ترفندهای جالب برای درس خوان شدن + فایل صوتی

سلام من میانگین مطالعه ام 6-7 ساعت هستش برای ایام عید میتونم خوندنمو هشت ساعته کنم از همون روز اول؟و ایا میتونم به دوازده ساعت هم برسونم یا اگه ناگهان این اتفاق بیوفته چون به این افزایش ساعت عادت ندارم امکانش نیست؟ مثلا میشه هفته اول هشت ساعت بخونم و هفته دوم کم کم دوازده ساعتش کنم؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. اگر قبلا سابقه 12 ساعت درس خواندن برای چندین هفته متوالی را داشته اید آنگاه می شود گفت با افزایش یک باره می توانید خودتان را سازگار کنید ولی اگر قبلا هیچ سابقه ای از زمان بالا درس خواندن برای چند هفته پشت سرهم را ندارید، آنگاه افزایش یک باره می تواند ناپایدار باشد. موفق ترین باشید.

سلام معلممون درمورد ترک عادت بهمون یه چیزی گفت اینکه به مقداری که درگیر یه کاری باشید باید همونقدر زمان صرف کنید تا ازش بیاین بیرون و عملا ترک عادت در شما رخ بده. مثلا اگر یه کاریو به مدت 5 سال عادت داشتید که انجامش بدید حالا باید 5سال وقت بزارید تلاش کنید تا کاملا ازش بیرون بیاین. و واسه همینه که هر چقدر سن ادم میره بالا ترک عادت سختتر میشه.بنظرتون این حرف درسته؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. در دوره احترام به خود اشاره کردم که هر عادتی که داریم را اگر بخواهیم ترک کنیم (ترک کردن فقط اصلاح است چون عادت ها از بین نمی روند و در درون ما باقی می مانند و در شرایط مشابه خودشان را به ما تحمیل می کنند) بایستی دوره نهفتگی را طی کنیم. دوره نهفتگی به دوره ای گفته می شود که شما برای تغییر شروع می کنید ولی نتایجی را مشاهده نمی کنید.
مثلا فرد تصمیم می گیرد رژیم بگیرد و این کار را شروع می کند ولی اثرات لاغری را مشاهده نمی کند و مدتی طول می کشد تا اثرات کاهش وزن در او دیده شود. این مدت زمان را دوره نهفتگی می گوییم.
حالا این دوره نهفتگی چقدر طول می کشد؟ هیچ فرمولی وجود ندارد که این مدت را حساب کنیم برای همین اگر بگوییم رفتاری که 5 سال انجام شده پس 5 سال هم طول می کشد تا از بین برود، هیچ قاعده ای ندارد.
خیلی ها دنبال فرمول برای تعیین دوره نهفتگی هستند ولی فعلا که دست هایمان خالی است و نمی دانیم چقدر طول می کشد تا نتایج تغییر را ببینیم. مجدد تاکید می کنم که عادت ها از بین نمی روند و ما فقط با فشار بیرونی آن ها را تغییر می دهیم و حالا همین تغییر خودش یک دوره نهفتگی دارد تا بخواهد نتایج ظاهر شود.
خیلی ها به دلیل اینکه از وجود دوره نهفتگی بی خبر هستند، ناامید می شوند و می گویند: تغییرات روی ما جواب نمی دهد و دست از تغییر می کشند. در ضمن تغییر عادت همیشه برای انسان سخت است و چون دوره نهفتگی فرمولی ندارد برای همین نمی توانیم بگوییم که آیا افزایش سن باعث طولانی تر شدن فرایند تغییر می شود یا خیر. موفق ترین باشید.

سلام ببخشید ایا برای دروسی که درطی روز باید مطالعه کنیم اولویت بزاریم؟ من تا الان اینطوری درس میخوندم که مثلا فردا فلان مباحث از دروس زیست و ریاضی و فارسی و شیمی روبخونم (پیشروی کنم) و باتوجه به تسلطم فلان تست ها رو برای هرکدام از این دروس کار کنم. و بعد مثلا مبحث حال عربی رو هم رفع اشکال کنم و درضمن فلان مبحث از درسی رو هم مرور کنم.
بعد فردا که از راه می رسید براساس حالی که داشتم یه درسی رو شروع میکردم مثلا همیشه زیست رو شروع میکنم چون از مطالبش لذت میبرم و بعد سراغ بقیه درس ها میرفتم در اخر روز همیشه یک یا دو درس نخونده دارم مخصوصا دروس عمومی و اونارو واسه فردا میزارم. به بهانه اینکه این دروس راحت تر اند و با زمان کمتری هم میشه به نتیجه رسید به تعویق میندازمش و وقتی به خودم میام میبینم مثلا هر روز قراره درس فارسی روز قبل رو بخونم ولی نمی خونمش!
یه مدت واسه ریاضی همین اتفاق می افتاد تا اینکه به خودم گفتم دروسی رو که سختمه بخونم اول از همه در صبح میخونم مثلا به جای شروع با زیست با ریاضی شروع میکنم. بعدش دوتا اتفاق رخ داد اینکه با زور و بدبختی از خواب بیدار میشدم و حس میکردم هیییچ شوق و انگیزه ایی برای شروع روزم ندارم
اتفاق دوم این بود که حتی اگر با هررر روشی بیدار می شدم و ریاضی رو واقعا میخوندم بعد از اتمامش دیگه تا اخر شب درس نمیخوندم نهایتا درس زیستی رو که بهش علاقه دارم میخوندم و یجورایی با خودم میگفتم چون کار سخت رو اول صبح انجام دادم بقیه روز رو به خودم استراحت میدم تا از درس زده نشم یا اینکه بقیه دروس واقعا واسم ساده است میتونم بعدا هم براش وقت بزارم.
متاسفانه اینقدر به این حالت عادت کردم که همیشه دوتا درسم رو واسه روزهایی دیگه میزارم و همیشه برنامه امو ناقص انجام میدم. اکثر وقت ها دروس رو جابه جا میکنم میگم اول زیست بخونم بعد میرم سراغ شیمی و اکثر وقتا شیمی رو هم نمیخونم و میزارمش واسه فردا.بنظرتون چیکارکنم.
بنظرتون برای دروس اولویت بندی کنم مثلا بگم فردا اول ریاضی بعد شیمی بعد فارسی و بعد زیست میخونم ؟ اخه حس میکنم منکه از فردا خبر ندارم و نمیدونم چه حالی دارم که کدوم درسو بخونم…. چرا اولویت بندی کنم ؟!بنابراین فقط اسم مباحثو مینویسم که فردا باید خونده بشه همین

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. قسمت هفتم کلک های مشترک مغز را مشاهده کنید دقیقا روی این موضوع صحبت کرده ام. برای ورود به دوره کلک های مشترک مغز از منوی بالای سایت روی عنوان کلک های مشترک مغز کلیک کنید تا وارد صفحه آن شوید و سپس به قسمت هفتم بروید. موفق ترین باشید.

سلام من گاهی وقتا که واقعا تلاش میکنم برای درس خواندن نسبت به روزهای قبلش که کمتر درس میخواندم مطالعه برام عادی تر هست اما همچنان با زور درس میخوانم یا خواهر من که کنکوری است و ساعت مطالعه بالایی داره میگه من هم مغزم فشار بهم میاره ولی میخونم بنظر میرسه هم در خودم و هم خواهرم هر چند که مطالعه مون زوری هست اما نسبت به قبلا اندکی عادی تر شده
آیا واقعا اینطوره؟ اگر نه پس چرا گاهی وقتا به طورت عادت میریم پشت میز مطالعه میشینیم و کتاب رو باز میکنیم؟ قبول دارم که درس خوندن با عشق و علاقه نیست اما یک سری چیزا هم انگار عادی میشه برامون سوال دوم: کلک های مغز نوعشون تغییر میکنه و حتی میزان فشارشون ممکنه گاهی وقتا کم بشه ایا تغییر نوع کلک و کم شدن فشارش در یک نوع کلک، نشانه این میتونه باشه که من دارم بر مغزم مسلط میشم؟ یا حداقل بیشتر از قبل مسلط میشم؟

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. پاسخ پرسش اول: هر چه میزان خاطرات مثبت شما برای شکست دادن مغز بیشتر شود، شما می توانید با قدرت بیشتری برخورد کرده و فرایند مطالعه را شروع کنید اما این بدان معنی نیست که ما به درس خواندن عادت می کنیم. هرگز ما به درس خواندن عادت نمی کنیم و فقط کافی است به فشارهای موجود و بحران سازی های مغز در طول این همه سال درس خواندن نگاه کنید تا متوجه شوید حتی اگر یک عمر هم درس بخوانید بازهم فشارها و کلک ها هستند.
بنابراین شما با عادت پشت میز نمی روید بلکه آگاهانه فشار می آورید و پشت میز می نشینید. هیچ چیزی در فرایند مطالعه برای شما عادی نمی شود بلکه فقط وجود خاطرات مثبت باعث شده اند که اگر قبلا مثلا 10 دقیقه طول می کشید تا مغز را مهار کنید الان چند لحظه طول می کشد. دقت کنید که کم شدن این مدت زمان به معنای تسلیم شدن نیست. مغز از هر فرصتی برای برهم زدن جو مطالعه استفاده می کند.
پاسخ پرسش دوم: بله نوع کلک های مغز و میزان فشارشان تغییر می کند. به طور مثال ممکن است شخصی وسواس مطالعاتی داشته باشد و تحت درمان قرار بگیرد و تا مدتی مثلا دو هفته هرگز خبری از فشارهای وسواسی نباشد اما دوباره برگردند تا به آن فرد شوک بدهد و بگوید تو خوب نشدی و توهم زده بودی که خوب شدی.
مغز اگر از یک فشار نتیجه نگیرد قطعا روش خودش را تغییر می دهد. حتی ممکن است با روکش احساسات مثبت و اعتماد به نفس بالا وارد شود و جلوی درس خواندن را بگیرد. بنابراین ما به دنبال این نیستیم که بدانیم چه موقع بر مغزمان مسلط شده ایم یا نشده ایم. برای ما مهم است که مغز را بشناسیم و کلک هایش را خنثی کنیم و تداوم مطالعه را برقرار نماییم. همین که شما اکثر روزها را درس بخوانید یعنی دارید در مسیر درست حرکت می کنید. در نتیجه کلا تسلط بر مغز را فراموش کنید و روی این موضوع تمرکز کنید که درس خواندن به وقوع بپیوندد. موفق ترین باشید.

سلام. یه سوال داشتم قانون 100 رو برا یه کار خاصمون در نظر بگیریم؟یعنی برا هر عادت غلطمون یه قانون 100 جداگونه بگذاریم که با مغز مقابله کنیم؟ یا نه کلا توی هرموردی که با مغز مقابله کردیم رو یادداشت کنیم؟؟چون من توی چندین مورد نیاز دارم که با مغزم بجنگم خواستم ببینم اینطوریه که برا هرکدوم جدا یه قانون 100درنظر بگیرم؟.

رضا جدیدی پاسخ داد:

سلام وقت بخیر و نیکی. بله قاعده این است که برای هر رفتار باید یک بازی مجزا داشته باشید. دقت کنید که هرکجا در برابر مغزتان تسلیم شوید تمام دفعات قبلی می سوزد و اصلا اینطوری نیست که به خودتان دلسوزی کنید. بارها شده شخصی به 80 یا 90 رسیده و بازهم همه چیز را از دست داده و باید از اول شروع کند.
این بازی دقیقا مطابق با مغز ما انسان هاست. یعنی وقتی کسی یک بار تسلیم مغزش می شود آنگاه همه چیز برای مغز از نو به حساب می آید و به راحتی فشار می آورد. بنابراین ممکن است کسی همه عمر شاگرد اول مدرسه بوده باشد اما بازی 100 می گوید مهم نیست چقدر قوی بودی یا چه مقام هایی داشتی، اگر تسلیم شوی همه چیز را با هم از دست می دهی.
خیلی ها در نگاه اول گمان می کنند که این بازی ناامید کننده است ولی اگر انجامش دهید و پایبند بمانید خواهید دید که دقیقا بر مغزتان حاکم می شوید و هر بار که شکست بخورید دوباره از اول شروع می کنید و چون این اجازه را دارید که از اول شروع کنید دقیقا مثل واقعیت موفقیت در زندگی است.
نکته مهم دیگری که تاکید می کنم این است که بازی 100 نشان می دهد که هیچوقت به کارهای انسانی عادت نمی کنیم حتی اگر 100 بار انجام شان دهیم بازهم ممکن است همه چیز از دست برود. این را وقتی متوجه می شوید که به عددهای بزرگ مثل 50 یا 60 می رسید ولی همچنان خبری از عادت نیست.
این بازی فوق العاده ای است چون در عین اینکه یک قانون به نظر ساده دارد ولی دقیقا مطابق خلق و خو و مرام مغز حیوانی ما چیده شده است و می تواند در حین اجرایش آموزش های جالبی به شما بدهد. قطعا شما هم تجربه هایی در حین اجرای این بازی بدست می آورید که امیدوارم با من در میان بگذارید. با تشکر. موفق ترین باشید.