پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

سلام جناب جدیدی.چند تا سوال داشتم خدمتتون بارها دیدم که میگید زدن چند کتاب تست برای یه درس رو پیشنهاد نمیدید چون هشتاد درصد مطالب مثل هم هستند مثلا من الان دینی دهم رو کاملا تست این کتاب تست خیلی سبز جامع رو زدم و می خواستم میکرو جامع رو تهیه کنم حدود 800 تست کل دهم شده و به نظرم خیلی کمه به خاطر این که تعداد تستام بره بالا میخواستم این کار رو انجام بدم. این که میگید کنکورهای آزمایشی و سال های قبل رو بزنیم وقتی که هنوز من کل مطلب کنکور رو روش مسلط نیستم الان چطور ممکنه؟ آزمون های آزمایشی هم که برنامشون متفاوته. مثلا دارن همه رو باهم پیش میبرن ولی من الان دارم فقط دهمو می خونم .
زمان های مرورم خیلی به نظرم طولانیه.با وجود این که پارسال مطالب رو خوندم و حتی الان یه باره دیگه تو ده روز مطالب دهم رو خوندم و جمع کردم و الان فقط دارم تست میزنم ولی وقتی برمیگردم مثلا فصل دو زیست رو مرور کنم تقریبا همون قدر ازم زمان میبره و این از تایم تست زدنم کم میکنه. به نظر تون مشکلی دارم؟
تستایی که صحیح میزنم رو لازمه جوابشون رو داخل پاسخ تشریحی چک کنم؟ فقط برای تست های غلط و نزده این کار رو انجام میدم .وقتی پاسخ تستایی که صحیح زدم رو چک میکنم نمیتونم در یک روز تعداد تست بالایی بزنم چون ازم زمان میگیره.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. به ترتیب به سوالات شما پاسخ می دهم: 1- اگر کتاب دوم همان تست های کتاب اول را داشته باشد مثل این است که جلد کتاب اول را کنده باشید و جلد کتاب دوم را چسبانده باشید. در واقع فقط خود را گول زده اید که دارید تست جدید می زنید ولی این ها همان تست های کتاب اول است. خب در این کتاب ها همگی، تست های کنکور سراسری و سنجش + تعدادی سوال تالیفی گذاشته اند که این نشان می دهد قالب تست ها با هم مشترک هستند پس با خریدن کتاب دوم عملا تست جدید زیادی گیرتان نمی آید.
بنابراین بهتر است به کنکورهای رشته های دیگر + کنکورهای آزمایشی سال های گذشته مراجعه کرده و آن ها را پاسخ دهید تا تست های جدید را ببینید. این کار را هم هرکسی متناسب با برنامه اش می تواند انجام دهد. الان که شما طبق برنامه تان در دهم هستید خب از کنکورهای آزمایشی پایه دهم سال های قبل استفاده کنید.
2- زمان مرور طولانی بایستی بررسی شود که دقیقا چه مشکل یا مشکلاتی وجود دارد. این موضوع شاید به عدم یادگیری کامل موضوع برگردد یا شاید فاصله بین مرورهای تان زیاد است که باعث می شود مطلب از دست برود یا اینکه شاید جزوه ترکیبی خلاصه ای ندارید که روند را برای تان در بیاورد و شاید روش مرورتان به نوعی است که زمان بر است. خلاصه یک دلیل که ندارد و بایستی بررسی شود که شما چطور مرور می کنید با چه فاصله ای دوباره آن فصل را مرور می کنید و منبع مروتان چطور است و چقدر آن فصل را یادگرفته اید و حتی مقدار تست هایی که زده اید روی تسلط مروتان اثر دارد و همچنین اینکه دفعه چندم است که آن را مرور می کنید و چندین عامل دیگر دست به دست هم می دهند تا سرعت مرور شمار تعیین کنند.
3- بررسی کردن جواب تست های صحیح به شرطی که مفهوم آن فصل را درک کرده باشید، نیازی نیست ولی برای درس های مفهومی بررسی کردن علت گزینه های غلط بسیار ضروری است به خصوص برای درس زیست که بدانید چرا بقیه گزینه ها غلط هستند تا رفته رفته یاد بگیرید که چطور گزینه غلط می سازند. موفق ترین باشید.

سلام. من همین امسال پزشکی تبریز قبول شدم. اولش خیلی با شور و اشتیاق زیاد اومدم و خیلی علاقمند بودم (هنوزم هستم) و اینکه خانواده خیلی تاکید داشتن که دندان پزشکی برم ولی به اصرار خودم پزشکی زدم بعد به خاطر مجازی بودن دانشگاه با همکلاسی ها گروه زدیم تا اطلاع رسانی و اینا انجام بشه منتها در گروه کلاسیمون بیشتر بچه ها ابراز ناامیدی میکنن.
خیلی ها مقالات و مستندهایی رو میگن مثل راه قریب (نمیدونم دیدید یا نه) که سیستم آموزش پزشکی رو نقد میکنه و آمار دانشجوهای پزشکی اینترنی یا رزیدنسی که خودکشی کردن یا معتاد شدن و از این چیزا و این خیلی منو ترسونده منی که با کلی عشق وارد این رشته شدم الان حس میکنم کاش دندان رو انتخاب میکردم و به حرف خانواده م گوش میکردم از طرف دیگه یه حسی بهم میگه نه این حرفای هم کلاسیات همه ش سیاه کاریه و آدم اگه تلاششو بکنه با همه ی سختی ها میتونه از پزشکی لذت ببره و زندگی خوبی داشته باشه
الان نمیدونم چی رو باید باور کنم؟ آیا من تا چند سال دیگه هم چنان حاضرم پای شغلی که انتخاب کردم بایستم؟یا نه، مثل خیلی دانشجوهای دیگه ناموفق میشم و انصراف میدم و لطفا به این سوال من پاسخ بدید چون خیلی ذهنمو درگیر کرده همه ش موقع استراحتم به آینده فکر میکنم و یه جورایی میترسم پیشاپیش ممنونم

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. پیام شما بسیار نکته دارد که به ترتیب توضیح می دهم: ا- شما دچار زندگی موازی شده اید. هرگاه انسان بین دو یا چندراهی باشد و یکی از این راه ها را انتخاب نماید. آنگاه با قدم گذاشتن در آن راه و تجربه سختی هایش، مورد حمله مغزش قرار می گیرد. این موضوع را روی زندگی شما توضیح می دهم. شما چند وقت پیش بین دو راهی بوده اید: الف) رشته پزشکی، ب) رشته دندانپزشکی. بعد از فکر و بررسی، تصمیم گرفته اید که راه پزشکی را بروید. حالا که در این رشته تحصیل می کنید و با سختی های این مسیر آشنا شده اید، مغزتان می گوید چرا راه (ب) را نرفتی؟
اگر دندانپزشکی رفته بودی، سختی کمتری داشتی و شرایط برایت ایده آل می شد و با بهترین کیفیت به زندگی خود ادامه می دادی. اما این ها صحبت های واقعی نیستند می دانید چرا؟ چون اگر برگردیم به عقب و راه (ب) را بروید و با سختی های دندانپزشکی دست و پنجه نرم کنید آنگاه مغزتان می گوید: چرا راه (الف) را نرفتی؟ تو باید رشته پزشکی می خواندی چون انتخاب خودت بود و مسئولیت هایش را قبول می کردی. ولی الان داری دندانپزشکی را بخاطر حرف مردم می خوانی پس تو نمی توانی تا آخر ادامه دهی. بازهم این حرف هایش واقعی نیست. بنابراین زندگی موازی به این صورت است که هر راهی را انتخاب کنید، مغز می گوید اشتباه کردی و باید آن یکی را انتخاب می کردی و اگر آن یکی را انتخاب می کردید بازهم مغزتان می گفت پس چرا این یکی را انتخاب نکردی؟
شک انداختن به انتخاب و ایجاد احساس پشیمانی باعث می شود که شما یخ بزنید و فعالیت نکنید. این همان خواسته مغز است. تا وقتی انرژی مصرف می کنید و درس می خوانید پس حملات مغز را هم خواهید داشت. حتی اگر پزشکی قبول شوید این مغز حیوانی شما را رها نمی کند. بنابراین تا آخر عمرتان بایستی با آگاهی از مغزتان به زندگی تحصیلی خویش بپردازید. 2- در یکی دو پیام پایین تر در مورد مقالات صحبت کردم و عرض کردم هرگاه گفتید x باعث y می شود بایستی یک خط قرمز روی آن بکشید.
حالا همین صحبت را برای مستند هم دارم. کلا هر نوع کتاب، مقاله، فیلم، مستند، سخنرانی و… که فقط تلاش کرد موضوع x را به y ربط بدهد، بدانید که غلط است حتی اگر بهترین دانشگاه دنیا آن را برای تان تولید کرده باشد. الان طبق توضیحاتی که شما نوشته اید اینطور گفته اند «درس خواندن در پزشکی» با «خودکشی» ارتباط دارد. این جمله غلط است چون موضوع x را به y وصل کرد بدون اینکه ده ها فاکتور دیگر را در نظر بگیرد. بنده به بهانه همین پرسش شما رفتم در داخل دفترهای خلاصه ام و نگاه کردم که با سواد ناچیز بنده، 36 دلیل برای خودکشی نوشته ام. تازه بنده، سواد ناچیزی دارم، ببینید آن هایی که به صورت تخصصی کار می کنند تا چند دلیل می توانند برایش بنویسند.
علم را مسخره کرده ایم اگر بخواهیم به همین سادگی در مورد یک موضوع صحبت کنیم. یکی از اساتید دانشگاه می گفت چندین مقاله در ژورنال های معتبر جهانی چاپ شده که مستقیم با جان انسان سرو کار دارد و وقتی بررسی کردیم متوجه شدیم نویسنده های این مقاله که خارجی هم هستند، عدد سازی کرده اند. هر چه ما با شیوه و عددهای آن ها خواستیم کار کنیم به نتیجه نرسیدیم و وقتی به نویسنده مقاله ایمیل زدیم که چرا جواب نمی دهد، او به ما جوابی نداد و فهمیدیم که مقاله کاملا دستکاری شده و غیرعلمی است.
شما فکرش را کنید، در مقالاتی که مستقیم با جان انسان سر و کار دارد بسیاری از محققین حتی همان هایی که اسم شان هم خارجی است و اکثر ما چون یک اسم خارجی می بینیم فکر می کنیم هر چه بگویند درست است، چطور مقاله غیرعلمی و عددسازی شده چاپ می کنند.. جالب است بدانید ژورنال های علمی بخشی دارند به نام بِلَک لیست (Blacklist‎) یا همان لیست سیاه که اگر محققی، در پژوهش هایش، عددسازی کند یا اطلاعات غیر واقعی بدهد وارد این لیست می شود و ممکن است به طور موقت یا برای همیشه در این لیست بماند و مقالاتش را هیچ ژورنالی چاپ نکند ولی با این حال، بازهم مقالاتی وجود دارد که عددسازی دارد و کسی هم متوجه نمی شود.
اطلاعات پیرامون ما بسیار زیاد است ولی اطلاعات درست پیرامون ما بسیار کم است. خیلی ها می گویند در عصر اطلاعات زندگی می کنیم ولی به نظر بنده، در عصر اطلاعات نادرست زندگی می کنیم. بنده سعی می کنم در حد توانم حتما در مورد مقاله خوانی، مستند دیدن و ارزیابی اطلاعات، دوره آموزشی قرار بدهم. امیدوارم این آگاهی ها به شما کمک کند بتوانید روی اطلاعاتی که دریافت می کنید، آگاهی بیشتری کسب کنید. موفق ترین باشید.

سلام خسته نباشید. ببخشید من یه جمله ای یه جایی دیدم که یه کم من رو نگران کرده میخواستم ببینم ایا این جمله درسته پایه علمی داره یانه؟؟ ممنون میشوم پاسخ بدید ((کار کردن زیاد تنها به استرس بیشتر منجر نمی شود بلکه سلامت جسمانی ما (آنها) را نیز به خطر می اندازد. بر طبق یک مطالعه که ۴۳ سال بر روی ساختمان سازها انجام شده کسانی که کمتر به تعطیلات میروند دو برابر بیشتر در معرض حمله قلبی منجر به قرار مرگ دارند. در یک مطالعه دیگر که بر روی کارمندان دولتی در انگلیس انجام شده مشاهده شد کسانی که ساعات بیشتری کار میکنند دو برابر بیشتر دچار افسردگی می شوند.))
و اینکه اگر این جمله درست باشه پس کنکوری هایی که تمام روزهارو در اتاقشون سپری میکنن و اصلا جایی نمیرن و تعطیلات و تفریح و این چیزا ندارن دچار افسردگی میشن؟راستش من خودم باور نکردم چون من با اینکه اصلا هیچ جا نمیرم و دائم درس میخونم اصلا خسته نمیشم و افسرده گی هم نگرفتم.ولی میخواستم ببینم اون جمله پایه علمی داره یانه. باتشکر.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. هرگاه در یک مقاله به شما گفته شد x باعث y می شود بدون اینکه فاکتورهای دیگر را بررسی کرده باشد کلا آن مقاله را بدانید و آگاه باشید که یا اصل مقاله غلط است یا آن سایتی که ترجمه کرده آن را نادرست ترجمه کرده است. حتی اگر یک محقق خارجی آن را به چاپ رسانده باشد و حتی اگر در بهترین نشریات علمی دنیا چاپ شده باشد. بگذارید روی همین موضوعی که شما نوشته اید کار کنیم. طبق این توضیحات، کار زیاد باعث حمله قلبی می شود.
حالا به سراغ پزشکان برویم و بپرسیم که حمله قلبی با چه عواملی حادث می شود آن ها فاکتورهای زیادی مثل رژیم غذایی نامناسب، کم تحرکی، استفاده از لیپوپروتئین های کم چگال، زمینه های ارثی و خانوادگی، استرس و شوک های عصبی و… را بر می شمارند. حالا یک محقق آمده و می گوید کار زیاد مساوی است با حمله قلبی. این جمله بدان معناست که ده ها فاکتوری که پزشکان می گویند را کنار گذاشته و فقط مسئله را از زاویه دید خودش ساده کرده و آن را حل کرده است.
به طور مثال فرض کنید من کارمندی هستم که حمله قلبی به من دست داده و از من پرسند مسافرت رفته ای یا خیر؟ می گویم نه! و آن محقق می گوید دیدید گفتم مسافرت نرفتن باعث شده حمله قلبی رخ دهد. ولی آن محقق نپرسید، نکند شما بدهکار هستید، یا شاید مشکلی برای یکی از اعضای خانواده پیش آمده و شوکه شده اید، یا نپرسید شاید رژیم غذایی نامناسب داری یا حتی زمینه های ارثی در شما وجود دارد. اگر این ها را می پرسید آنگاه کل صورت مسئله تغییر می کرد.
از این مقالات تا دلتان بخواهد وجود دارد و اتفاقا در بهترین ژورنال های علمی (نشریات علمی) چاپ می شوند ولی اشتباه هستند. در فصل اول کتاب روانشناسی هیلگارد نیز دقیقا توضیح می دهد که چقدر مقالات اشتباه در دنیا وجود دارند که دید ریاضی و آماری درستی به مسئله نداشته اند. بله ریاضیات و آمار در نوشتن مقاله حرف اول را می زند. شخصی که دید ریاضی درستی به مسئله نداشته باشد آنگاه فاکتورهای اثرگذار را نمی بیند و ارتباط بین آن ها را نادیده گرفته و مقاله اش را چاپ می کند.
بسیاری از ژورنال ها هم پول می گیرند و مقاله چاپ می کنند و اصلا فکر نکنید چاپ شدن مقاله خیلی پیچیده است. افرادی که در تهران زندگی می کنند اگر به میدان انقلاب بروند حتی می بینند افرادی فریاد می کشند که مقاله ISI با چاپ تضمینی. یعنی در خیابان انقلاب افرادی هستند که برای شما مقاله می نویسند تا چاپ کنید و واقعا هم چاپ می شود. ولی درستی و اعتبار آن را ما بایستی به دقت از نظر بگذرانیم. ان شالله در فرصتی مناسب بایستی این موارد را باز کنم تا بدانید هر مقاله ای درست نیست و تعداد مقالات صحیح بسیار کم هستند.
بهترین کتاب های دنیا را وقتی می خوانیم با قوانین علمی در تناقض هستند و این کتاب ها گاهی به تیراژ 10 یا بیشتر رسیده و به چندین زبان زنده دنیا ترجمه می شوند، ولی فراموش نکنید که سخن غلط، غلط است حتی اگر کل دنیا آن را بیان کنند. اما در مورد تفریح کردن، نیاز هست دوره جداگانه ای بگذاریم و مبانی آن را بررسی کنیم ولی این را به شما می گویم که تفریح کردن نیاز نیست بلکه طرز نگاه شما به تفریح است که باعث می شود برای تان مهم باشد یا نباشد.
این جمله نیاز به یک دوره کامل دارد تا برای تان توضیح دهم چرا تفریح نیاز نیست مگر اینکه خود شخص این طرز تفکر را داشته باشد که تفریح نیاز است. دقیقا مثل سیگار که نیاز نیست مگر اینکه شخصی باور کند سیگار را نیاز دارد. موفق ترین باشید.

سلام من امسال پشت کنکوری بودم و بسیار اماده بودم با اینکه به طور قطع نمیشه در مورد رتبه کنکور گفت ولی امادگیم درحدی بود که حداقل 1500 منطقه یک رو بیارم که متاسفانه یک هفته قبل کنکور به کرونا مبتلا شدم و روز کنکور با حال افتضاح شرکت کردم و 5800 شدم و باز نشستم پشت کنکور.
حالا سوالم اینه که من الان بیشتر فصلها از دروس مختلف رو با تسلط بلدم(یعنی با یه دوره یاداوری15 روزه کاملا برمبگردم به اون تسلط) و الان وقتی میخوام تستاشون رو بزنم عملا بار علمی برام نداره و شاید فقط سرعتمو بیشتر کنه مثلا توی 50 تست فیزیک 2 تا غلط دارم و اینم بگم که من سال قبل بااینکه خوب مطالعه کرده بودم ولی تستای یه منبع مشخص رو به صورت منسجم نزدم که الان فقط بیام مارک شده هاشونو جواب بدم به همین دلیل الان بنظر خودم دو روش دارم برای برنامه ریزی که نمیدونمم کدوم درسته:
1) برای درس های حیاتی مثل فیزیک تستای جامع تر مثلا پایه ای یا مشابه کنکور (نه فصلی) رو بزنم و هرجا مشکل داشتم برگردم و همونجا رو بخونمو درستش کنم (یه جورایی شبیه به دوران جمع بندی بعد عید) و درس های مفهومی وحفظی متن و درسنامه ها وخلاصه هام رو بخونم بعد ادامه روند مثل حیاتی به اینصورت که جامع بزنم و برگردم مشکلاتمو حل کنم
2) دقیقا مثل کسی که تا الان چیزی نخونده همه درسها رو به ترتیب بخونم بعدش تستاشو بزنم البته که چون بلدم با سرعت بیشتری میتونم پیش برم ولی بازم برمی خورم به یه سری تستایی که معمولا برام نکته خاصی ندارند مگر اینکه برم سراغ کتاب قوی تر مثل آیکیو به عنوان منبع تستیم ابنم بگم در هردو حالت مرور رو قرار خواهم داد البته که بطور بالقوه در حالت اول مرور بیشتری اتفاق میوفته!!ممکنه راهنماییم کنین چیکار کنم و کدوم روش درسته؟؟ ممنون
رضا جدیدی پاسخ داد:
سلام وقت بخیر و نیکی. چند نکته در پیام شما وجود دارد که به ترتیب شماره گذاری بیان می کنم:
1- لطفا یک نامه با این متن بنویسید که من یک داوطلب کنکور هستم و هر روز مشغول یادگیری باید باشم و ممکن است روزی از راه برسد که چندین تست را پشت سر هم غلط بزنم و اصلا جای نگرانی نیست و اتفاق خاصی رخ نداده چون من در حال آموختن هستم. از اینکه تست‌هایی را حتی پشت سر هم غلط بزنم به هم نخواهم ریخت و این آمادگی ذهنی را دارم که با مشکلات درسی خودم رو به رو شوم و با وجود اینکه به خوبی درس خوانده‌ام اما قرار نیست پشت احساسات مثبتی که مغزم می‌سازد تا به واسطه آن جلوی درس خواندنم را بگیرد، پنهان نخواهم شد.
چرا اینقدر اصرار دارم که چنین نامه ای بنویسید و امضا کنید؟ چون مغز را می شناسم. برای تان پرده هایی را به تصویر می کشم تا بیشتر با ماهیت این تفکراتی که الان در درون تان هست آشنا شوید. البته می دانم که منظورتان فقط این بوده که وضعیت علمی شما را بدانم و نظر بدهم.
کاملا به متن پرسش شما اشراف دارم و می دانم که دقیقا پیام شما فقط یک گزارش از وضعیت تحصیلی تان است اما در دل این گزارش کلماتی وجود دارد که بایستی همین امروز اصلاح شوند. الف) فرض کنید که ماهیت ذهنی شما چنین شکل بگیرید که اکثر تست ها را بلدید و از هر 50 تست فقط 2 غلط می زنید. حالا یک روز که شش یا هفت تست را پشت سر هم غلط بزنید، آنگاه می دانید همین مغز چطور علیه شما شورش کرده و فضا را بحرانی می کند؟
با گفتن جملاتی شبیه به اینکه:«نکند توهم یادگیری داری؟ شش سوال را پشت هم غلط زدی یا جواب ندادی. اگر همین ها در کنکور می آمدند چطور می خواستی قبول شوی؟ تو سوادت افت کرده و فقط یک تصور خیالی بوده است». این بحران سازی مغز را می دانید چه تعداد از کنکوری ها هر ساله تجربه می کنند؟ برای همین از شما خواستم که نامه ای برای خود بنویسید و یادآور شوید که در حال یادگیری هستید و تا وقتی قبول نشده اید در هیچ درسی مسلط نیستید.
یادتان باشد کسی که 1000 تست بزند بیشتر غلط دارد تا کسی 500 تست زده. تعجب نکنید عددها درست است. ما هر چقدر بیشتر تست بزنیم بیشتر هم غلط های مان رو می شود. بنابراین قطعا با افزایش تست هایتان متوجه غلط های بیشتری هم می شوید.
ب) آنچه در دورنمای مغزتان می بینم این است که تمایل دارد شما را به ورطه اعتماد به نفس بکشاند. جایی که از روی دستاوردهای خوبتان که به لطف زحمت و سختی به دست آورده اید، تست ها را یکی در میان بزنید یا کم کم به بهانه نداشتن بار علمی از روی تست ها بی اطلاع رد شوید. حتی اینکه تست ها را شل بزنید و در اجرا نشدن برنامه برای بعضی روزها، هیچ واکنشی هم نشان ندهید و کم کم به فضایی برسید که تعداد زیادی از روزها را درس نمی خوانید و با حس اعتماد به نفسی که برای تان ساخته، از نخواندن های تان ناراحت هم نباشید.
درست است که امروز در مورد برنامه با من صحبت می کنید اما آنچه در پیام شماست نیاز به آگاه سازی داشت که برای تان نوشتم و می دانم الان می روید و نامه را می نویسید و مانند یک مبارز در پی یادگیری می افتید.
2- به شما توصیه می کنم یک برنامه کاملا جمع بندی و فشرده اجرا کنید. یک ذهنیت غلطی که خیلی از پشت کنکوری های درس خوانده دارند این است که جمع بندی برای یک به ماه کنکور است.
چه کسی این حرف را زده است؟ وقتی درس ها را خوانده اید و فقط باید مرور، تست و رفع اشکال را انجام دهید. یعنی در جمع بندی هستید. بنابراین برنامه شما باید اولا تا حد ممکن فشرده باشد یعنی مرورها و تست ها با فاصله نزدیک به هم، چیده شود و همچنین رفع اشکال در برنامه تان موجود باشد. برای تست زدن هم برای کسی که وضعیت شما را دارد با این اولویت پیش بروید:
الف) تمام تست های کنکور تجربی را حل کنید، ب) تمام تست های کنکور سایر رشته های دیگر که دروس یا تست های مشترک با تجربی دارند را بزنید. مثلا برای درس ریاضی، فیزیک و شیمی می بایست کنکورهای رشته ریاضی-فیزیک را در مباحث مشترک حل کنید. یا برای عمومی ها تمام رشته های انسانی، هنر، زبان و ریاضی-فیزیک را حل کنید، پ) تمام تست های کنکورهای آزمایشی گاج، قلمچی، گزینه 2 و سنجش را بزنید. موفق ترین باشید.

سلام. آقای جدیدی من دختری ۲۶ ساله هستم که مربی باشگاه بودم و بعد از چند سال دوری از درس دوباره برگشتم سمت درس و دارم برای قبولی در رشته پزشکی تمام تلاشم رو میکنم و مصمم هستم که بهش برسم. من هدفم اینه که برم دانشگاه شهید بهشتی درس بخونم اما نمیدونم چرا میترسم اگه برم اون جا موفق نشم، نمیدونم چه جوری براتون توضیح بدم من اون دانشگاه و استاداش رو خیلی خیلی سخت گیر و خشن تصور میکنم که دانشجو رو بیچاره میکنن و دانشجو فقط باید بزنه تو سر خودش که چرا دانشگاه به این سطح علمی بالا رو انتخاب کردم و حس میکنم اگه برم اونجا نمیتونم حتی توی یه درس هم نمره قبولی بگیرم! این رو هم بگم من از کسی در مورد سخت گیری یا آسون گیری دانشگاه شهید بهشتی چیزی نشنیدم فقط خودم این تصور رو برای خودم ساختم که اون جا نمیتونم موفق بشم.
من ناخودآگاه این ترس رو دارم اما الان با خوندن متن شما تصمیم گرفتم که با این ترس بزرگ زندگیم مقابله کنم و تمام تلاشم رو بکنم که برم دانشگاه شهید بهشتی میشه لطفا بهم بگید این افکار آزاردهنده که منو آزار میدن که تو بری دانشگاه شهید بهشتی بدبخت میشی و از آخر اول میشی رو چی کار کنم و من چه طوری با این افکار آزاردهنده مقابله کنم؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. در صحبت های شما چند نکته وجود دارد که به ترتیب شماره گذاری به تشریح آن ها می پردازم. 1- مغز شما درگیر پردازش اطلاعاتی است که اصلا الان موقع بررسی آن نیست. البته در پوشش اینکه هدف گذاری مهم است و تو باید دقیق مشخص کنی که چه می خواهی وارد شده ولی اگر از بالا به فرایند نگاه کنید به این نکته پی می برید که در حال کلک خوردن از مغزتان هستید.
موضوع اینکه در دانشگاه شهید بهشتی موفق می شوید یا نمی شوید موضوع این روزهای شما نیست بلکه وظیفه شما در این روزها مطالعه کردن است. اگر هم مغزتان دایما تاکید می کند که باید هدفت دقیق مشخص باشد همین الان بگویید هدف من شهید بهشتی است. حالا اینکه در شهید بهشتی موفق می شوم یا نمی شوم بحثی است که در زمان انتخاب رشته می توانم در موردش فکر کنم.
شخصی مثل شما که در حال کلک خوردن از مغزش است بایستی خیلی سریع این پرونده را جمع کند و وارد بازی های ظاهری مغز برای تعیین هدف نشود. امیدوارم تفاوت ظریف بین اهمیت هدف گذاری و سرگرم شدن به هدف گذاری را توانسته باشم توضیح دهم. بنابراین از سرگرمی ساخته شده توسط مغز دوری کنید. یک کنکوری باید روز مُزد زندگی کند. یعنی امروز فقط برای امروز و فردا فقط برای فردا.
2- هر وقت افکارتان مربوط به گذشته یا آینده باشد، شما در حال فرار از انجام وظیفه هستید. در دوره خاطره شناسی به طور کامل توضیح دادیم که مغز از زندگی در زمان حال فرار می کند. چون در زمان حال فقط انجام وظیفه هست. بنابراین یا سعی می کند به خاطرات گذشته چنگ بزند یا به رویاهای آینده.
برای شما فعلا درگیر آینده است. بنابراین وظیفه دارید به زمان حال برگردید. راهکارش هم اینطور است که افکاری که مربوط به آینده است را به کار عملی در زمان حال تبدیل کنید. مثلا به جای ترس از موفق شدن در دانشگاه شهید بهشتی کار عملی اجرای برنامه ریزی برای دست یافتن به هدف را جایگزین کنید و خود را به قبولی برسانید و سپس بر اساس حق انتخاب ایجاد شده به دلیل رتبه خوبتان می توانید بین شهید بهشتی یا هر دانشگاه دیگر، انتخاب انجام دهید.
یعنی به مغزتان می گویید به جای آنکه روزهای زیادی را بسوزانم و دست آخر کلک تو را بخورم و قبول نشوم، طوری درس می خوانم و برنامه اجرا می کنم که رتبه ام طوری شود که حق انتخاب به من بدهد که هر دانشگاهی را بروم. هر چقدر شما فشار بیشتری برای اجرای کار عملی داشته باشید موفق تر هستید.
3- به مغزتان بگویید چطور ممکن است بدون اینکه دانشگاهی را دیده باشم یا در موردش اطلاعات دقیق بدست آورده باشم فقط ذهنیت سازی کنم و سپس همان ذهنیت درونی را باور کنم؟ مگر به جز این است که کلی وقت تلف کرده ام برای ساختن تصوری از یک دانشگاه که هرگز تحقیقی در موردش نکرده ام.
در همین لحظه مغزتان قطعا برای تحقیق کردن فشار می آورد تا در پوشش پرسش و جو از دیگران، وقتتان را بسوزاند بنابراین طبق نکته دو باید بگویید همه این تحقیقات باشد برای وقتی که من حق انتخاب پیدا کردم.
4- بنده طی این سال هایی که کار کرده ام به یک نتیجه رسیده ام. کنکور در شما ظرفیت هایی ایجاد می کند که باور نمی کنید. وقتی کسی آنقدر خوب درس می خواند که می تواند جلوی مغزش بایستد، به آن فشار بیاورد و خودش را هم رتبه با یک دانشگاه کند پس حتما در آن دانشگاه می تواند به تحصیل بدون مشکل ادامه دهد. کنکور را دست کم نگیرید، بسیاری از روندهای مناسب در دانش آموزان در همین سال کنکور ساخته می شود.
مثلا کنکور باعث می شود تا دقیقه نودی بودن کنار برود، فشرده کار کردن را تمرین کنید، جلوی مغز بایستید، زمان های هدر رفته را کم کنید، بیشتر روزهای سال را مشغول مطالعه باشید و… . فشار کنکور شما را آبدیده می کند و مشکلی برای تحصیل در دانشگاه نخواهید داشت.
5- چارت درسی و کتاب های دانشگاهی رشته پزشکی، دندان و دارو در کل کشورمان یکسان است. بنابراین شما در هر دانشگاهی بخواهید پزشکی بخوانید بایستی استانداردهای تقریبا یکسانی را رعایت کنید. پس اسم دانشگاه روی استانداردهای آموزشی اثر ندارد.
6- خود کم بینی یکی از ابزارهای پر قدرت مغز برای به بند کشیدن ما انسان هاست. همه ما انسان ها در عمیق ترین باورهایمان، خود را قبول نداریم. حالا چرا اینطوری است؟ بحث جامعی است که بعده ها در دوره خود کم بینی به آن خواهم پرداخت. شما خود کم بینی ندارید ولی مغزتان تلاش دارد این حس را ایجاد کند. بنابراین خود را متناسب با آنچه هستید ببینید و وقتی کسی خودش را به سطح یک دانشگاه برساند توانایی تحصیل در آن را هم دارد.
شما وقتی به شهید بهشتی برسید با توان روحی و تحصیلی به آن رسیده اید نه با شانس که بخواهید نگران ناتوانی باشید. موفق ترین باشید.