پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

سلام آقای جدیدی وقتتون بخیر یه سوال از خدمتتون داشتم من مشکلم اینکه سینوسی درس میخونم یه مدت میخونم چند روز قطع میشه و به درس برگشتنم خیلی سخت میشه و معمولا مدت زمان زیادی طول میکشه تا برگردم به درس و بازم همون مدل سینوسی تکرار میشه نمیتونم یه ریتم دائمی رو حفظ کنم و داشته باشم و موقعی هم که درس میخونم معمولا احساس بی کیفیتی و بدرد بخور نبودن مطالعه رو دارم میدونم که باید درس بخونم و تلاش کنم حتی چندین بار هم به رفتن به دانشگاه آزاد و پیام نور فکر کردم اینکه قید کنکورو برای همیشه بزنم ولی نمیشه
اصلا فکر اینکه تو اون موقعیت قرار بگیرم و بدون تلاش و کنکور دادن رشته ای بخونم که فقط مدرک دانشگاهی داشته باشم عذاب آوره برام ولی انگار هر وقت که میخوام واقعا و قاطعانه شروع کنم یه سنگی جلو پام میوفته و هزار تا مشکل برام پیش میاد یعنی حال و حوصله درس خوندن پیدا نمیکنم و دائم میگم من بلد نیستم درس بخونم بلد نیستم چجوری تست بزنم بلد نیستم چجوری خلاصه و مرور کنم و….با شروع فصل بهار این مشکلات بیشتر میشه همش احساس دلتنگی و بی حوصلگی و سردرگمیم بیشتر میشه تو فصل بهار اصلا حال و تمرکز خوبی ندارم انگار هر چی خاطره تلخ از شکست درسی و پشت کنکور موندن و درس نخوندن دارم دوباره یادآوری میشه برام نمیدونم باید چیکار کنم لطفا راهنماییم کنید خیلی ممنونم از لطف و بزرگواری شما

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. پاسخ شما به جعبه یادگیری «هدف گذاری» پرسش هفتم، منتقل شد. موفق ترین باشید.

سلام آقای جدیدی خسته نباشید . من قبلا براتون پیام گذاشتم و گفتین که نتونستم مفهوم “نیاز” رو درست درک کنم ، و گفتین به نظر میاد من یک آدم چند پتانسیلی باشم . من یک چند پتانسیلی ام و به نظرم تنها راه درمان این مشکل اینه که هدفگذاری درست رو یادبگیرم . و در مورد هدفگذاری من به یک نتیجه رسیدم و خواستم نظرتون رو بدونم . تو خیلی از مقالات من این مفهوم رو میبینم : “بر اساس ارزش ها باید هدفگذاری کنید.” ولی هر چی دقیق تر شدم نتونستم به یک معنا برای کلمه “ارزش” برسم .
ولی معنایی که خودم از ارزش های فردی دارم اینه : چیز های خیلی مهمی که اگه در زندگی خلاف اونها عمل کنیم، حال بدی داریم! و به نظرم اومد که رسیدم به همون “نیاز های فردی” . فقط بعضیا اسمش رو گذاشتن ارزش ! اما نیاز به نظرم کلمه ی درست تریه . مثلا برای خود من “معنویت” صرفا یک چیز با ارزش نیست . بلکه من به معنویت نیاز دارم . یه حس قشنگیه . طوری که اگه به اون سطح از معنویت نرسم ، احساس کمبود دارم تو زندگی . و نمیتونم آرامش داشته باشم . حالا به نظرتون این مفاهیم مثل : معنویت ، صداقت ،امید،خوش رفتاری،ادب،کمک به دیگران، هیجان و … رو میتونیم بهشون نیاز بگیم ؟! ممنون از شما.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. بله تمامی مواردی که نام بردید نیاز هستند، مثلا نویسنده «هری پاتر» که میلیونر بود آنقدر به دیگران کمک کرد که نامش از لیست میلیونرهای جهان بیرون آمد و او نیاز خودش را درک کرده بود و بر اساس آن نیاز کار کرد. شاید اگر شخص دیگری جای او بود و نیازش میلیونر شدن بود، آنگاه هرگز آنقدر کمک نمی کرد که خودش میلیونر نباشد. بنابراین رفتار انسان ها در هدف گذاری تابع نیازهایشان است. البته سخت ترین مرحله این است که نیاز را از احساس و آموزش غلط جدا کنیم. مثلا در پیام شما بارها از حال بد و احساس صحبت شد و این ها سَم های هدف گذاری هستند. نیاز مثل اکسیژن است، چه حال خوب چه حال بد به اکسیژن وابسته اید و اگر نباشد فوت می شویم بنابراین مهم نیست که الان حال من خوب است یا بد؟ مهم این است که اکسیژن می خواهم. بنابراین وقتی کسی می گوید صداقت نیاز من است آنگاه چه به ضررش باشد چه به سودش باشد و چه فرقی به حالش نکند، باید صادق باشد چون گفته صداقت نیاز من است. ولی کسی که می گوید صداقت به آدم حس خوبی می دهد آنگاه فقط جاهایی که به سودش باشد صداقت دارد و جاهایی که به ضررش بشود صداقت ندارد. نیاز ثابت است و به حس وابسته نیست. موفق ترین باشید.

سلام آقای جدیدی روزتون به خیر. آقای جدیدی من ۲۲ سالمه بار اول سال ۹۴ کنکور شرکت کردم من در یک خانواده بی نظم زندگی می‌کنم مثلا سال کنکور به فاصله چندین ماهی که تا کنکور فاصله داشتم انواع و اقسام مهمونی ها، عروسی ها(از جمله عروسی خواهرم) و دعوتی های بعد از اون رو داشتیم میتونم بگم چیزی حدود ۴ ماه درگیر بودیم و همیشه خونه ما پر از آدم و مهمون بود
بعد از اون هم مادربزرگم دچار عارضه قلبی شدن و مادرم به مدت دو ماه خونه نبود و در بیمارستان یه شهر دیگه از ایشون مراقبت میکرد و تموم مسئولیت های خونه مثل تمییزکاری، غذا پختن و… رو من انجام میدادم و آخر روز یه آدم خسته میشدم که فقط ۶ یا ۷ ساعت با یه تمرکز داغون درس میخوندم اون سال کنکور شرکت کردم و رتبه من ۵ رقمی شد بعد از اون برای سال بعد هم خواستم درس بخونم که دوباره همون بی نظمی های قدیمی مثل مهمونی رفتن و مهمونی اومدن همیشه تو خونه ما برقرار بود
من هر چه از پدر و مادرم خواهش میکردم که سعی کنن روزهای مشخصی رو در طول هفته به این کارا اختصاص بدن قبول نمیکردن و به من می گفتن که تو بهونه داری، کسی که بخواد درس بخونه میخونه تو نمیخوای درس بخونی اون سال هم کنکور شرکت کردم و رتبه ام باز هم ۵ رقمی شد(بالای ۳۰۰۰۰) بعد از اون کنکور رو رها کردم زندگی رو رها کردم، خودم رو هم رها کردم هیچ کار مفیدی انجام نمیدم تا اینکه اتفاقی تو سایت شما خوندم که افراد و محیطی که انسان در اون زندگی میکنه بر روی رفتارها و عملکرد ادم و اینکه در اینده قراره چه کسی بشه روش تاثیر میزاره.
من همیشه به خودم می گفتم که پدر و مادرم راست میگن و من توانایی درس خوندن و قبولی رو در پزشکی ندارم اما با خوندن مطالب شما یه سری اشتباهات رفتاریم رو پیدا کردم
میخوام ازتون بپرسم به نظر شما خانواده من تو شکست های من مقصرن؟ در کل میخوام بدونم شما به عنوان یه مشاور و راهنمایی کننده به من این حق رو می دین که با توجه به این اتفاقاتی که برام افتاده و اینکه من آگاهی های لازم رو اون زمان نداشتم و زود تسلیم شدم مقصر نیستم و اگه هر کس دیگه ای هم جای من بود و تو یه همچین محیطی زندگی میکرد و اگاهی های لازم رو در مورد نحوه عملکرد مغز نداشت موفق نمیشد؟ من همیشه خودم رو مقصر ۱۰۰ درصد زندگی و شکست هام میدونستم
اما الان احساس میکنم که میتونم خودم رو ببخشم و با آگاهی و دید تازه ای دوباره قدم در این راه بزارم و تا زمانی که به هدفم نرسیدم تسلیم نشم من قبول کردم که علاوه بر بی تجربگی و سن کمم، استرس های بی مورد و عدم آگاهی و مهارت لازم در اون زمان و خانواده و محیط زندگیم هم بخش زیادی از عدم موفقیت من رو باعث شدن شما هم چنین چیزی رو در مورد من قبول میکنید؟ قبول میکنید که من مقصر ۱۰۰ درصدی عدم موفقیتم نیستم و خانواده ام و محیطی که در اون زندگی میکنم و کسانی که با اون ها در ارتباط بودم هم بخشی از این شکست ها هستند؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. خیلی ممنون که توضیح کاملی از آنچه که لازم بود بنده بدانم را برایم نوشته اید. شجاعت خوبی هم در نوشتن زندگی تان دارید و کاملا صداقت در نوشته هایتان را متوجه شدم و اینکه نمی خواهید قضاوت کنید و فقط دنبال حقیقت هستید. این ها ویژگی های برجسته ای است که کمتر دیده می شود و از این جهت به شما تبریک می گویم. پاسخ شما به جعبه «خانواده و اطرافیان» پرسش سوم، منتقل شد. موفق ترین باشید.

سلام آقای جدیدی وقتتون بخیر و خسته نباشد . دوره هدفگذاری کی برگزار میشه ؟ توی یکی از نظرات گفته بودین نیاز به پیش زمینه هایی داره . مگه هدف گذاری اولین قدم برای شروع مسیر موفقیت نیست ؟ پس چرا سریع تر نمی زارین ؟ به نظرم خیلی نیازه و پاسخ سوالای خیلی از بچه ها رو میده .خیلی منتظرم … تشکر از زحمات شما

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. دوره های مقدماتی قبل از هدف گذاری، هنوز نوشته نشدند. به محض نوشتن مقدمات، این دوره را شروع خواهم کرد. موفق ترین باشید.

سلام آقای جدیدی وقتتون بخیر.چند تا سوال از حضور شما داشتم 1.من بیشتر روزها خوب درس میخونم مثلا حدود 13 یا 14 ساعت اما معمولا دو روز در هفته این مطالعه کم میشه مثلا 8 ساعت حدودا یعنی به جورایی نمیدونم چطور افت انگیزه م رو مدیریت کنم اصلا بعضی وقت ها اشتیاقم برای درس خواندن کم میشه!
2. از نظر شما بهتره هر منبع را چند بار بخوانم یا منابع متعدد (هر کدوم یه بار) خونده بشه؟ 3.من در دو موقع از روز، ناهار و شام بسیار وقتم تلف میشه و زمان از دستم میره راهکار شما چیه؟
ببخشید یه مقدار طولانی شد. این رو هم در آخر بگم که مطالب سایت شما از جمله دوره مغزشناسی و خاطره شناسی و وبلاگ قبلی تون خیلی روی من اثر گذاشته من قبلنا در درس خوندن کاهلی میکردم اما الان حداقل خودم حس می کنم آدم هدفمندتری شدم و بهتر دارم از روزهای زندگی م استفاده می کنم.بسیار ازتان سپاس گزارم ، اجرتون با الله!

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. خواهش می کنم لطف دارید، به ترتیب شماره گذاری پاسخ شما را خواهم داد:
1- وقتی اطلاعی از دلیل افت عملکرد خود در آن دو روز ندارید این نشان می دهد که دلیلی هم برای افتش وجود ندارد به جز اینکه روی دو روز شرطی شده اید. یعنی عادت کرده اید که 5 روز خوب بخوانید و 2 روز معمولی باشید. حالا با توجه به شناختی که از مغز دارید فکر می کنید گام بعدی مغز چیست؟
مثلا اینکه 4 روز خوب بخوانید و 3 روز معمولی باشید، حتی می تواند به شما پیشنهاد بدهد که 6 روز عالی بخوانید و روز هفتم را استراحت کنید. به این جمله خیلی دقت کنید: «مغز در افرادی که خوب درس می خوانند سعی می کند پله ای عمل کند، یعنی پله پله آن ها را تخریب کند».
مغز ابتدا شما را عادت می دهد که به حرفش گوش کنید، حتی من روی کسانی کار کرده ام که شروع افت شان از گوش کردن به یک موسیقی بوده است. یعنی ابتدا مغز به آن ها می گفته یک موسیقی گوش کنیم و بعد درس بخوانیم، پس از مدتی می گفته حالا برویم ویدیو موزیک هم ببینیم و حتما می توانید بقیه اش را هم تصور کنید که در گام های بعدی چطور ذره ذره پیش می رود تا آن فرد را به درس نخواندن برساند.
در یک مرحله بسیار حساس قرار دارید. مهم ترین لحظه زندگی شما آن لحظه ای است که 7 ساعت درس خوانده اید و طبق روال شرطی شدن، مغز می گوید تو دیگر نمی توانی یاد بگیری و یا با هر فکر دیگری به شما حمله می کند که نمی توانی بیشتر از این درس بخوانی. آن لحظه بسیار مهم است چون اگر یک بار برای همیشه در آن لحظه ای که می خواهید روزتان را با 7 ساعت مطالعه ببندید، جلوی مغز ایستادگی کنید و مطالعه خود را حتی با دنیا دنیا فکر منفی هم ادامه دهید، مطمین باشید از اُبُهَت سازی مغز نجات پیدا می کنید.
این بُت ذهنی را باید بشکنید و تنها راهش این است که در همان لحظاتی که مغز با تمام قدرت می خواهد که بیخیال ادامه مطالعه شوید، بنشینید و مطالعه را با هر زحمتی که شده ادامه دهید. وقتی این بُت ذهنی شکست همه چیز درست می شود. البته مخالفت مغز همیشه هست ولی خب شما هم تجربه شکست دادنش را بدست آورده اید و از مخالفت هایش باکی نیست.
2- شما دو کتاب مختلف از دو انتشارات مختلف را اگر باز کنید حداقل 80 درصد تست هایشان یکسان و مشترک است. بنابراین خریدن دو کتاب برای یک تست به معنای 2 برابر تست زدن نیست. پس بهتر است یک کتاب تست و در کنارش کنکورهای آزمایشی سال های اخیر زده شود.
3- بایستی بدانیم موقع غذا خوردن چه چیزی باعث از دست دادن زمان تان می شود و آن را حذف کنیم؛ مثلا حرف زدن با اطرافیان وقت تان را می گیرد؟ بایستی تنهایی غذا بخورید، تماشای تلویزیون موقع غذا خوردن باعث اتلاف زمان تان می شود؟ تلویزیون را خاموش کنید، بنابراین بایستی عامل وقت گیری را تعیین کنید و آن را حذف کنید تا همه چیز درست شود. زمان استاندارد برای یک وعده غذایی 15 دقیقه است. موفق ترین باشید.