پرسش و پاسخ روحیه برای کنکور

سلام آقای جدیدی. تو زندگی شده به خاطر بقای خودتون یه تصمیمی بگیرید؟ شده به خاطر آرامش فکر و روحتون یه روز با خودتون دو دو تا چهارتا کنید و واسه خلاصی از یه دور باطل تو زندگی تون قاطعانه یه راه رو انتخاب کنید و بنویسید و امضا کنید که از این به بعد این راه زندگی منه و به هیچ راه دیگه ای فکر نمیکنم به هیچ کس و هیچ حرفی فکر نمیکنم، صلاح هیچ کسی رو به غیر از خودم در نظر نمیگیرم و فقط و فقط به عهدی که از امروز با خودم بستم تا این کار رو تموم کنم میمونم؟
شده به خودتون بگید من این شغل و این راه رو انتخاب میکنم چون صرفا فقط بهش نیاز دارم برای استقلال خودم، برای رفتن از محلی که الان توش زندگی میکنم، برای دور شدن از همه گذشته ی سیاهم، برای جبران همه اشتباهاتم. برای تغییر زندگیم. برای ایجاد یه سری ارتباطات جدید با جامعه و دنیای اطرافم. برای دیدن جاهای جدید به غیر از چهار دیواری اتاقم. شده به خودتون بگید این راه رو میرم چون بهش فقط نیاز دارم نه علاقه؟
من هر جور با خودم فکر کردم دیدم یه آدمی هستم که به شدت استقلال طلبم اما تو خانواده ای هستم که استقلال به شکل امروزی برای یه دختر معنی نداره.هر جور فکر کردم دیدم من عاشق طرز فکرهای جدید مثل طرز فکری که تو این سایت هست هستم اما این طرز تفکر جدید تو خانواده ی من جایگاهی نداره چون پدر و مادرم معتقدند راه پدر و مادرهاشون رو برن براشون بهتر و امن تره تا شروع یه تحول تو زندگیشون.
من دیدم نمیتونم تو همین خونه ای که الان هستم بمونم اما روحم اروم باشه، فکرم آروم باشه و آدم شادی باشم. من ۲۴ ساله هر طور فکر کردم دیدم تو تموم زندگیم هیچ علاقه قلبی به یه شغل و هدف والایی مثل تو فیلما نداشتم که شب و روز از شوق رسیدن بهش اشک تو چشمان جمع بشه و بیشتر و بیشتر تلاش کنم تا زودتر بهش برسم. من یه آدم ۲۴ ساله ی معمولی هستم که فقط میخوام زندگی کنم! میخوام ازاد باشم و خودم برای خودم تصمیم بگیرم میخوام رشد کنم و تغییر کنم من زندگی رو نه به این صورت که فقط به فکر خورد و خوراک و پوشاک باشم نمیخوام.
من یه آدم به شدت عصبی ای هستم که همیشه تو حالت گارد قرار دارم من تو زندگیم هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت احساس امنیت نکردم! من همیشه اضطراب دارم همیشه میترسم. نمیدونستم چمه و چرا این شکلی هستم فکر میکردم که من به این صورت به دنیا اومدم اما وقتی این جا خوندم که شما میگید ریشه مشکلات رو پیدا کنید شروع کردم به گشتن و سوال کردن از خودم که من چرا این طوریم هر سوالی رو که جواب میدادم هر بار که میگفتم علت این کار و این تصمیم چی بوده بیشتر می فهمیدم که واقعا برای هر رفتارمون و هر تصمیممون یه سری خاطرات که تو مغز ما ریشه کردن دخیل هستن.
آقای جدیدی ریشه همه ی این مشکلات، مشکلات خانوادگی من هست من پدر و مادری دارم که شب و روز با هم دعوا میکنن شب و روز صدای داد و بیداد تو خونه ما میاد با هم تفاهم ندارن اما موندن(یعنی فقط مادرم مونده و تحمل کرده) و زندگی کردن تا به قول مادرم من بدون پدر و مادر نباشم اما باور کنید ضربه ای که اونا به من زدن منو داغون کرده، تموم زندگیم رو تحت تاثیر قرار داده. من تو زندگیم همیشه آدم غمگین و ترسویی بودم هیچ وقت جرات نکردم حرف بزنم و نظر خودم رو بگم، من هیچ وقت جرات نکردم هدفی رو انتخاب کنم و برای رسیدن بهش تلاش کنم چون تو خانواده ام و توسط پدرم سرکوب شدم.
پدر من آدمی هست که اصلا به من و مادرم اهمیت نمیده. من چی کار کنم با این حس تحقیری که پدرم به من داده چه جوری باید کنار بیام؟ من الان تصمیم گرفتم که درس بخونم میخوام پزشکی بخونم و از خودم و مادرم مراقبت کنم میخوام پشت باشم واسه خودم و مادرم ما خیلی بدبختیم که این زندگی رو داریم اما میخوام از این زندگی خلاص شم اما تا میام شروع کنم دوباره یه حسی بهم میگه تو خیلی بی ارزشی حتی پدرت هم تو و مادرت رو نمیخواد.
اما من دیگه نمیخوام این طوری زندگی کنم من با عقلم تصمیم گرفتم که برم دانشگاه و درس بخونم الان کل این متن رو نوشتم تا ازتون دو تا سوال بپرسم یکی اینکه من هیچ علاقه ای به پزشکی ندارم اما با توجه به شرایطم و با توجه به آینده باید پزشک بشم چون نه سرمایه ای دارم و نه هیچ کسی که حمایتم کنه میخوام بپرسم من که با علاقه این شغل رو انتخاب نکردم اگه واردش بشم امکان داره نتونم از پسش بر بیام و موفق بشم چون بهش علاقه ندارم؟
دومین سوالم اینه که من با این حس عدم امنیت چی کار کنم؟ (مثل امنیت مالی و مکانی چون پدرم همیشه میگه که ما رو نمیخواد) با این حس ترس و اضطراب چی کار کنم؟ مهم تر از همه شون با این حس تحقیر که همیشه و هر روز باهامه چی کار کنم؟ من میدونم که اینکه پدرم، من و مادرم رو دوست نداره یه انتخابه و من نمیتونم کسی رو با زور مجبور کنم که دوستمون داشته باشه اما من اینا رو تازه فهمیدم و با آثاری که از بچگی تو وجودم باقی مونده و حسی که همش بهم میگه تو یه آدم بی ارزشی که لیاقت دوست داشته شدن رو نداری چی کار کنم؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام سلام وقت بخیر و نیکی. خیلی ممنون که توضیح دقیق و کاملی در مورد شرایط خودتون نوشتید. در متن شما چندیدن نکته وجود دارد که آن ها را بررسی می کنیم: 1- اصولا ما بایستی همه تصمیم ها را بر اساس نیازهای انسانی مان بگیریم. شما جزء معدود افرادی هستید که بنده می شناسم و هدف را درست انتخاب کرده اند. دقیقا هدف بایستی یک سری نیاز ها را از شما برطرف کند و چیزی به اسم علاقه به هدف معنا ندارد.
چون همین علاقه ها در اثر خاطرات شکل گرفته اند، یعنی بقیه برای تان علایق را شکل داده اند و الان شما به جمع بسیار محدود افرادی پیوسته اید که خود را از شر علاقه و خاطرات رها کرده اند و انسانی به مسایل نگاه می کنند، بنابراین نوع انتخاب هدف شما کاملا مورد تایید بنده حقیر است و مطمئن باشید اگر ادامه دهید قطعا دستاوردهای مناسب را کسب می کنید.
2- همانطور که خودتان اشاره کرده اید ابراز علاقه به یک شغل و هدف والایی مثل فیلم ها را برای همان فیلم ها بگذاریم و پای خود را در دنیای واقعی قرار دهیم. الان شما دقیقا روی دنیای واقعی زندگی می کنید. توجه کنید که یک فکر غلط را حتی اگر همه دنیا بگویند بازهم غلط است بنابراین به این فکر نکنید که همه می گویند باید علاقه داشته باشی تا موفق شوید.
اتفاقا همیشه تاکید کردم وقتی حرفی را بیشتر مردم می زنند احتمالا غلط بودنش بیشتر است زیرا اکثر مردم یک جامعه را افراد ناموفق تشکیل داده است. اشتیاق به هدف و علاقه هیچ دردی از ما دوا نمی کند. راه درست را شما انتخاب کرده اید. 3- حالا که اینقدر درست هدف انتخاب کرده اید لازم است بدانید که انتخاب هدف به معنای انگیزه پیدا کردن نیست. خیلی ها فکر می کنند چون هدف دارند باید انگیزه هم داشته باشند.
از وقتی هدفمند می شوید حجم عظیمی از افکار منفی و پوچ، توسط مغزتان تولید می شود. چون احساس خطر می کند و بایستی هر طور شده این حرکت را در نطفه خفه کند. بنابراین بایستی بدانید که از این به بعد، حجم بیشتری افکار منفی و نگران کننده را تحمل می کنید چون هدفمند هستید. مغز اصلا دوست ندارد این هدفمندی تبدیل به کار عملی شود.
4- وقتی می خواهید فعالیت درسی را شروع کنید، مغزتان بر اساس نقاط ضعفی که دارید به شما حمله می کند. مثلا برای شما قطعا دو پدال «حس خود کم بینی ناشی از تحقیر» و «ناامنی» را می سازد و سعی می کند با فشردن این پدال ها جلوی حرکت تان را بگیرد. آنچه من به آن ایمان دارم این است که رفتارهای پدر شما و جنس تحقیری و ناامنی که تولید کرده است تاثیری در کنکوری خواندن شما ندارد.
بله شما می توانید بگویید جنس حقارتی که پدرم ایجاد کرده می تواند روی مادر شدنم اثر بگذارد ولی روی کیفیت و چگونگی درس خواندن تان اثر نمی گذارد. بگذارید یک مثال بزنم بهتر روشن شود: وقتی معلمی من را در درس ریاضی تحقیر می کند، جنس این تحقیر، از نوع درسی است. بنابراین اثر طبیعی این تحقیر این است که در درس خواندن به خصوص درس ریاضی، احساس ضعف کنم و افت تحصیلی داشته باشم اما این تحقیر نمی تواند روی اینکه من شناگر ماهری باشم اثر بگذارد.
چون جنس شنا کردن با جنس درس خواندن فرق دارد. اما مغز ما این حساب و کتاب ها سرش نمی شود. او می خواهد هر چیزی را از هرکجایی که شده جمع و جور کند و به زور به یک بُت ذهنی تبدیل کند و بگوید چون تو توسط پدرت تحقیر شدی پس در درس خواندن هم موفق نمی شوی. اما با این توضیحاتی که دادم الان باید به این آگاهی برسید که آن جنس تحقیر هیچ تاثیری در کیفیت مطالعه تان ندارد و اگر این افکار را مرور می کنید فقط برای این است که مغزتان می خواهد متوقف تان کند. پس اگر شروع کنید و ادامه دهید، مغزتان شرطی شده و مجبور می شود پدال های دیگری بسازد تا جلوی تان را بگیرد.
5- رفتارهای پدرتان هم ناشی از خاطرات ایشان است. اگر بررسی کنید متوجه خواهید شد که ایشان هم اسیر یک مشت خاطره است و این رفتارهای نامناسب را انجام می دهد. بنابراین می شود نسبت به پدرتان با نگاه دلسوزانه تری به تحلیل رفتارهایش بپردازید. ایشان هم خبر ندارد که اسیر خاطراتی است که ذهنیتش را تحت تاثیر قرار داده است. موفق ترین باشید

سلام من کنکوری 99 بودم رتبه م اصلا خوب نشد و دارم برای 1400 میخونم اما مقایسه ها واقعا منو اذیت میکنن من پیشینه قوی دارم به خاطر همین همه اطرافیانم معتقد بودند که حتما سال اول پزشکی میارم و حالا هم که نشده منو با افرادی که قبول شدن مقایسه میکنن مخصوصا پدرم
پدرم همیشه منو خیلی دوست داشت و حمایتم میکرد اما الان همش منو با پسر پسر عموش که دندان قبول شده مقایسه میکنه و میگه که اگه من به جای تو رفته بودم سر جلسه رتبه م بهتر میشد و… اقای جدیدی من سعی دارم خودم رو و اصلاح کنم و تو شکست هام نمونم اما من هر روز صبح که از خواب بیدار میشم این حرفا رو میشنوم تا اخر شب و خواهرم هم تا حدودی مثل پدرم رفتار میکنه به نظرتون من باید چیکار کنم؟
سوال دوم: من مدت کوتاهیه که شروع کردم به درس خوندن و خوب هم دارم پیش میرم اما پدرم فکر میکنن که من باید از همین ازمون اول تراز برتر باشم هر چی هم که من میگم که میتونم ازمون به ازمون پیشرفت کنم ایشون اصلا قبول نداره و اینا رو بهونه میدونه من واقعا خیلی استرس نتیجه ازمون رو دارم لطفا بگید من چیکار کنم ؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. هر دو سوال یک پرسش است و آن هم ورود افکار پدر به کنکور است. پیشنهاد بنده در اینجا معمولا یک چیز است و آن هم اینکه پدر محترم تان با کنکور و حجم کاری که برای هر درس بایستی انجام شود، به طور کامل آشنا شوند. شنیده اید که می گویند آوای دوهل از دور خوش است؟
بنده همین امسال با شخصی برای کنکور کار می کنم که ایشان فوق لیسانس مکانیک از دانشگاه تهران دارند. روز اول به ایشان گفتم باید خودت را در سطح یک دانش آموز تصور کنی تا بتوانیم برنامه اجرا کنیم و از همین اول قبول کن که قرار است با کلی مطلب آشنا شوی که هیچ آشنایی با آن ها نداری.
ایشان برایش سخت بود که خود را از نظر سوادی در سطح یک دانش آموز تصور کند زیرا می گفت در دانشگاه کلی درس فیزیک و ریاضی خوانده و این همه روی پایان نامه کار کرده و درس های ریاضی و فیزیک تجربی که برایش یک شوخی به حساب می آید. او گمان می کرد چون فوق لیسانس مکانیک دارد بنابراین درس های دبیرستان بخصوص ریاضی و فیزیک را روی هوا 100 می زند.
بعد از سه روز، فرمودند: حالا فهمیدم چرا می گویی باید سوادم را در حد یک دانش آموز در نظر بگیرم. من در همین سه روز فهمیدم تست کنکور زدن و ریزه کاری هایش با مدرک فوق لیسانس داشتن فرق دارد. از همین حالا خودم را بی سواد می دانم تا بدون غرور مشغول یادگیری شوم و در ضمن وقتی چیزی را بلد نیستم مغزم بهانه برای دلسرد کردنم نداشته باشد.
حالا ماجرای پدر شما هم همین است. معمولا از دور که به کنکور نگاه می کنند مثلا سه جلد کتاب لاغر و نازک زیست شناسی را می بینند و می گویند این سه جلد کتاب که چیزی نیست. کل سه جلد روی هم 600 صفحه هم نیست. وسطش هم که نقاشی کشیده اند. کلا 200 صفحه مطلب ندارد.
ولی وقتی فصلی مثل گوارش را می خوانند و با تست هایش مقایسه می کنند تازه متوجه می شوند که کار می برد تا شخصی بتواند به تسلط برسد. مداخلات پدر شما از روی دلسوزی است. ایشان موفقیت شما را می خواهند و گمان شان این است که کم کاری می کنید. برای همین موظف هستید پدر را با کنکور آشنا کنید.
همین فصل گوارش را از ایشان بخواهید در حد 5 صفحه بخوانند و تست های همان 5 صفحه را بررسی کنند. یا یکی از شکل های کتاب درسی همراه با نکاتش را به ایشان نشان دهید و سپس تست های همان شکل را برایش بخوانید و حالا بخواهید که این حجم از مطلب را در 24 فصل زیست نظام جدید ضرب کنند و تازه این فقط یک درس است.
از سوی دیگر به نظر می رسد پدر شما رقابتی زندگی می کنند. یعنی برایش مهم است که خانواده اش از بقیه جلوتر باشند و این روش زندگی بیشتر از همه خود ایشان را آزار می دهد. بنابراین بعد از این که با کنکور آشنا شد و با جزییات آن دست و پنجه نرم کرد حتما به پدر محترم بفرمایید کمی در مورد شکست و موفقیت مطالعه کنند و روحیات مسابقه ای و مقایسه ای را اول بررسی کنند که آیا به نفع یک انسان است یا به ضررش؟ و اگر مطالعات شان نشان داد این رفتارها شایسته نیست خب فرایند تغییر رفتار را شروع کنند.
آشنا شدن پدرتان با کنکور نقطه عطف زندگی شماست. بارها از این روش جواب گرفتم. سخنان پدر شما نشان می دهد به کنکور از راه دور نگاه می کند. موفق ترین باشید.

سلام مجدد من پشت کنکوریم سال قبل هم وقتی زیست میخوندم حس می‌کردم یاد نمیگیرم و الانم هر وقت میخوام برم سراغ زیست میگم سال پیش هر چی میخوندم یاد نمیگرفتم الانم بازم بخونم یاد نمیگیرم و این که یه معلمی داشتم که میگفت باید زیستو ترکیبی بخونید وگرنه خوندن از روی کتاب به درد نمیخوره منم سعی می‌کنم موقع خوندن کتاب کار پیشم باشه و همه نکته ها رو بخونم و این واقعا منو کلافه کرده و موقع خوندن احساس خستگی زیادی دارم لطفا راهنمایی کنید ممنون

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. به نظر می رسد موانع شما همگی به خاطرات بر می گردند. دوره خاطره شناسی را از منوی بالای سایت انتخاب کرده و حتما مطالعه کنید تا به طور کلی نسبت به تاثیر خاطرات آگاهی تان افزایش یابد. اما در خصوص کلیدواژه های موجود در پیام با هم صحبت کنیم:
الف) حس می کنم یاد نمی گیرم را از همین حالا حذف کنید. احساسات چه از نوع مثبت چه منفی اگر در درس خواندن راه پیدا کند، اجرای برنامه و صبر در یادگیری که لازمه موفقیت در کنکور است را از بین می برد. حسی درس خواندن را فراموش کنید. ما موقع انجام کار انسانی مثل درس خواندن به احساسات نیازی نداریم و لازم است فقط با منطق و مدارک به موضوع توجه کنیم.
حذف احساسات باعث می شود تا نسبت به این درس به عنوان یکی از پایه های رسیدن به هدف تان نگاه کنید و هیچ حسی نداشته و فقط دنبال یادگیری اش باشید تا بتوانید به هدف تان برسید. این بهترین دستاورد است چون جدیت شما را هنگام مطالعه افزایش می دهد و درگیر متن می شوید تا هر طور شده و با هر نوع احساسی که دارید آن را بیاموزید و توجهی به افکار منفی و مثبت درون تان نکنید.
ب) خاطرات تکرار نمی شود. اگر پارسال یاد نمی گرفتید به دلیل همین خاطرات و روش های نادرستی بود که در پیش گرفته بودید و دلیلی ندارد که خاطرات تکرار شوند. هرچند مغز ما دایما پافشاری می کند که خاطرات تکرار می شوند اما این ذهنیت را نداشته باشید که پارسال چه گذشته است. اگر شما روشمندی مطالعه و عملکردتان را تغییر دهید آنگاه خاطرات تکرار نمی شوند.
پ) همه می دانند که باید زیست را ترکیبی بیاموزید. اگر زیست را به خانه تشبیه کنیم، ترکیبی خواندن زیست مثل کاغذ دیواری خانه است که نمای آن را خوشگل می کند و همه چیز را در ارتباط با هم نشان می دهد. اما آیا می شود آن خانه هیچ ستون و دیواری نداشته باشد و فقط کاغذ دیواری اش کنیم؟
بنابراین جمله ای که زیست را باید ترکیبی یاد گرفت به این معنا نیست که روی هر کلمه ای بروید هر چی ترکیبی هست بیرون بکشید. بلکه به این معناست که ابتدا یک فصل را به طور کلی درک کنید. مثلا به طور کلی درک کنید که لوله گوارش چه می کند؟ از کجا شروع می شود؟ در هر بخش آن چه روی می دهد؟ آناتومی و ساختار هر بخش چطور است؟ وظایف آن چیست؟ دستگاه های مرتبط با لوله گوارش کدام هستند؟ هرکدام چطور کار می کنند؟
وقتی به درک درستی از چگونگی عملکرد لوله گوارش رسیدید حالا در گام بعدی می توانید کاغذ دیواری را نصب کنید چطور؟ مثلا آسیب به یاخته های کناری می تواند باعث ایجاد بیماری کم خونی شود، چون یاخته های کناری فاکتور داخلی ترشح می کنند که برای جذب B12 لازم است. از سوی دیگر برای ساخته شدن گویچه قرمز در مغز قرمز استخوان توسط یاخته های میلوئیدی به B12 نیاز است. بنابراین اگر یاخته کناری آسیب ببینید به کم خونی می تواند منجر شود. اصولا ترکیبی خواندن زیست به جای آنکه فکر کنید عاملی آزار دهنده است اتفاقا یک ارتباط بسیار منطقی بین بخش های مختلف بدن است.
حتی می توانید ترکیب بالا را خفن تر کنید. به طور مثال به این فکر کنید که کم خونی باعث چه اتفاقات دیگری می شد؟ برای نمونه افزایش ترشح هورمون اریتروپویتین را در پی دارد. بنابراین می تواند باعث افزایش کار سلول های ویژه تولید کننده این هورمون در کبد و کلیه شود. بنابراین اگر در تستی بگویند که آسیب به یاخته های کناری باعث افزایش فعالیت سلول های ویژه ای در کبد و کلیه می شود کاملا درست است.
بنابراین ترکیبی کردن زیست برای کسی آسان است که هر فصل را درست درک کرده باشد و بعد این ارتباط ها عریان می شوند. البته داشتن جزوه خوب و ترکیبی نوشته شده می تواند خیلی این کار را برای تان هموار کند ولی خب اصل ماجرا نباید برای تان ترسناک جلوه کند.
ت) یادگیری فرایندی زمان بر است. بنابراین وقتی یک فصل را می خوانید حالا با چیدن مرور و تست های فراوان آن را به تثبیت برسانید. اصلا اینطور نیست که همه فرایند را در یک ساعت تمام کنید. به خودتان زمان بدهید تا مطالب جا بیفتد. تست های متنوع کار شود و دنبال درست جواب دادن هم نباشید. بگذارید تست ها به عنوان قسمتی از آموزش برای تان کار کنند تا به تسلط برسید. موفق ترین باشید.

سلام ‌خسته نباشید من موقع خوندن درس زیست خیلی احساس خستگی می‌کنم وقتی یه صفحه میخونم انگار صد صفحه خوندم و احساس می‌کنم هر چقدر میخونم و تکرار می‌کنم مطالبشو یاد نمیگیرم مشکل از چیه؟لطفا راهنماییم کنید ممنون

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. این سوال بسیار کلی است و برای همین بایستی پاسخ کلی بدهم. شما لازم است این موارد را چک کنید و هر کدام را که در درون تان یافتید آنگاه بایستی تغییرات را شروع کنید تا این حالتی که دارید از بین بروند.
1. خاطرات منفی از درس زیست و یادگیری آن دارید یا خیر؟ 2. ترسی از درس زیست دارید یا خیر مثلا اینکه کلمه به کلمه را باید بفهمی وگرنه هیچی نمی فهمی و از این مدل ترس ها، 3. آیا انتظار دارید همان موقع که زیست را می خوانید همان لحظه حفظ کنید، همه نکات ترکیبی را هم بلد باشید و کل فرایند تستی را به طور کامل انجام دهید و برای اینکه این توقع را دارید حجم زیادی کار را برای هر صفحه انجام می دهید و کاملا خسته می شوید؟
4. آیا مشغول حاشیه نویسی و نکته های ریز به ریز بیرون کشیدن و نوشتن در بین صفحات کتاب یا جزوه تان هستید و در اثر این نوشتن ها احساس کوبیدگی کنید؟ 5. آیا انتظار دارید همیشه هر تستی را که می زنید درست از آب در بیاید یا حداقل نکته اش را بلد باشید ولی چون این اتفاق برای برخی تست ها رخ نمی دهد احساس خستگی و بیقراری دارید؟
6. آیا وسواس در هنگام مطالعه دارید یا خیر؟ مثلا نگران فراموش شدن مطلب باشید برای همین چندین و چند بار بخوانید؟ یا اینکه هر چقدر می خوانید باز هم حس کنید این مطلب را خوب یاد نگرفتید و دوباره از اول بخوانید و بر اثر مدت زمان زیادی که می گذارید و مطلبی پیش نمی رود حس خستگی کنید؟
چون هیچ توضیحی در مورد افکار و خاطرات و کارهایی که در هنگام مطالعه زیست انجام می دهید را برایم نگفته اید به همین جهت فقط می توانستم سوالات کلی را مطرح کنم. خواهشم این است که وقتی سوال پرسیده می شود هر چه بیشتر می شود در مورد شرایط تان توضیح بدهید و هر چه به ذهن تان می رسد که مرتبط است را بیان کنید تا پاسخ مناسب دریافت کنید. موفق ترین باشید.

سلام اقای جدیدی ممنون میشم راهنماییم کنید از وقتی که درس و امتحانات به صورت مجازی شده، معلما بخاطر اینکه کنکوریم امتحانات رو به صورت زمان دار قرار میدن به طوریکه اگر رسیدی جواب بدی که هیچ وگرنه سایت بسته میشه موقع امتحان دادن به حدی استرس وقت و زمان رو دارم که تمرکز و دقتم پایین میاد و سوالات رو اشتباه میخونم با اینکه سوالات رو کاملا بلدم و حتی مشابه شو دیدم من از سال دهم نسبتا خوب تست زدم ولی هرگز تست زمان دار نزدم.
حتی تو خونه هم که بخوام تست زمان دار بزنم انقدررر استرسی میشم که وقتم نره که بدتر امتحان و تست رو خراب میکنم در امتحاناتی که توسط دبیر هم در سایت قرار داده میشه، تایمری رو خود سایت قرار میده و میبینم ثانیه به ثانیه داره کمتر میشه بیشتر بهم استرس وارد میکنه از خیلیا شنیدم که حتی میگن سر جلسه کنکور همه سوالاتو بلد بودیم ولی استرس زمانو داشتیم و نرسیدیم! ممنون میشم بهم راهکار بدید.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. صحبت های شما را در دو بخش کاملا جدا بررسی خواهم کرد. بخش اول در مورد مدرسه است. همین هفته قبل، برای شاگرد خودم که البته ایشان پایه دهم است مجبور شدیم از مدرسه نمونه دولتی به مدرسه عادی برویم. چرا؟
چون در مدرسه نمونه فقط چیزی که دیدیم ادعاهایی بود که مطرح می شد. معلم به خوبی درس نمی داد ولی درس را ترکیبی می خواست. برای همین از مدرسه بیرون آمدیم و به مدرسه دیگری رفتیم و الان بسیار نرم و روان برای کنکور و مدرسه می خوانیم و روند خوبی را داریم. مدرسه قبلی کل روز را داشت می گرفت و خروجی هم نداشت، چون هر معلمی می گفت شما نمونه هستید باید بلد باشید. کیفیت درس دادن در حد 5 ولی سطح توقع در سطح 1000.
بنابراین اگر می بینید قرار است دنیایی استرس و ترس از مدرسه داشته باشید به طوری که حتی روی خواندن تان اثر منفی می گذارد بهتر است به فکر تغییر مدرسه باشید. اما در بخش دوم می خواهم در مورد تست زمان دار صحبت کنم. قدم اول این است که ما بفهمیم چه مقدار فاصله زمانی بین سرعت تست زنی شما با سرعت مورد نیاز برای کنکور وجود دارد.
به عبارت دیگر، شاید اصلا سرعت تست زنی شما خوب باشد و فقط چون به خودتان نگفته اید زمان دار تست بزنم این حس را دارید که تست زمان دار قرار است خیلی بدتر باشد. حالا چطور این نکته را بفهمیم؟ برای مدت یک هفته، بدون اینکه در هنگام تست زدن نگران زمان باشید به فرایند تست زنی تان طبق برنامه ای که دارید عمل کنید و فقط مدت زمانی که تست زدید با تعداد تست هایی که زدید را یادداشت کنید.
بعد از یک هفته این دو عدد را به من بدهید تا من میانگین سرعت تست زنی شما را حساب کنم و آنگاه به شما بگویم چه باید کنید. اگر متوجه نشدید که دقیقا چه باید کنید دوباره سوال بفرمایید.
در ضمن این نکته را اضافه کنم که شمردن تعداد تست های درست و غلط کاملا اشتباه است و به درد کنکوری نمی خورد. از همه مهمتر اینکه یک کنکوری نباید در طول سال همیشه مشغول شماره تعداد تست ها و مدت زمانش باشه بلکه این کار را هر دو ماه به مدت یک هفته انجام می دهد تا روند تغییرات را بررسی کند.
بنابراین وقت تان نباید برای این عددبازی ها تلف شود. اگر یک هفته انجام می دهیم تا دو ماه بعد نباید این کار را کنید و آن یک هفته هم فقط و فقط باید تعداد تست های زده شده و مدت زمانش یادداشت شود. متاسفانه بازی با عددها برای خیلی از کنکوری ها تبدیل به سرگرمی شده و برخی ها هم فکر می کنند که بسیار دقیق هستند اگر این کار را کنند.
یک داوطلب کنکور بایستی برنامه درسی اش را بداند، طبق آن تست و مرورهایش را انجام دهد. زمان هایی که در طول روز درس نمی خواند را یادداشت کند که علت چیست و برای رفع آن ها چاره جویی کند و کاری به زمان های درس خواندن نداشته باشد چون آن زمانی که درس می خوانید هیچ ارزشی برای حساب کتاب ندارد بلکه مهم این است که چرا فلان مدت را درس نخوانده اید تا جلوی هدر رفت ها گرفته شود.
در برنامه درسی تان هم بایستی مرورها و تست ها و رفع اشکال ها مشخص باشند. بنابراین هر چیزی جز این اطلاعات به درد شما نمی خورند و وقت تان را تلف می کند. نگران این نباشید که چطور بفهمید پیشرفت کرده اید چون اولا هر دو ماه خود را ارزیابی می کنید دوما کنکورهای آزمایشی که می دهید به شما اطلاعات می دهند سوما پیشرفت را به صورت واضح در روند تست و مرورتان مشاهده می کنید. بنابراین با عددبازی کردن وقت خود را تلف نکنید. موفق ترین باشید.