پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

سلام آقای جدیدی من دانش اموز تجربی هستم و درس میخونم ولی ی مشکلی دارم اونم اینه ک نمیدونم تو چ درسایی استعداد دارم ک اونا رو ب درصد بالا برسونم حالا هر کسی حتی کسی ک درسم نمیخونه تو ی درسی اونقدر قویه ک با چند روز میتونه بهترین درصد رو داشته باشه ولی من اصلن تو هیچ درسی اینطور نیستم ب رشتمم علاقه دارم ولی نمیفهمم چرا تو هیچ درسی قوی نیستم حتی ی کمم

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. در متن پیام شما چند نکته مهم وجود دارد که بایستی در خصوص آن صحبت شود:
1- استعداد داشتن در یک درس بی معناست. آنچه در قوی به نظر رسیدن شما در یک درس اثر دارد، خاطراتی است که پیرامون آن دارید. مثلاً اگر در درس X توسط معلم یا همکلاسی یا حتی خانواده و فامیل برای شما خاطرات مثبتی شکل گرفته باشد آنگاه نسبت به آن درس حس خوبی دارید و گمان می‌کنید که در آن استعداد دارید و حتی متولد شده‌اید برای پیشرفت در آن.
صد البته اگر خاطرات منفی داشته باشید تمام نظرات شما برعکس می‌شوند. البته تمام تلاش من هم در کلبه مشاوره همین است که از این خاطرات جدا شویم و درک دقیقی از شرایط خودمان داشته باشیم و به لحاظ علمی برای ما ثابت شود که توانایی یادگیری هر موضوع را داریم و می‌توانیم نتیجه مناسبی بگیریم.
2- برای موفقیت در کنکور و رسیدن به رشته تحصیلی مورد نظرتان بایستی بتوانید درصد لازم را در دروس مورد نظر کسب کنید. مثلاً اینطوری نیست که درس X را بالا بزنید ولی به جای آن دو درس را سفید بزنید آنگاه حتماً نتیجه خوبی بگیرید. در واقع شما بایستی درصدهای مورد نیاز را در همه درس‌ها به حد رشته مورد نظرتان کسب کنید که برای مشخص کردن این درصدها می‌توانید به کارنامه‌های کنکورهای چندین سال قبل افراد مختلف نگاه کنید و یک میانگین از درصدهای لازم برای رشته مورد نظرتان بدست آورید. بنابراین سعی کنید در برنامه ریزی خودتان روی همه درس‌ها کار کنید و فشار یک درس را روی درس دیگری نیندازید.
3- این تصور که «هر کسی حتی کسی ک درسم نمیخونه توی درسی اونقدر قویه ک با چند روز میتونه بهترین درصد رو داشته باشه» هم نادرست است. کسانی که درس نخوانده‌اند که هیچ حتی کسانی هم درس می‌خوانند و برنامه اجرا می‌کنند به خوبی به این نتیجه رسیده‌اند که پیشرفت تحصیلی تا چه حد کُند است. به خصوص در درس‌های مسئله‌ای که بایستی تعداد زیادی تست بزنید تا به مهارت کافی برسید.
البته قطعاً در مدرسه و برای امتحان مدرسه رسیدن به نمره خوب در چند روز شدنی است ولی برای کنکور، نیاز است تا تنوع تستی زیادی زده شود. این تصورات اشتباه باعث ناامیدی شما می‌شوند و گمان می‌کنید که بقیه از شما بهترند. جالب است بدانید گاه پیش می آید که وقتی تعداد تست‌های زیادی می‌زنیم تعداد غلط‌ها هم بیشتر می‌شود چون در حال افزایش تنوع هستیم و وسعت تستی باعث بیرون ریختن مشکلات می‌شود.
این طرز تفکر متاسفانه بین اکثر دانش آموزان و کنکوری‌ها وجود دارد چون ذهنیت خود را روی امتحان مدرسه بسته‌اند و فکر می‌کنند در کنکور هم اینطور است. مثلاً شخص 20 الی 25 تست احتمال زده و می‌گوید چرا درصدم بالا نیست در حالی که تسلط روی احتمال نیاز به تعداد تست بیشتری دارد و بایستی در طول زمان به این پیشرفت رسید. می‌توانید دوره «کلک‌های مشترک مغز» را از منوی بالای سایت دنبال کنید تا بیشتر با پیشرفت تحصیلی و تفکرات اشتباه پیرامون آن آشنا شوید.
4- مسئله فکری شما نباید این باشد که در درسی قوی هستم یا نه بلکه آنچه باید مسئله فکری شما باشد این است که برای رسیدن به رشته مورد نظرم به چه میانگین درصدهایی نیاز دارم و در یک برنامه تحصیلی، به این درصدها برسم. بنابراین توجه خود را به جای آنکه روی گذشته ببرید روی زمان حال و فعالیتی که باید برای نزدیک شدن به هدف خویش انجام دهید، اختصاص دهید. موفق‌ترین باشید.

سلام وقتی جنین در شکم مادر هست و هنوز به دنیا نیامده طرز تفکرات پدر و مادر، کارهایی که انجام میدهند حرفهایی که میزنن همه و همه روی بچه تاثیر میگذارد؟! و همه اینها خاطرات ادامه زندگی بچه های مارو شکل میده؟!

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. اینکه چه حجمی از طرز تفکرها و اعمال پدر و مادرها روی جنین اثر می‌گذارد هنوز برای علم ناشناخته است ولی تا به امروز، از درک جنین نسبت به شرایط مطلع شده‌ایم، قدرت تشخیص جنین برای ما روشن است، در مورد استرس‌ها، تنش‌ها و عصبانیت‌ها، به خوبی تأثیر منفی مشخص شده است. برای همین است که به مادران و پدران توصیه می‌شود که از میزان استرس‌ها و عصبانیت‌های خودشان بکاهند. موفق‌ترین باشید.

سلام اقای جدیدی شما گفتین استعداد وجود نداره استعداد مجموعه از خاطراته ایا دو تا دانش اموز کلاس اول که هیچ خاطره ای ندارن چرا یکیشون رو هوا ریاضی یاد میگیره اون یکی هیچ ایا با این تفسیر میشه گفت استعداد مجموعه ای از خاطراته

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. در نگاه اول این چنین به نظر می‌رسد که دو دانش آموز کلاس اول ابتدایی در شرایط یکسانی هستند و گمان می‌شود که این دو دانش آموز خاطراتی ندارند در حالیکه اولین خاطرات ما از قبل از تولد و وقتی جنین هستیم (مطالعات و تحقیقات Butterfield و Siperstein)، به وجود می‌آید.
هفت سال خاطره در زندگی این دو فرد وجود دارد ولی نادیده گرفته شده، علت هم این است که چون خاطره‌ای از ریاضی در مدرسه وجود ندارد پس هر دو دانش آموز در شرایط یکسانی هستند، در حالیکه اینطور نیست.
امروزه به لطف تحقیقاتی که توسط Zelazo و Kolb انجام شد، مشخص شده که وقتی یک کودک در دو ماه اول زندگی، اگر روز چندبار و هر بار چند دقیقه، توسط مادر یا پدر، به صورت ایستاده قرار بگیرند به طوری که کف پاهای آن‌ها، سطحی را لمس کند (فشار به کمر نباید وارد شود و فقط کمی از کف پا با سطح تماس داشته باشد)، عملیات پا زدن را شبیه سازی می‌کنند و این کودکان پنج تا هفت هفته زودتر از هم سن‌های خودشان راه می‌روند. یعنی تمرین گام زدن در دو ماه اول زندگی باعث می‌شود که آن کودک، بین 35 الی 49 روز، زودتر از بقیه راه برود و شما اگر در خانه نوزاد داشته باشید، حتماً این را شنیده‌اید که وقتی کودکی می‌تواند یک ماه یا بیشتر ازیک ماه، زودتر راه برود از طرف بقیه به عنوان کودکی باهوش شناخته می‌شود. در حالیکه این زودتر راه رفتن محصول تمرین بود.
امروزه، به پدر و مادرهایی که تازه صاحب فرزند می‌شوند، گفته می‌شود که کف پای فرزند خود را لمس کنید زیرا این لمس کردن باعث سرعت بخشیدن به درک کودک از بدن خودش می‌شود. حالا آرام آرام جلوتر بیایید و کودک تقریباً دو ساله‌ای را در نظر بگیرید که اعداد را با تقلید تکرار می‌کند و هر بار تشویق می‌شود و برخی‌ها زودتر از دیگری، یادگیری و آموزش را در خانه شروع می‌کنند. آیا این دانش آموزان وضعیت یکسانی در مدرسه سپری می‌کنند؟
از سوی دیگر، فرض کنید یک فرد قبل از اینکه به مدرسه برود این جملات را شنیده که ریاضی درس سختی است یا چرا برای کلاس اولی‌ها، این ریاضی سخت را انتخاب کرده‌اند. آیا این جملات روی ذهنیت یادگیری آن فرد تأثیر نمی‌گذارد؟
در ضمن، برخی از نارسایی‌های یادگیری در دوره ابتدایی به خصوص در سال اول ابتدایی به ترسیدن از محیط مدرسه هم مرتبط می‌شود. دانش آموزی که همیشه وابسته به خانواده بوده است و تا قبل از مدرسه، دوری از مادر و پدر را تجربه نکرده است، قطعاً بخش بزرگی از افکارش در ماه‌های اول تحصیل درگیر محیط مدرسه است و گوش دادن فعال به درس را ندارد و قطعاً از نظر تحصیلی، افت را نشان می‌دهد.
با این توضیحات متوجه می‌شویم، عوامل دیگری روی یادگیری اثر دارند که آن‌ها را هم بایستی در معادلات خود وارد کنید. الان واضح‌تر شد که شرایط دو کودک تا قبل از کلاس اول ابتدایی اصلاً شبیه به هم نیست. آن‌ها هفت سال است که زندگی می‌کنند. خاطرات مختلفی دارند و در دنیاهای خاص خودشان رشد کرده‌اند. افکار و طرز تفکر مخصوص به این هفت سال را دارند و وقتی وارد مدرسه می‌شوند با دو موجود کاملاً یکسان رو به رو نیستیم.
البته ای کاش همه ما شرایط برابری داشتیم و در یک شرایط برابر رشد می‌کردیم ولی آنچه در عمل مشاهده می‌شود این است که کودکان وضعیت یکسانی ندارند. مسابقه‌ای در تلویزیون به نام «اعجوبه‌ها» نشان داده می‌شد که در آن، بچه‌های خردسال با توانایی‌های ویژه معرفی می‌شدند. وقتی از پدر و مادرشان پرسیده می‌شد که چطوری این توان در بچه ایجاد شده است؟ در لا به لای صحبت پدر و مادر می‌شنیدید که مثلاً عمه یا خاله باعث شد بچه ما به این موضوع علاقمند شود یا یک روزی که به پارک علمی رفته بودیم به فلان مبحث که راهنما توضیح می‌داد علاقمند شد و ما برایش شرایطی را فراهم کردیم که موفق شود.
یا نفر اول مسابقه «عصر جدید» در سری اول (بنده سری دوم را نگاه نکردم) در تمام صحبت‌هایش گفته است که وقتی بچه بود، کنار مادرش می نشست و نمک‌ها را روی زمین یا سینی می‌ریخت و سعی می‌کند شکل بسازد و مادرش او را تشویق می‌کرد. همین زمینه باعث شد که او این مسیر را دنبال کند و نقاشی با شن را به مهارت خودش تبدیل کند. آیا همه مادرها وقتی نمک را روی زمین یا سینی بریزیم، ما را تشویق می‌کنند؟
اگر آن روز که این کودک چند ساله، نمک را روی زمین یا سینی می‌ریخت و مادرش او را سرزنش می‌کرد، مسیر زندگی او چه تغییری می‌کرد؟ شرایط دو انسانی که همین الان و همزمان متولد شده‌اند هم یکسان نیست چه رسد به سال هفتم زندگی. چون دو کودکی که همین الان متولد می‌شوند، از نه ماه پیش زندگی‌شان شروع شده و همانطور که در ابتدای این پاسخ عرض کردم، اولین خاطرات در دوران جنینی شکل می‌گیرد و آن‌ها با خاطره وارد این دنیا می‌شوند.
در پایان باز هم تاکید می‌کنم که چه طرفدار استعداد باشیم چه نباشیم در اصل ماجرا تفاوتی ندارد. اصل ماجرا زندگی در این دنیا است که موظفید با پاسخ مناسب آن را به سرانجام برسانید. موفق‌ترین باشید.

سلام وقتتون بخیر. ببخشید من پایه نهم هستم و به دلیل اینکه در پایه هفتم و هشتم درس هامو پشت گوش مینداختم و نمیخوندم یا اگر میخوندم دست و پا شکسته بود،به شدت در درس هام دوچار مشکل هستم… یکی از درس هایی که به شدت توش مشکل دارم عربی هست. من توی ترجمه کردن،شناخت فعل ها ،ترجمه افعال،ضمایر،نشانه های مثنی،جمع های مذکر و مونث و…… مشکل دارم. ترجمم هم خیلی ضعیفه. ممنون میشم من رو کمک کنید و راهنماییم کنید از کجا شروع کنم و چه مباحثی رو دوباره بخونم تا یادگیریم کامل بشه؟!

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. مشکلاتی که برای من نوشته‌اید را در دو دسته می‌توانم قرار دهم: الف) حفظیات عربی که شامل شناخت معنای کلمات می‌شود که خود این کلمه‌ها می‌توانند فعل، اسم یا حرف باشند. در واقع شما با رجوع به پایان کتاب عربی هفتم در بخش لغات و همچنین در لا به لای دروس عربی هشتم، لغات موجود را بایستی به مرور زمان حفظ کنید تا با شناخت این واژه‌ها بتوانید در بخش ترجمه قوی عمل کنید.
وقتی می گویید در ترجمه و شناخت معنی فعل‌ها مشکل دارم یعنی نیاز دارید تا دامنه لغات خودتان را بالا ببرید تا به مرور زمان در این بخش قوی شوید. البته تست زنی بخش ترجمه دارای تکنیک‌های بیشتری هست که با مقایسه گزینه‌ها و رد گزینه می‌شود به جواب رسید که با توجه به پایه تحصیلی‌تان، می دانم که فعلاً مد نظر شما سؤالات چهار گزینه‌ای نیست و بیشتر دنبال تقویت عربی برای مدرسه هستید.
ب) تکنیک‌های قواعد عربی که شامل شناخت ساختارهای فعل و اسم و حرف هستند. برای این بخش بهتر است با دیدن فیلم یادگیری را آغاز کنید و بعد از آن می‌توانید کلی تمرین روی تمرین‌های کتاب درسی عربی هفتم و هشتم و همچنین نمونه سؤالات امتحانی موجود از این درس، انجام دهید تا این یادگیری به مهارت تبدیل شود. برای فیلم هم می‌توانید با جست و جوی اینترنتی، فیلم‌های رایگان و کامل زیادی را پیدا کنید که به شما کمک می‌کنند تا آن مباحث را یاد بگیرید. موفق‌ترین باشید.

سلام. من متوجه شدم که در این چندماه اخیر، اکثر کارها رو بدون علت تکرار میکنم و با یک بار انجام شدنش نگرانم و تا تکرارش نکنم یا به قول معروف وسواس نکنم، آروم نمیشینم. به رفتارهام که نگاه میکنم همه اش نشونه هایی از وسواس رو نشون میدن، مثلا هرشب لباسامو عوض میکنم، اکثر وقتا بعد از سرویس رفتن پاهامو میشورم، حموم رفتنم طولانی تر شده، مثلا چند دفعه یه کاریو چک میکنم که ببینم درست انجامش دادم یانه.
در موارد کوچیکتر مثلا وقتی از اتاقم بیرون میام چند دفعه برمیگردم نگاه میکنم که لامپ خاموش باشه یا یه پیامی رو که برای کسی ارسال میکنم چند دفعه میخونم که نکنه اشتباه کرده باشم یا چند بار در یخچال رو باز و بسته میکنم تا مطمئن شم در رو بستم! من میترسم که این وسواس، جنبه های دیگه زندگیمو درگیر کنه و میخوام از همین الان که شاید مسئله خیلی جدی نباشه مشکلو حل کنم. هرچند که همین الانم به خاطر وسواس، تایم زیادی رو در شبانه روز از دست میدم.
یکی از علت های مهمی که احساس میکنم در این قضیه تاثیر داشته، رفتارهای مامانم بوده. مامانم حتی یه لحظه آروم نمیشینه و یکسره درحال تمیز کردنه و به شدت وسواس داره. مثلا وقتی قراره یه نفر فقط برای ۱۰ دقیقه بیاد دم در خونمون، تماااام حیاط رو میشوره و تمیز میکنه، حیاطی که دو روز پیش تمیز شده بود و حرف مامانمم اینه که دوست ندارم کسی پشت سرم بگه که وای خونشون چقدر کثیف بود. درحالی که اون آدم درطی ده دقیقه میاد و میره و اصلا داخل نمیاد که دقت کنه چی به چیه.
مامانم کلا درحال شستن پرده و وسایل دور و بره و ما دیگه موندیم چی بگیم. به خصوص وقتی کرونا اومده که خیلی خیلی وسواس میکنه. جالبه اگر به دلایلی مامانم بره و من خونه تنها باشم، منم دقیقا مثل مامانم رفتار میکنم و تماااام خونه رو میشورم و تمیز میکنم حتی اگر نیازی نباشه! من به مامانم کمک میکنم ولی هیچوقت مورد تاییدش نبودم.
همیشه به من میگن تو هیچ کاری واسه ما نمیکنی درحالی که خیلی وقتا بهشون کمک میکنم و من فکر میکنم اونا دوست دارن منم مثل خودشون رفتار کنم. چون هر وقت مثل خودشون رفتار کردم منو بیشتر تایید کردن! نمی دونم شاید علت وسواس منم تایید گرفتن از اطرافیانم باشه. هرچند که تصمیم گرفتم دنبال تایید نباشم و به اندازه ای که میدونم درسته بهشون کمک کنم حتی اگر دیده نشم.
درکل مشکلمو گفتم تا از شما کمک بگیرم که اول از همه چیکار کنم که بیشتر از این وسواسی نشم و دوما چیکار کنم که از محیطم تاثیر نگیرم؟ میخوام که مثل مامانم وسواسی نباشم ولی نمیدونم چه باورهایی باید داشته باشم که همرنگ نشم و سوم از همه اینکه ریشه مشکلم رو چطور پیدا کنم؟ ممنون.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. مواردی که شما نوشته‌اید کمی خاص هستند و لازم است به این سوالم پاسخ دهید تا بتوانم تحلیل درست‌تری از شرایطی که توضیح داده‌اید، داشته باشم.
سؤال محوری مد نظرم را با کمی توضیح می‌پرسم: وقتی یک نفر می‌گوید وسواس دارم، سخنش را بایستی اینطوری ترجمه کنیم: «او نگران یک یا چند اتفاق است». مثلاً وقتی یک فرد «وسواس نظافت» دارد در واقع او می‌تواند «نگران بیماری» یا «نگران قضاوت مردم» است که نگویند فلانی تمیز نیست و نظافت را رعایت نمی‌کند. البته ممکن است وقتی کسی «وسواس نظافت» دارد، نگرانی‌های دیگری هم داشته باشد و اصلاً هم عجیب نیست که ما انسان‌ها یک رفتار یکسان را با دلایل کاملاً متفاوت از هم بروز می‌دهیم.
هرجا اسم «وسواس» آمد باید در ذهنمان واژه «نگرانی» هم بیاید. حالا سؤال من از شما این است که کل نگرانی‌های خود را بیان کنید. یعنی برایم بنویسید که نگرانی‌های شما چیستند که برای کاهش اضطراب ناشی از آن نگرانی‌ها، تصمیم به تکرار می‌گیرید. البته چند مورد از آن‌ها را توضیح دهید مثل «تقلید از مادر»، «به چشم آمدن» و «تأیید شدن».
لطفاً به طور کامل روی این موضوع فکر کنید و تمام دلایل را بیان کنید. برای اینکه بهتر بتوانید به این پرسش، پاسخ دهید کافی است تک تک رفتارهای تکراری خود را در ذهنتان تجسم کنید و بعد از خود بپرسید برای کاهش چه نگرانی و اضطرابی این کار را انجام می‌دهم؟ مثلاً وقتی هر شب لباس را عوض می‌کنید، کافی است اینطور فکر کنید: «چرا هر شب لباسم را عوض کنم؟ نگران چه هستم؟ اگر عوض نکنم چه می‌شود؟». هرچه دلایلی درونی که برایم می‌نویسید کامل‌تر باشد، بهتر می‌توانم تحلیل کنم که چه مسیری را لازم است طی کنید. موفق‌ترین باشید.