و مهم این است که شما پیوند اول یعنی درس خواندن را اجرا می‌کنید ولی در لا به لای آن پیوند دوم به مانند یک فکر مزاحم در سرتان تکرار می‌شود.
به عبارت دیگر، نکته ظریف ماجرا این است که پیوند دوم یک فکر مزاحم به حساب می‌آید که بایستی رها شود. دقت کنید من ننوشتم مدیریت یا کنترل شود بلکه نوشتم رها شود. با این توضیحات، لطفا به منوی بالای سایت مراجعه کرده و در گام یکم: کَلَک‌های احساسی مغز روی «افکار مزاحم، منفی و تکرار شونده» کلیک کرده و فایل‌های صوتی آن را گوش دهید و همانجا اگر سوالاتی برای‌تان ایجاد شد، پرسش خود را مطرح نمایید. موفق‌ترین باشید.

سلام من کلاس دهمم و روی گوشیم دارم وابسته میشم البته وابستگیم کمی فرق داره چون وابستگی من اینطوری نیست که برم توی مجازی بچرخم یا پست و عکس نوشته بخونم و کلیپ ببینم و بخندم من فقط به عکس پروفایلم حساسم و گاهی شش ساعت تموم در حال تنظیم عکس پروفایلم و حاشیه هاش و فیلتر گذاشتن و این چیزا هستم بعدشم خسته میشم حتی گریه می کنم ولی نمیتونم ولش کنم انگاری اونکارو نکنم یه اتفاق بدی میفته و باید براش وقت بزارم کمکم کنید لطفا
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. این موضوع ارتباط با افکار مزاحم دارد. لطفا به منوی بالای سایت مراجعه کرده و در گام یکم: کَلَک‌های احساسی مغز روی «افکار مزاحم، منفی و تکرار شونده» کلیک کرده و فایل‌های صوتی آن را گوش دهید و همانجا اگر سوالاتی برای‌تان ایجاد شد، پرسش خود را مطرح نمایید. موفق‌ترین باشید.. موفق‌ترین باشید.

سلام میشه خواهش کنم کمی توضیح بیشتری درباره افکار مزاحم بدید چون فکر میکنم همه کنکوریا درگیر این افکار مزاحم هستن به خصوص که من متوجه نمیشم چرا ما بعد اینکه خاطراتمون رو جمع و جور کردیم و حکم دادیم دیگه نباید به افکار مزاحم اهمیت بدیم و کاری به تولید شدنشون نداشته باشیم آخه این افکار برامون اضطراب و استرس تولید میکنن و مثل خوره میمونن اینجاشو برامون بگید خیلی بهتر میتونیم عبور کنیم ازشون
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. آمار به دست آمده از تحقیقات نیز نشان می‌دهند که اکثر ما انسان‌ها درگیر افکار مزاحم هستیم؛ به عبارت دیگر چه کنکوری باشیم و چه نباشیم، درگیر شدن با افکار مزاحم بین انسان‌ها شایع و رایج است و دانستن نحوه عبور از آن‌ها یکی از مهارت‌هایی است که هر یک از ما به آن نیاز داریم.
برای کسب این مهارت بایستی به درون مغز برویم و اتفاقات آن را مو به مو بررسی کنیم. من این‌ها را به صورت مرحله به مرحله توضیح می‌دهم:
1- متوجه می‌شویم که تعدادی افکار ریز و درشت مزاحم داریم که می‌تواند مانع درس خواندنمان شود. این افکار از کجا آمده‌اند؟ از خاطرات، اتفاقات، اخبار، ترس‌ها، نگرانی‌ها، وسواس و… . هر کدام از آن‌ها می‌توانند منبعی برای تولید این افکار مزاحم باشند.
2- این افکار برای آنکه توسط شما جدی گرفته شوند با خودشان تولید استرس و اضطراب می‌کنند.
از اینجا به بعد خیلی با اهمیت می‌شود چون خیلی مهم است که ما چه واکنشی داریم و بر اساس آن، مسیری که طی می‌کنیم، از زمین تا آسمان با یکدیگر متفاوت می‌شود. در یک دسته‌بندی می‌توان گفت که ما دو راه داریم که با «الف» و «ب» معرفی می‌کنم:
الف) تصمیم می‌گیریم که آن استرس و اضطراب را کم کرده و از بین ببریم. برای همین به دنبال راهکاری هستیم که افکار مزاحم را خاموش کنیم. تحقیقات نشان می‌دهند که ما ممکن است برای رهایی از دست این افکار یکی یا ترکیبی از پنج رفتار زیر را انجام دهیم. البته می‌توان چند فعالیت دیگر را هم به این لیست اضافه کرد اما رواج این کارها بیشتر از بقیه است:
a) اجرای یک کار تکراری عملی مثلاً زیاد دست شستن، کَندن پوست لب یا موی سر، بستن و باز کردن پی در پی کتاب، پلک زدن و باز و بسته کردن چشم‌ها، بلند شدن و بررسی کردن یک پدیده برای نمونه بررسی کردن باز نبودن شیر آب یا خاموش بودن لامپ اتاق دیگر یا بسته بودن درب یخچال به صورت مکرر و… .
b) اجرای یک کار تکراری ذهنی شبیه شمارش کردن، گفتن یک جمله (رایج‌ترین جمله این است که بگوییم بهش فکر نکن بهش فکر نکن بهش فکر نکن و این را با تعداد بالایی تکرار کنیم)، به یاد آوردن آن اتفاق به صورت تکراری و سرسام آور و…
c) پرسیدن از دیگران مثل اینکه برویم از اعضای خانواده بپرسیم که فلان اتفاق یا فلان نگرانی واقعی است یا نه؟
d) میانبر زدن مانند خیره شدن به جایی، انگشت را به جایی فشار دادن، گرفتن سر، منقبض کردن بدن، نیشگون گرفتن‌های زیاد و…
e) دور شدن از کارها مثلاً کنار گذاشتن درس، اجرا نکردن برنامه، نخواندن یکی از درس‌ها، کم کردن پشت هم خواندن و…
اگر راه «الف» را انتخاب کنیم، آنگاه به یکی یا ترکیبی از راهکارهای a تا e می‌رسیم که باعث کاهش استرس و اضطراب می‌شود و ما را به هدف می‌رساند چون ما می‌خواستیم که استرس و نگرانی ناشی از افکار مزاحم را کاهش دهیم که این اتفاق می‌افتد اما راستش را بخواهید این راه اشتباه است. چرا اشتباه؟ مگر ما را به آنچه می‌خواستیم نرساند؟ قرار شد استرس و اضطراب ناشی از افکار مزاحم را از بین ببریم که بردیم. پس چرا این راه اشتباه است؟
جوابش این می‌شود: وقتی راه «الف» را برمی‌گزینیم و یکی یا ترکیبی از راهکارهای a تا e را اجرا می‌کنیم در واقع مشغول حساس کردن مغزمان نسبت به آن افکار هستیم؛ به عبارت دیگر به مغزمان می‌آموزانیم که اگر می‌خواهی مرا از اجرای کار اصلیم که همان درس خواندن و اجرای برنامه است دور کنی فقط کافی است افکار مزاحم را روانه کنی تا من یکی یا ترکیبی از راهکارهای a تا e را اجرا کنم و به طور کامل از فضای درسی دور شوم.
درنتیجه یک چرخه ایجاد می‌شود که در آن، هر بار مغزمان افکار مزاحم را نمایان می‌کند، ما یکی یا ترکیبی از راهکارهای a تا e را اجرا می‌کنیم، استرس و اضطرابمان کم می‌شود و یک پالس مثبت (پاداش) برای مغزمان می‌فرستیم و مغز به دلیل بازخورد مثبت، بار دیگر با قدرت بیشتری این افکار مزاحم را می‌فرستد و این چرخه را همین‌طور می‌چرخاند.
این فقط یکی از بدی‌های این روش است. ایراد دیگرش خستگی ذهنی ایجاد شدن در اثر اجرای یکی یا ترکیبی از راهکارهای a تا e است. این فرایندها گاه آن‌قدر تکرار می‌شوند که مدت‌زمان زیادی را از ما خواهند گرفت و باعث خستگی ذهنی خواهند شد به طوری که حتی وقتی استرس و اضطراب هم کاهش یافته باز هم تمایلی به درس خواندن نداریم و احساس بی‌حوصلگی خواهیم کرد.
ایرادات این روش هنوز تمام نشده، مشکل دیگرش آن است که کاهش استرس و اضطرابی که اتفاق می‌افتد فقط خاصیت کوتاه‌مدت دارد و اینطور نیست که برای یک یا چند روز از دست افکار مزاحم خلاص شده باشیم و در کمتر از چند دقیقه و نهایتاً چند ساعت دوباره با حمله افکار مزاحم مواجه خواهیم شد.
نقص دیگر این روش در زمینه‌سازی برای وسواس و تکرار است. وقتی یکی یا ترکیبی از راهکارهای a تا e را اجرا می‌کنیم، ذهن خود را برای وسواس گرفتن تمرین می‌دهیم چون عملاً در وسواس هم یک یا چند نگرانی وجود دارد که برای کم شدن استرس و اضطراب ناشی از آن نگرانی‌ها یک کار تکراری انجام می‌دهیم؛ مثلاً شخص از بیمار شدن نگران است درنتیجه بارها و بارها دست‌هایش را می‌شوید. در اینجا نیز ما خیلی شبیه به افراد وسواسی خواهیم بود و ممکن است وسواس بگیریم.
اِشکال دیگر این روش در ترویج افکار معکوس است. می‌شود خواهش کنم که همین الآن به «کتاب ریاضی اول ابتدایی» فکر نکنید؟ دقت کردید؟ از شما خواهش کردم که فکر نکنید. آیا می‌توانید به این موضوع فکر نکنید؟ این خاصیت افکار معکوس است. در برخی از راهکارهایی که برای کم شدن استرس و اضطراب به وسیله راه «الف» اجرا می‌کنیم، ممکن است باعث تولید افکار معکوس شویم مثلاً کسانی که دائماً به خودشان می‌گویند «به افکار مزاحم فکر نکن، به آن‌ها اهمیت نده، توجهی به آن نکن» در اثر گفتن این جملات، بیش از پیش به افکار مزاحم فکر می‌کنند.
ضعف دیگر این روش در «آتش همزمان سیناپسی» است. بعضی‌ها مثلاً تصمیم می‌گیرند هرگاه افکار مزاحم داشتند به یک سری از تصاویر یا اتفاقات خوب فکر کنند تا استرس و اضطرابشان کم شود. این اتفاق واقعاً جواب می‌دهد اما بعد از مدتی همان تصاویر و اتفاق خوب را هرجا ببینید خودش باعث تولید افکار مزاحم می‌شوند چون مغز ما بین آن‌ها پیوند می‌زد. به طور مثال من تصمیم می‌گیرم وقتی استرس و اضطراب گرفتم به گل و گیاه فکر کنم و آرامش می‌گیرم اما بعد از مدتی وقتی گل و گیاه ببینم یا حتی عکس آن را در جایی نگاه کنم جرقه تولید افکار مزاحم زده خواهد شد.
اگر از بالا به روش «الف» بنگریم خواهیم دانست که ما همه چیز را فدای از بین رفتن استرس و اضطراب در کوتاه‌مدت می‌کنیم. در واقع وقتی افکار مزاحم حمله می‌کند، هر کاری می‌کنیم که در لحظه حالمان خوب شود و برایمان مهم نیست که در بلندمدت چه روی خواهد داد. راهکار «ب» چیست؟
ب) این راهکار در یک جمله اینطور بیان می‌شود: «استرس و اضطراب کوتاه‌مدت را تحمل کن تا فرایند حساسیت‌زدایی انجام شود و افکار مزاحم فروکش کنند». به بیان دیگر در این روش، ما برای کوتاه‌مدت هیچ کاری نمی‌کنیم. قطعاً در لحظه درس خواندن اذیت می‌شویم، فشار تحمل می‌کنیم ولی با صبوری کردن اتفاقی می‌افتد که آن افکار کمرنگ می‌شوند و حساسیت‌زدایی صورت می‌پذیرد.
برای آنکه راهکار «ب» اجرا شود نیاز به توجه و اجرای موارد زیر داریم:
a) پرونده خاطرات، شوک‌ها، اتفاقات، اخبار و مسائل حل‌نشده خود را باید ببندیم و حکم صادر کنیم. ما نمی‌توانیم یک عمر با دغدغه‌های بسته نشده زندگی کنیم.
b) کاری به تولید افکار، جنس آن‌ها، کم و زیاد شدنشان نداریم.
c) اینکه افکار نباید باشند و یا چرا این‌ها هستند و چه موقع کمتر و چه بیشترند را ملاک قرار نمی‌دهیم و آزادشان می‌گذاریم.
d) هیچ تلاشی برای جلوگیری از تولید افکار مزاحم انجام نمی‌دهیم چون اولاً به خاطر افکار معکوس بیشتر می‌شوند و دوما تولید این افکار با خواست و اراده ما کم نمی‌شود وگرنه همان راه «الف» جواب می‌داد.
e) از داشتن افکار مزاحم خجالت نکشید. چون برخی‌ها از اینکه فلان فکر را دارند احساس بدی می‌کنند و سر همین بیشتر در افکار مزاحم می‌مانند. افکار تولید می‌شوند و نیاز نیست بابت آن‌ها شرمسار باشید یا اگر موضوع برخی از آن‌ها تلخ یا زشت است، هیچ ارتباطی با هویت و شخصیت شما ندارد و نیاز به بررسی و توجیه کردن خودتان نیست.
f) اگر یک فکر داشته باشیم مساوی انجام شدنش نیست. این تفکر نادرست باعث می‌شود که وقتی فکری به سرمان می‌آید گمان کنیم آن را انجام داده‌ایم یا قرار است انجام دهیم و بابتش زجر می‌کشیم. تحقیقات نشان داده که اکثر ما انسان‌ها افکار عجیب و غریبی داریم که اصلاً به ما نمی‌آیند اما هستند و ایرادی هم ندارد. فکر است، می‌آید و می‌رود و قرار نیست یقه‌شان را بگیرید که چرا چنین فکرهایی با من هستند؟
g) این تصور را نداشته باشیم که اگر فکری داریم باید برای خنثی شدنش کاری کنیم وگرنه آدم بدی هستیم یا اتفاق بدی می‌افتد. این‌ها یک مشت فکر بی‌قدرت و بی‌خاصیت هستند که مثل علف هرز رویش یافته‌اند. نیاز نیست ایده‌هایی مثل آنچه در راهکار «الف» گفته شد را اجرا کنید که حس خوبی از خنثی کردن افکار بگیرید.
h) توقع این را نداشته باشید که همه افکار در حیطه اختیار و متناسب با شخصیت و هویت شما باشد. ما انسانیم از زشت‌ترین تا زیباترین افکار به ذهنمان می‌آید و می‌رود. دنبال این نباشید که کنترل کنید. بگذارید بیایند و بروند. ما کاری به آن‌ها نداشته باشیم آن‌ها کاری به ما ندارند. یادتان باشد در راهکار «الف» همه انرژی ما صرف گیر دادن به همین افکار و کنترلشان می‌شد و خسته‌مان می‌کرد.
i) اگر فکری تکرار شود به معنای اتفاق افتادنش نیست. میلیون‌ها بار هم یک فکر در ذهنتان بیاید و برود هرگز عملی نمی‌شود چون افکار قدرتی ندارند و فقط در درون شما هستند.
j) این طرز تفکر را نداشته باشید که حتماً دلیلی دارد که این افکار به سراغ شما می‌آید. زشت‌ترین فکر مزاحمی که در ذهنتان دارید را به خاطر بیاورید. تحقیقات نشان می‌دهند که از هر 10 انسان، 6 فرد دقیقاً همین فکر مزاحم شما را دارند و 4 نفر دیگر نیز فکر زشت دیگری دارند که از نظر زشتی چیزی از فکر شما کم ندارد. پس الآن همه ما مشکل داریم؟
k) گمان نکنید که شخصیت شما با افکار مزاحم گره خورده و هرگز از بند آن رها نمی‌شوید. افکار مزاحم هست، اگر کاری به کارش نداشته باشیم حساسیت‌زدایی خواهند شد و کمرنگ می‌شوند. آن را به هویت و شخصیت خود گره نزنید.
l) اگر افکار مزاحم به حالت احساس خطر خودش را بروز داد، جدی نگیرید. توجه کنید که هیچ خطری به صورت فکر مزاحم خودش را عرضه نمی‌کند. خطرهایی که ما در زندگی داریم به صورت تک فکر منظم ارائه می‌شود؛ مثلاً وقتی خطر قبول نشدن را احساس می‌کنید، این خطر در قالب یک فکر و به صورت کاملاً دقیق و شسته رفته عرضه می‌شود و اینطور نیست که افکار مزاحم بسازد. افکار مزاحم آمده که جلوی درس خواندن را بگیرد نه اینکه خطری را گوشزد کند.
با همه این توضیحات متوجه می‌شویم که اگر افکار مزاحم ساخته شدند، هیچ کاری نکنید و همراه با آن افکار درس خواندن را با تمام سختی و فشارهایش ادامه دهید. اجازه دهید درس خواندن حتی اگر مغزتان می‌گوید که کیفیت ندارد و بی‌فایده است اما ادامه یابد.
نیاز نیست درگیر افکار مزاحم شویم و انرژی ذهنی خود را صرف سرکوبشان کنیم. بگذریم تا بگذرند. بگذاریم تا بگذارند. برویم تا بروند. بخوانیم تا آرام شوند. بعداً در دوره اختصاصی افکار مزاحم، قوی‌ترین مقالات دنیا را خواهم آورد و نشان می‌دهم که نتایج آن‌ها نیز تأیید می‌کنند که فکر مزاحم باید رها باشد، بازی‌هایش کند و برود ولی وارد بازی‌هایش نشویم چطوری؟ با ادامه دادن درس و برنامه. موفق‌ترین باشید.

سلام چه جوری میتونیم تحت تاثیر جو بچه های فامیل و دوستامون قرار نگیریم وحرف دیگران برامون مهم نباشه و روی انتخاب هدفمون و آیندمون پایبند باشیم؟ اگه میشه راهنمایی کنید
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. هر رفتاری که ما انسان‌ها از خود بروز می‌دهیم تحت تأثیر معنا بخش‌ها و طرز تفکرهایی است که در زندگی خویش، درستی و اهمیت آن‌ها را پذیرش کرده‌ایم. وقتی از من می‌پرسید که چطور وابسته به حرف اطرافیان نباشیم، ترجمان آن به زبان مغز این می‌شود که: چه معنا بخش‌ها و طرز تفکرهایی دارید که به شما این خط را می‌دهند که برای حرف دیگران اهمیت قائل شوید؟
اگر فهرستی از این معنا بخش‌ها و زاویه دیدها را بیرون کشیده و روی میز بگذارید و به فکر اصلاح و بهبود آن‌ها باشید آنگاه رفتار وابستگی به حرف مردم، کمرنگ خواهد شد. هر چند مغزتان همیشه سعی در برگرداندن آن وابستگی دارد ولی چون آگاه شده‌اید، توان خنثی کردنش را دارید.
برای آنکه ذهن آماده‌تری پیدا کنید و آسان‌تر بتوانید معنا بخش‌ها و طرز نگاه‌های خویش را لیست کنید، چند مثال می‌زنم:
1- من به تمام حرف‌های دیگران وابسته‌ام چون گمان می‌کنم در لا به لای صحبت‌های آن‌ها حتی اگر متخصص در زمینه‌ای هم نباشند، باز نکته مهمی وجود دارد و من نمی‌خواهم بعداً حسرت بخورم که چرا اشتباه کردم و به آن نکته توجه نکردم.
2- من از اینکه مسئولیت تصمیم‌گیری بر عهده خودم باشد نگران می‌شوم؛ برای همین بر اساس حرف دیگران جلو می‌روم که اگر بد شد، تقصیر از من نباشد و به همه بگویم این راهی است که شما نشانم دادید.
3- من وقتی به حرف دیگران توجه می‌کنم توسط آنان تشویق می‌شوم و این آرامش‌دهنده است.
4- وقتی به حرف دیگران توجه دارم، مورد سرزنش و تمسخر قرار نمی‌گیرم و راحت زندگی می‌کنم چون فشاری از سمت دیگران نیست.
5- من فکر می‌کنم دیگران بیشتر و بهتر از من متوجه مسائل می‌شوند. پس دنباله‌رو آن‌ها می‌شوم تا انتخاب‌های بهتری بر سر راهم قرار بگیرد.
6- فکر می‌کنم دست خودم نیست. از وقتی یادم می‌آید وابسته به حرف بقیه بوده‌ام. برای همین مثل یک عادت در حال تکرارش هستم.
7- یک ضرب‌المثلی هست که می‌گوید: «خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو». من هم پیرو این مثال، همرنگ بقیه می‌شوم که باعث آزار کلامی آن‌ها قرار نگیرم.
8- همه اعضای خانواده‌ام وابسته به حرف دیگران هستند و حتماً این رفتار درست است که آن‌ها به حرف بقیه توجه دارند. پس من هم باید این رفتار را داشته باشم.
9- نمی‌خواهم کسی مرا اشتباه قضاوت کند یا گمان کند خودسر و بی‌ادب هستم. برای همین سعی می‌کنم فردی حرف گوش کن به نظر برسم.
امیدوارم این چند مثال، باعث راحت‌تر بیرون کشیدن لیست معنا بخش‌هایتان شود. موفق‌ترین باشید.