پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

سلام من با یه همکلاسیم ۷ ساله که دوستم. درواقع دوست صمیمی من محسوب میشد و باهم مدرسه میرفتیم و کلی خاطره ازش دارم. ایشون از ماه شهریور ارتباطش با من قطع کرده. نمیدونم چرا ولی باهام سرد رفتار میکنه انگار نه انگار باهم ۷ساله که رفیقم. بنظرم به خاطر کنکور این کار رو کرده راستش در طی این ۷ سال، در این دو یا سه سال اخیر الکی و بی دلیل با من قهر کرده و رفته! کاملا بدون علت و بی آنکه من کاری کرده باشم! نمیدونم که چرا ۷ سال باهاش ساختم!
اون خیلی رااااحت خودشو در اولویت قرار میده و از من دل میکنه و خیلی زود میره اما من نه. واقعا ازش خسته شدم با اینکه در این مدت باهاش در ارتباط نیستم اما گاهی آنلاین بودنشو چک میکنم و با خودم میگم لابد داره خیلیییی درس میخونه! ناخوداگاه خودمو تو ذهنم باهاش مقایسه میکنم. از این وضع خسته شدم. از اینکه من اینقدر به فکرشم ولی اون نه.
تا حالا ۴دفعه بی علت با من قهر کرده و بعد اومده طوری رفتار کرده که انگار براش مهم نیس در این مدت بامن چطور رفتار کرده. الانم یقین دارم به محض اینکه کنکور تموم شه دوباره باهام گرم میگیره و زنگ میزنه! دیگه دلم نمیخواد باهاش صمیمی باشم و یا بهش فکر کنم و گاهی خودمو باهاش مقایسه کنم.
هرچند که اکنون حتی وقتی هم دیگرو میبینم باهام سرد رفتار میکنیم اما بازم قراره قبل ازمون کنکور یا امتحانات نهایی ببینمش.
بنظرتون چیکار کنم که رفتاراش باعث نشه تا به امتحانم لطمه بخوره. مثلا همش سر جلسه ذهنم درگیر نباشه که وای چرا باهام سرد بود؟! و همچنین به احتمال زیاد بعد کنکور دوباره میادسراغم بنظرتون چه رفتاری از خود نشون بدم؟ این موضوع رو با شما درمیون گذاشتم اخه واقعا موقع درس خوندن و یا وقتی میرم امتحان میدم و میبینمش با اینکه باهاش گرم نمی گیرم اما ذهنمو مشغول میکنه.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. روابط بین انسان‌ها به دو صورت قابل تعریف است: الف) رابطه یکطرفه، ب) رابطه همزیستی. در رابطه نوع (الف)، یکی از افراد فقط سود می‌رساند و طرف بعدی فقط سود می‌برد و در ارتباط نوع (ب) هر دو طرف به یکدیگر به طور موازی سود رسانی می‌کنند. توضیحاتی که از شرایط خودتان دادید نشان می‌دهد که رابطه شما و همکلاسی‌تان از نوع رابطه (الف) است و شما در نقش فرد سودرسان و دوستتان نیز دریافت کننده آن بوده است.
تصورتان از سود هم چیزی به مانند پول نباشد بلکه سود می‌تواند این باشد که مثلاً شخص هرکجا به شما نیاز دارد سر و کله‌اش پیدا شود و وقتی کارش تمام شد، شما را رها کند. سود می‌تواند بیرون آمدن از حس تنهایی یا بدست آوردن جزوه و کتاب باشد. بنابراین مفهوم سود را در معنای کلی کلمه ببینید. نکته مهم در رابطه‌های از جنس (الف) این است که فرد سودرسان همیشه وابسته است و منتظر این است که هر طور شده به طرف مقابل سود و منفعت برساند و برای همین است که شما همیشه منتظر خدمت کردن به همکلاسی‌تان هستید.
در این رابطه‌ها طرفی که دریافت کننده سود است کاملاً استقلال رفتاری دارد و هرگاه تمایل داشته باشد رابطه را شکل می‌دهد و هرگاه هم بخواهد آن را از بین می‌برد چون فقط به منفعت خودش فکر می‌کند. هم شما و هم همه ما انسان‌ها بایستی تلاش کنیم تا روابطمان از نوع (ب) باشد و اجازه ندهیم که رابطه‌های از جنس (الف) روی دهد.
این فقط در صورتی اتفاق می افتد که همیشه از خودتان بپرسید که اگر دارم به فلان دوستم سود می‌رسانم ایا او هم سود می‌رساند؟ اگر رابطه از نوع (الف) باشد شما موظف هستید به عنوان یک دستور قاطع و محکم خیلی سریع این رابطه را تمام کنید. نوع وابستگی‌هایی هم که الان تجربه می‌کنید از جنس وابستگی‌های مربوط به سودرسان بودن شماست که البته مغز حیوانی هم آن را تقویت می‌کند تا بتواند به کمک افکار مرتبط با آن، شما را خنثی کرده و جلوی‌تان را بگیرد.
برای همین شما بایستی وقتی یاد این دوستتان می افتید این حکم را به مغزتان نشان دهید که نمی‌خواهم سودرسان در رابطه باشم و نیازی نیست احساسات مربوط به این حس را برای من تقویت کنی و با همان شرایط درس خواندن یا آزمون را با جدیت دنبال کنید و پس از طی شدن دوره نهفتگی شما از این شرایط خارج می‌شوید و این دستور را فراموش نکنید که از امروز مأموریت شما شکل دادن رابطه‌های از جنس (ب) است. موفق‌ترین باشید.

سلام آقای جدیدی وقت شما بخیر دیروز در آزمون جامع سنجش شرکت کردم و متوجه مشکلاتی شدم که ممنون می شوم من را در حل آن کمک کنید:
۱. انگار که من از اعداد و ارقام و مسئله حل کردن می ترسم خیلی از سوالات فیزیک و شیمی و ریاضی را نخونده رد کردم و با این پیش فرض که بلد نیستم اصلا نخوندم انگار از اینکه باید محاسبات انجام بدم و محاسبه کردن یک امر به وقت گیر هست میترسم.
۲. مشکل دوم این هست که متوجه شدم سرعتم در حل تست ها بسیار پایین بود مثلاً سوالات عربی را در ۴۵ دقیقه جواب دادم. یا مثلاً در هر ده دقیقه سه سوال جواب میدادم این سرعت پایین مرا بسیار کلافه و خسته کرده بود سرعت تست زنی من در دروس عمومی و زیست شناسی خوب است اما سرعتم در آزمون بسیار پایین بود  در دروس ریاضی و شیمی و فیزیک که سرعت خوبی در خانه ندارم، که دیگر بماند! 
۳. متوجه شدم که در به یاد آوردن مطالب در زمان آزمون مشکل دارم ولو اگر همان مطلب را بارها و بارها خوانده باشم اما این به یاد آوردن برایم به صورت کند و زمان بر است. حتی در دروسی همچون زیست و دینی که خط به خط آن را حفظ هستم و این موضوع مرا بسیار ناراحت کرد که چرا باید در درسی همچون زیست که هر روز آن را می خوانم سر جلسه مشکل داشته باشم؟
به نظرم در شیوه خواندن هم ایراداتی وارد است مثلاً یک گفتار زیست را می خوانم و تست میزنم و اگر بخواهم همین گفتار را تست بزنم دو ماه بعد به سراغ آن می‌روم و آن هم باز به این صورت که متن درس را میخوانم و بلافاصله از آن تست میزنم.
گویا به سبک مدرسه و امتحانات مدرسه درس می خوانم. انگار که فردا همین گفتار رو امتحان داشته باشم و بخوام با خوندن و درجا تست زدن خودم رو برای امتحان فردا اماده کنم. به خاطر همین است که در آزمون های جامع هر تستی را که می خواهم جواب بدهم یک حسی به من می گوید باید این درس را قبل تست زدن مرور میکردی و از رو درس میخوندی! ولی شما که بهتر میدانید با توجه به حجم دروس حتی روز قبل ازمون هم نمیشود همه درس ها را یک دور مرور کرد! 
۴. متوجه شده ام که سر جلسه آزمون خیلی زود خسته می‌شوم  و انگار انرژیم فقط برای پاسخ به اولین درسی است که ان را پاسخ میدهم . و برای دروس دیگر حوصله ندارم و دوست دارم با سرسری خواندن سوالات را ولو اگر اشتباه هم کنم جواب دهم 

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. در مورد هر یک از شماره گذاری‌هایتان به صورت جداگانه پاسخ خواهم داد: 1- اینکه شما از اعداد می‌ترسید می‌تواند یکی یا هر سه دلیل رو به رو را داشته باشد: الف) کم تست حل کردن، ب) ذهنیت منفی نسبت به مسئله بخصوص وقتی برچسب کنکور به آن زده باشند، پ) نگرانی زمانی سر جلسه کنکور یا کنکور آزمایشی و رها کردن مسئله برای وقت کم نیاوردن که این می‌تواند به دلیل فراموشی فرمول یا پروتکل‌های حل مسئله باشد.
با توجه به اینکه مشکل شما به کدام حالت مرتبط می‌شود، مسیری که باید انتخاب کنید متفاوت می‌شود مثلاً اگر کم تست زدن این اتفاق را رقم زده باشد آنگاه بایستی برنامه تحصیلی‌تان از نظر تستی تقویت شود و همچنین فاصله‌های بین تست زدن از یک مبحث هم کم شوند تا با فاصله نزدیک‌تر به هم تست بزنید.
2- در مورد پایین بودن سرعت تست زنی هم حالت‌های مختلفی وجود دارد: الف) سرعت تست زنی پایین به دلیل کم تست زدن، ب) سرعت کم در تست زنی به دلیل فراموشی نکات و فرمول‌ها، پ) سرعت تست زنی پایین به دلیل وسواس فکری، ت) سرعت تست زنی پایین به دلیل رعایت نکردن هنر آزمون دادن، ث) سرعت پایین تست زنی به دلیل ترس یا نگرانی یا حتی تفکر احترامی و حرمت گذاشتن برای یک درس که باعث می‌شود دایما از آن دوری کنیم یا دنبال وقت مناسب باشیم که آن درس را تست زنی کنیم. باز هم بسته به اینکه ریشه یا ریشه‌های این مشکل چیست، راه حل متفاوت می‌شود. مثلاً اگر به تست کم یا فراموشی فرمول‌ها مرتبط است با تغییر در برنامه‌تان و اضافه کردن مرور و تست می‌توانید این مشکل را حل کنید.
3- اینکه هر روز زیست را می‌خوانید و همان مباحث خوانده شده را در کنکور آزمایشی مشکل دارید می‌تواند نشان دهد که دو مشکل وجود دارد: الف) مطالب را در قالب صورت بندی تست به اندازه کافی ندیده‌اید برای همین تا بخواهید آموخته‌هایتان را با تست هماهنگ کنید مدتی طول می‌کشد، ب) ممکن است برخی از مطالبی که می‌خوانید برایتان از نظر مفهومی جا نیفتاده و فقط حالت حفظی دارد و در نتیجه با مشکل بازآوری رو به رو می‌شوید. در ضمن اگر درسی هست که مرورش با فاصله زیاد است آنگاه علاوه بر دو مشکل بالا بایستی فاصله مرور هم ترمیم شود.
در این قسمت به یک تفکر خود هم اشاره کردید و خودتان به خوبی پاسخ دادید که این طرز تفکر اشتباه است. به شما تبریک می گویم که اینقدر خوب و مسلط روی افکارتان تحلیل دارید، فقط باید بدانید که این آگاهی وقتی ارزش دارد که با عمل همراه باشد یعنی شما این بُت ذهنی فرار از تست زنی را بشکنید و تست را هر طور که شده بزنید تا این فرایند ذهنی‌تان پس از طی دوره نهفتگی، خنثی شود. هرچند یادمان هست که ممکن است بازهم برگردد ولی دیگر آن اثر منفی را ندارد.
4- برای خستگی‌های جسمی‌تان بایستی تمرین نشستن را در طول برنامه ریزی تان انجام دهید و فقط به امید جمعه‌های آزمون نباشید. مثلاً موقع تست زنی درس‌های مختلف را بدون اینکه وسطش استراحت کنید در کنار هم به صورت یک مجموعه تست بزنید تا کم کم پشت سر هم نشستن‌هایتان در منزل هم تمرین شود و به مرور زمان بتوانید بلندمدت نشستن پشت میز را تجربه کنید.
دقت شود که به مرور زمان بایستی این پشت هم نشتستن را طولانی‌تر کنید و فشار یک دفعه‌ای به خودتان نیاورید. در نتیجه کمی طول می‌کشد تا اثر افزایش مقاومت در جلسه کنکور آزمایشی در شما ظاهر شود و بایستی صبور باشید تا این استقامت در شما شکل بگیرد.
در مجموع آنچه بنده می‌توانم به عنوان مشکلات اصلی شما ذکر کنم این موارد است: 1- فاصله مرور زیاد از هم، 2- فاصله تست زنی زیاد از هم، 3- کم تست کار کردن که منجر به تنوع تستی کمتان شده است. اگر این سه گام را حل کنید آنگاه درصد بسیار بسیار زیادی از مشکلات امروزتان حل می‌شود. موفق‌ترین باشید.

سلام خواهر ۸ ساله ای دارم که در کارهای خصوصی دیگران دوست داره فضولی کنه و حتی پیام های گوشی ما دوست داره بخونه و وقتی بهش میگیم این کار نکن شخصی است کنجکاو تر میشه و میخواد بدونه چی داریم از اون پنهان میکنیم. با وجودی که من براش توضیح دادم که بزرگترها یا پدر مادرها یک سری چیزهای خصوصی دارن که بچه ها نباید دخالت کنند و اصلا هم چیز خاصی نیست و بهش گفتم که مثلا همینطور که تو یک سری چیزها جلو بچه ۳،۴ ساله به دلیل درک پایینش جلوش نمیگی من هم همینطور هستم.
نه اینکه بخوای فکر کنی ما داریم از تو پنهان میکنیم هر کسی یک سری چیزای شخصی داره که هر کسی نمیتونه ببینه حالا یک سری چیزها هم مختص بزرگترهاست چون بچه ها شاید هنوز نتونن درک کنن. این ها که براش توضیح دادم دیگه چیزی نگفت اما گاهی وقتا میگه پس من هم چیزای خصوصی دارم و به هیچ کس نمیگم و من بهش گفتم که بچه ها برای خانواده خودشون نباید چیزی رو مخفی کنن چون شما دارین یاد میگیرین و بزرگ میشین و اگه خیلی از چیزا همیشه مخفی کنی ممکنه که یاد هم نگیری. آیا احتمال داره که مخفی کار بشه؟ و خیلی از چیزایی که لازمه رو از مامان یا خانواده مخفی کنه؟ راه حل چیست؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. آموزش ها خوب است و فقط به خواهرتان بگویید که خود شما هم موضوعات را به پدر و مادر می گویید و مسایل خود را برای آن ها توضیح می دهید و فقط به پدر و مادر می گویید تا آن ها راهنمایی کنند و نیازی نیست به بقیه گفته شود. البته اگر تو هم خواهر بزرگترم بودی به تو هم می گفتم. برای همین تو هم می توانی مسایل خودت را به دوستان یا بقیه نگویید ولی موضوعات را مثل من که برای پدر و مادر توضیح می دهم تو هم بروی توضیح دهی.
در واقع شما همه چیز را خیلی خوب توضیح دادید فقط همین یه مورد آخر را هم اگر جا بیندازید به خوبی خواهرتان در زندگی قدم بر می دارد. به عبارت دیگر خواهر شما نیاز دارد این را هم آموزش ببیند که صحبت هایش را به چه کسانی نباید بگوید و به چه کسانی حتما بایستی بگوید. موفق ترین باشید.

سلام سوالی دارم پس چرا هنوز افراد تحصیلکرده ای هستند که به این قانون ها اعتقاد دارند؟ یا هستن افراد خیلی تحصیلکرده ای که همیشه از قانون جذب میگویند؟ منی که تحصیلات خاصی ندارم میدونستم که این قانون نمیتونه درست باشه البته هر چیزی که در این رابطه میدونم و یاد گرفتم بخاطر اموزش های شماست.
من در کلاس گویندگی و صداسازی شرکت کردم که استادم گفتند باید ۲۱ روز انجامش بدم تا عادت بشه و بخاطر همین برام سوال پیش اومده بود که ایا چنین چیزی واقعیت دارد یا خیر؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. دلایل متعددی می‌توان برای این موضوع مورد سؤال شما بر شمرد و شاید برخی از این دلایل برای همه مردم دنیا صادق باشد و برخی هم فقط مخصوص کشور ما باشد. برای همین من فقط به دلایلی می‌پردازم که برای کشور خودمان صادق است:
1- در فرهنگی که ما بزرگ می‌شویم اعتقاد خاصی روی خارجی‌ها وجود دارد و گمان ما بر این است که اگر مطلبی را یک خارجی بیان کند بنابراین قطعاً درست است. در واقع اینجا یک خطای شناختی برای ما ایرانی به واسطه فرهنگمان ایجاد شده که سخنان بیان شده توسط افراد غیر ایرانی را سند مطلق تصور کرده و می‌پذیریم.
2- در سیستم تربیتی خانواده‌ها و همچنین در سیستم آموزشی کشورمان هیچ کسی نبود که تفکر کردن را به ما بیاموزاند. یعنی تحصیل کرده بودن هر یک از ما دلیل بر توانای تفکر کردن ما نیست. به همین جهت ما در تفکر کردن بسیار ضعیف عمل می‌کنیم و نمی‌توانیم درستی یا نادرستی یک گزاره را با استدلال‌های منطقی به اثبات برسانیم. بنابراین هر جمله‌ای را با پیشوند قانون می‌توانند به خورد ما بدهند و آن را بپذیریم.
3- در کشور ما به «کتاب» به عنوان ابزار غیر قابل خطایی نگاه می‌کنیم که امکان ندارد اشتباه باشد. برای همین است که وقتی کتابی چاپ شده را جلوی ما می‌گذارند، این پیش فرض ذهنی را داریم که قرار است مطالب موجود در این کتاب همگی درست باشند. حالا اگر نویسنده کتاب خارجی هم باشد که با مورد اولی که عرض کردم ترکیب هم می‌شود و بیشتر از قبل باور به درستی آن خواهیم داشت.
حتی جالب است که وقتی معلم، مشاور یا فردی در ایران بخواهد خودش را صاحب فضیلت و سواد نشان دهد، می‌رود چند جلد کتاب می‌نویسد و بعد در هر مراسمی دایما تاکید می‌کند که من نویسنده چند جلد کتاب هستم. در واقع با کتاب در فرهنگ ایرانی ما، می‌شود هویت ساخت. در حالیکه در کشورهای خارجی، نوشتن کتاب اصلاً چیز خاصی نیست و شما می‌توانید حتی خواب و رویاهای خودتان را نوشته و کتاب چاپ کنید.
4- ما هویت و باور فردی کمرنگی در هنگام بررسی گزاره‌ها داریم. آیا شما به یاد دارید در مدرسه یا خانه، درستی یک گزاره را بررسی کرده باشید؟ آیا تا به حال شده به خاطر اینکه نظری متفاوت در مورد یک جمله دارید، حمایت شوید؟ اتفاقاً برعکس، در کشورمان به ما یاد داده‌اند که اثبات کن این حرف درست است.
چند نفر برای ما کتاب خوانده و گفته ببینید این جمله به فلان دلایل نادرست است و چند نفر به ما گفت که کتاب‌ها می‌توانند غلط هم باشند و شما بایستی با استدلال روی کتاب فکر کنید. همیشه برای ما آمار و ارقام مهم بوده و اینکه ما چند صد جلد کتاب بخوانیم درحالیکه کاش یک کتاب را ولی با تحلیل بخوانیم. برای همین است که می گویم نقادانه متن خواندن را تمرین نکرده‌ایم.
5- به توصیه دیگران یا با تبلیغات اینکه فلان کتاب پرفروش است یک کتاب را می‌خریم نه بر اساس اینکه آیا این کتاب مورد تأیید دانشگاه‌ها هم هست؟ خیلی شنیده‌اید که می گویند انفجار اطلاعات در این قرن رخ داده است ولی بنده معتقدم اتفاقاً شما اگر اطلاعات اساسی و درست را بخواهید بخوانید آنقدر هم انفجاری در کار نیست.
آنچه ما می‌بینیم و اسمش را انفجار می‌گذارند، تراوشات ذهنی تعدادی افراد غیر متخصص خارجی است که با صحبت‌های به ظاهر انگیزشی و چند سخنرانی، بی آنکه عمقی از مغزشناسی را درک کرده باشند، سواد خود را می‌فروشند و باب میل احساسات انسان صحبت می‌کنند تا حرف‌هایشان مشتری پسند باشد. برای همین بازاری خوان شده‌ایم و فقط به ظواهر اطلاعات توجه می‌کنیم و نه بر علمی بودنش.
6- متخصصین ایرانی متاسفانه تقلیدگر شده‌اند نه متفکر. همه موفقیت درس می‌دهد و برای آنکه اعتباری برای خویش دست و پا کنند به هر قیمتی شده در کنفرانس خارجی شرکت می‌کنند و چند عکس با فلان سخنران معروف می‌اندازند و از او می‌خواهند در مقدمه کتابشان یکی دو جمله بنویسد.
این می‌شود که ذهنیت متخصص ایرانی با یک خطای شناختی بزرگ به اسم کسب آبرو گره خورده و حاضر نیست متفکری باشد که مؤثر واقع شود و ترجیح اش بر است که صحبت‌های ویترینی ارائه دهد.
7- منابع و رفرنس اصلی نمی‌خوانیم چون حوصله متخصص شدن را نداریم. تسلط بر دانش واقعی در هر حوزه‌ای بسیار وقت گیر و سخت است. ریشه یک فعالیت را یاد گرفتن و بررسی آن از عمق مفاهیم کار هر کسی نیست. بنابراین راحت‌ترین کار این است که ببینیم بقیه چه می گویند تا همان را تکرار کنیم.
8- تلقین روی ما کار می‌کند. متاسفانه ما این خطای شناختی را داریم که فکر می‌کنیم اگر جمله‌ای توسط افراد مختلف بیان شود پس حتماً درست است. انسانی که بر مبنای اندیشه زندگی می‌کند هرگز تحت تأثیر این قرار نمی‌گیرد که چند نفر یک حرف یکسان می زند. او حتی اگر تمام دنیا هم سخن واحدی را بیان کنند، از استدلال خودش بهره می‌برد نه اینکه تسلیم تکرارها شود. این‌ها دلایلی است که به عقل من می‌رسد شاید شما هم دلایل دیگری برایش بیابید. موفق‌ترین باشید.

سلام آیا قانون ۲۱ واقعیه؟ اینکه میگن هر کاریو ۲۱ روز متوالی انجام بدیم تبدیل به عادت میشه.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. راستش را بخواهید، من از عمق وجودم می‌خواستم که‌ای کاش عملکرد مغز ما به گونه‌ای بود که با 21 روز تکرار یک رفتار بتوانیم آن را به عادت تبدیل کنیم. می دانید چقدر زندگی روان و ساده می‌شد اگر 21 روز متوالی اجرا کردن یک رفتار و تبدیل شدنش به عادت برای ما رخ می‌داد؟
فکرش را بکنید فقط 21 روز پشت سرهم می‌خوانیدم و از روز 22 اُم، دیگر به صورت یک عادت به مطالعه می‌پرداختیم یعنی هیچ نیازی نبود که فشاری تحمل کنیم و خیلی نرم و روان مغزمان از ما خواهش می‌کرد که برویم و درس بخوانیم. یا افرادی که اضافه وزن دارند اگر 21 روز تحمل می‌کردند و غذای به حد نیاز طبیعی بدنشان می خورندند آنگاه عادت درست غذا خوردن برای یک عمر در آنان شکل می‌گرفت و دیگر هیچ فردی با اضافه وزن در دنیا نداشتیم.
ولی متاسفانه عملکرد مغز ما چنین نیست که 21 روز یک رفتار را اجرا کنیم و بعدش آن را تبدیل به عادت کند و تا آخر عمر به آسودگی اجرایش کنیم و نیازی به فشار بیرونی نباشد. آنچه فهم و درکم از مغز به من می‌گوید این است که عادت کردن ربطی به تکرار ندارد بلکه مغز با این قانون یک رفتار را تبدیل می‌کند: آیا آن رفتار باعث حفظ یا ذخیره یا کسب انرژی می‌شود یا خیر؟ مثلاً وقتی وارد یک چتروم می‌شوید از همان دفعه اول، عادت شکل می‌گیرد و متوجه می‌شوید که تمایل دارید بازهم به چتروم وارد شوید.
بنابراین اصلاً نیازی نیست 21 روز به چترومی بروید تا عادت شود، همان دفعه اول زمینه‌های تبدیل شدن به عادت را شکل می‌دهد، چرا؟ چون مطابق با تمایل مغز حیوانی است و ورود به چتروم باعث محافظت از انرژی می‌شود. وقتی یک فرد به چتروم می‌رود آنگاه درس خواندن را کنار می‌گذارد و برای همان مدت زمانی که درس نمی‌خواند انرژی مورد نظر را ذخیره می‌کند.
شما این مورد را برای هر رفتار دیگری که محافظت از انرژی را به دنبال داشته باشد می‌توانید بررسی کنید. بنابراین مغز ما کاری به تکرار رفتار ندارد و فقط به این قانون توجه می‌کند که اگر آن رفتار باعث حفظ انرژی می‌شود حتماً تبدیل به عادت شود و اگر نه، از تبدیل شدنش به عادت جلوگیری می‌کند.
به همین جهت، درس خواندن، سرکار رفتن، ورزش کردن، رژیم گرفتن و هر کاری که با صرف انرژی همراه است به عادت تبدیل نمی‌شود و ما مجبوریم همواره با فشار بیرونی و با مخالفت‌های درونی‌مان آن‌ها را به سرانجام برسانیم. موفق‌ترین باشید.